[…στα ηχεία υπέροχος Levon Minassian. Bab’ aziz…] Ἐπιτύμβιο στὴ Γάτα μου τὴν Τούτη Εἶχε τὸ χρῶμα τοῦ ἔβενου τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ Τούτη ἡ γάτα ποὺ ἔχασα· διαβάτη, μὴ σταθεῖς. Βγῆκε ἀπ᾿ τὸ χάσμα ποὺ ἔκοβε στῆς μέρας τὸ σεντόνι τώρα νὰ σκίσει δὲν μπορεῖ τοῦ ζόφου τὸ πανί. Ἄγκυρα 22. 8. 1949 Ο […]
Απόστολος Θηβαίος
Απόστολος Θηβαίος | Buοdelmonti
Αφήγημα Ο κύριος Μπουοντελμόντι ναύλωσε ένα καράβι με όλες τις ανέσεις. Φρόντισε δε να το εξοπλίσει με μια διμοιρία για την προστασία του εαυτού του αλλά και των υψηλών προσώπων που επρόκειτο να ταξιδέψουν. Πλήρωσε καλά και έτσι εφοδιάστηκε με τους καλύτερους. Στάθηκαν εμπρός του παραταγμένοι και εκείνος του επιθεώρησε για να τους βρει έκτακτους […]
Απόστολος Θηβαίος | Η κοιλιά του ψαριού
Πρόσωπα Πιερ Πάολο Παζολίνι 5 Μαρτίου 1922 – 2 Νοεμβρίου 1975 Στα τσακίδια ορθολογιστική μου σκέψη […στο φόντο ο ίδιος. “Μεγάλα πουλιά, μικρά πουλιά”, 1966…] “Και τώρα αγαπητό κοινό, μια γεύση γνήσιας ορθολογιστικής σκέψης. Η γνώριμη άσκηση, μην τύχει και βάλουμε τη φαντασία στην πλώρη του καραβιού μας. Η ορθολογιστική σκέψη προσφέρει ασφάλεια, ενισχύει τη […]
Απόστολος Θηβαίος | 168 ιστορίες πολέμου
[…δεν είναι η μάχη που μας κάνει καλλιτέχνες, είναι η τέχνη που μας θέλει μαχητές…] Αλμπέρ Καμύ […όταν ήχησαν οι σειρήνες κάποιος βγήκε στους δρόμους απαγγέλλοντας κάτι ωραία ποιήματα. Το γαλάζιο μου στενό πάγωνε, όσο εκείνοι οι στίχοι κομμάτιαζαν κάθε προπαγάνδα…] Χθες τη νύχτα, – θα ήταν τόσο πολύ αργά για κάθε τι […]
Παραμυθάκια
Παραμυθάκια πίσω από λέξεις και μουσικές, ο θόρυβος του κόσμου Πρόσωπα Κάρολος Φρειδερίκος Ιερώνυμος φον Μινχάουζεν 11/5/1720 – 22/2/1797 Με μια ιστορία ψεύδους φυσικά και στα ηχεία ήχους πλήθους που εκστασιάζεται, που παραπατά Μπήκε διστακτικά μες στην αίθουσα. Στο βάθος οι άνθρωποι της επιτροπής έστεκαν αγέρωχοι σαν κρεμασμένα κάδρα καλύτερα ή κάτι τέτοιο. Του κάνανε […]
Απόστολος Θηβαίος | Παλιές Φορντ
“αχ, πόσο θα ζήσουμε μητέρα; Ως τις εννιάμισι; Ως τις δέκα;” αφήγημα για τσακισμένες καρδιές Στο φόντο, πρόσοψη καθώς πρέπει ξενοδοχείου αμερικανικής μεγαλούπολης. Το επονομαζόμενο και μοτέλ στέκει στον παράδρομο του εθνικού δρόμου. Διαθέτει είκοσι πλήρως επιπλωμένα δωμάτια, έναν κήπο και μια αδειανή γούρνα γεμάτη ακαθαρσίες. Εμπρός από κάθε δωμάτιο, υπάρχει μια θέση πάρκινγκ. […]
Ραγισμένη
Φέγγος παρήγορο ήσουν […στα ηχεία, Ευρυδίκη, ορχηστρικό…] Πάλι μεθυσμένος τριγυρίζει στις κακόφημες τις γειτονιές. Δεν υπάρχει τίποτε εκεί για αυτόν, και όμως επιμένει τις Κυριακές τα δειλινά, όταν όλα στερούνται το φως, αυτός να στρίβει σε κάποιον ύποπτο δρόμο, άλλος να γίνεται ή ο εαυτός του ο πιο αληθινός. Σε τούτη την οδό, τα μπορντέλα […]
Απόστολος Θηβαίος | Έκφραση Ιδεών
Η ιστορία της πατρίδας μου Σωπάστε, πάψτε τους θορύβους να περάσουν οι μελλοθάνατοι. Είπαν πως είναι ψεύτικες οι φωτογραφίες, οι μεγάλοι σκηνοθέτες του τρόμου βάλανε κάτω τα ντοκουμέντα. Έπειτα τρέξανε να τ’αγοράσουν, επειδή δεν έχουν το θάρρος να τα απαιτήσουν και για δεύτερη φορά σκοτώνουν αυτούς τους ανθρώπους, βάζοντας στο ζύγι την σημασία τους. Αυτές […]
Τι ντύθηκε η Άννα και άλλα
Η προτομή Στην είσοδο του θεάτρου Τέχνης μας υποδέχεται η προτομή του. Μπρούτζινη, ένα πορτραίτο ανάγλυφο και μες στο χρόνο παγωμένο. Θα ‘ λεγε κανείς πως μοιάζει το πιο λυπημένο, το στοχαστικότερο μες στην πολιτεία. Κάθε νύχτα, μες στην άδεια Πεσμαζόγλου, τριγύρω από την προτομή, καταφτάνουν όλες ανεξαιρέτως οι μεγάλες ηρωίδες και οι καβαλιέροι που […]
Απόστολος Θηβαίος | Πετρωμένη δεν θα με ακούει η καρδιά σου*
[…από τα πριν ηττημένη καθώς απ’τα πριν, είτε στον Αισχύλο, είτε στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη πηγαίνε στην τιμωρία του ο παραβάτης. Μα, γλώσσα ζωντανή, έξω από το χρόνο…] Με τι τρόπο παράξενο, τα διαβάσματα μας που λογαριάζαμε ξεχασμένα, βρίσκουν τον τρόπο να ‘ρχονται στις επιφάνειες. Λες και η σκουριά αλαφρώνει το σίδερο του βυθισμένου […]