Πεζογραφήματα

«Φώναξέ το! Τι σε εμποδίζει;» Σάλιο της εκτοξεύθηκε προς πάσα κατεύθυνση. «Όλο μιλάς, μιλάς, και εν τέλει τι λες; Πράγματα που δεν σε αντικατοπτρίζουν, έννοιες παρασιτικές διεισδύουν στα βάθη των κυττάρων σου. Πώς το ανέχεσαι;» Δεν την κοίταξε καθ’ όλη τη διάρκεια που αυτό το ντελίριο βρισκόταν εν δράσει. Χρειάζεται θάρρος, και κάποτε θράσος, για […]

Μέσα από μια χαλαρή ενδυματολογική χειροπρακτική προσεγγίζω μια queer προδιαθεσία, παιδιόθεν. Μέσα απ’ την αναφορεμένη γυναικεία ρόμπα γνώρισα τη γενεσιουργό αιτία μιας ανένταχτης, παραδοσιακά, φύσης. Από πανί βαμβακερό, σε στρατιωτικό ραφ χρώμα – πυκνής ύφανσης, τύπου τζιν -, ήταν κομμένη και ραμμένη η ενδιαφέρουσα φούστα της μαμάς. Το φτιαγμένο τρανσφόρμερ πατρόν θα μεταποιούσε εκείνη, εγκυμονούσα […]

Σκεπή Καλεσμένη σε συνάδελφο. Το νέο της διαμέρισμα ήταν σε μια πολυκατοικία χτισμένη στις αρχές του περασμένου αιώνα. Φάγαμε, ήπιαμε, και κάποια στιγμή μού λέει: «Ξέρεις τι είναι ωραίο εδώ; Η οροφή δεν έχει μεγάλη κλίση. Μπορείς να ανεβείς και να καθίσεις». Ανεβήκαμε. Το Βερολίνο απλωνόταν στα πόδια μας. Κάτω, ένα τραμ έστριβε τρίζοντας.
Ο αέρας […]

Ίπταμαι, επιπλέοντας στην υγρή κουβέρτα της ήρεμης θάλασσας. Κλείνω τα μάτια και ακούω τα πουλιά, ανοίγω τα μάτια και βλέπω το γαλάζιο του ουρανού, τα άσπρα σύννεφα να σμίγουν και να χωρίζονται άτακτα, χωρίς προορισμό. Βασιλεύω στο αμνιακό υγρό. Εδώ, δεν υπάρχουν σκέψεις, μόνο κάποιες λίγες ακαθόριστες αναμνήσεις, όπως τα γαλανά μάτια της γιαγιάς μου […]

Με τον παππού συνεννοούμασταν με όρους ναυτικούς, διαστροφή του επαγγέλματος που είχε πια εγκαταλείψει όταν γεννήθηκα. Ήρθα στον κόσμο και η θάλασσα απομακρύνθηκε ή μάλλον φώλιασε εντός μου τρικυμία, που ζήταγε τιθάσευση. Απ’ τα ταξίδια απόμεινε η κωδική μας γλώσσα. Θαλασσινοί μπορούσαν να συμμετέχουν στον απόκρυφο διάλογο, σκοπός ήταν να σκεπαστεί το νόημα από τους στεριανούς, που ξέρουν […]

– Αυτό το κουτί εδώ να το βάλεις, πίσω απ’ την πόρτα του υπνοδωματίου. Να σκουπίζω πιο εύκολα γύρω απ’ τον καναπέ, μουρμούρισε η κυρά-Ρωξάνη καθώς πάλευε με το καλώδιο της ηλεκτρικής. Σαν δεύτερος Άη Δημήτρης με τον δράκο της Hoover. Η Μ γύρισε να την κοιτάξει και το βλέμμα της κάρφωνε με πύρινα καρφιά, […]

Ο φίλος μου Γιάννης Σίνης, ο ήρωας αυτής της ιστορίας, ο κολλητός μου από το Δημοτικό, τελευταία δεν είναι στα καλά του. Είχαμε κανονίσει για μπάνιο, όμως εκείνος, με διάφορες προφάσεις, με τράβηξε σπίτι του. Μένει στο πατρικό του, ένα τριάρι από σάπια ντουβάρια, μόνος του, ακριβώς στο κέντρο της πόλης που βλαστημάω κάθε φορά […]

— Εγώ συνήθως ιδρώνω πριν τρέξω.  — Αχ, εγώ το παθαίνω με το φαγητό, οπότε πριν φάω πίνω ανθρακούχο.  — Και μετά;  — Ύστερα θα κοιμηθώ και θα ακούω τηλεόραση.  — Δεν θεωρείς ότι θα έπρεπε να το τροποποιήσεις λίγο;  — Τι εννοείς;  — Όραση και ακοή, αισθήσεις αναντίρρητα και οι δυο, ωστόσο η πρότασή […]

Κάποτε, πάνε χρόνια τώρα, η Βασιλική, μια παιδική φίλη, μου είχε εκμυστηρευτεί πως κάποια από τα προσεχή χρόνια, όχι πολύ μακριά, την ημέρα της γέννησής της, ένα μαγιάτικο απόγευμα που ο μήνας θα μετρούσε την 23η ημέρα του, θα ήθελε να βάλει τέλος στην ζωή της. Θυμάμαι πως είχα παγώσει. Όχι με εκείνο καθαυτό που […]

Παραλήρημα πίστης Είναι πριν ν’ αγιάσεις που σε βασανίζει η αμαρτία. Μόνος στο ξωκλήσι του έξω χωριού αδυνατούν να με πείσουν. Φταίει που υπήρξα πάντοτε αειθαλής στην όψη. Σαν κορασίδα. Ποτέ σαν κούρος.  Μπορείς να με αποκαλείς όπως εσύ θέλεις. Δώσε μου την ηλικία που φαντάζεσαι εσύ πως έχω. Μόνο μη με βάλεις να σου […]