Στα ποιήματα αυτού του βιβλίου ο Αιώνας γεννιέται σαν παιδί. Έχει μητέρα, ζητά ψωμί και λάδι, απευθύνεται στον πατέρα του. Μεγαλώνοντας, βρίσκεται ανάμεσα σε ερείπια, πολέμους, μηχανές και ανθρώπους που προσπαθούν να θυμηθούν ποιοι ήταν. Ήθελα να του δώσω σώμα και φωνή. Να δω τι συμβαίνει όταν η Ιστορία παύει να είναι μια σειρά από […]
Απόστολος Θηβαίος | Canis Lupus Familliaris
Σκυλίσιο αφήγημα “Μα είναι έκτακτο το σκυλάκι σας!”. Έτσι είπε η κυρία με τα γυαλιά ταρταρούγα που μ’ανακάτευε το τρίχωμα. Καμιά φορά έβαλε και τη μύτη μου στόχο και τότε εγώ φταρνίστηκα που λένε. Και εκείνη γέλασε, πόσο πολύ γέλασε. Το βρήκε που λέτε τόσο γλυκό που φταρνίστηκα. Πριν φύγει είπε πως είχε αποφασίσει να […]
Βασίλης Καλαντζής | Ο θείος Ηλίας
Ο θείος Ηλίας ήταν γνωστός για την αγάπη του στο ωραίο φύλο και στον ποδόγυρο. Σπάνια τον θυμάμαι να μας επισκέπτεται στο σπίτι πάνω από δύο φορές με την ίδια γυναίκα. Μάλιστα ο πατέρας μου του είχε κάνει και παρατήρηση. «Αρκετές έχουμε γνωρίσει Ηλία, την επόμενη φορά θα φέρεις γυναίκα σπίτι μόνο εάν έχεις σκοπό […]
Νίκος Ι. Τζώρτζης | Κανόνες τονισμού
(Άσκησις πρώτη) Ποτέ ή πότε; Άουσβιτς,1945· Μπιάφρα, 1968. Ποτέ ή πότε; Γάζα, 2025. Ποτέ ξανά ή πότε ξανά; Τονίστε. Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από το χωριό Κριτσά. Γεννήθηκε το 1966 στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο Λασιθίου Κρήτης, όπου κατοικεί και εργάζεται. Η Αστοχία υλικού, Αναψηλάφηση, Γ΄ (Κέδρος, 2025) είναι η έκτη ποιητική συλλογή του. […]
Δις Βάιολενς
[…στα ηχεία, Rocketman, Elton John…] Η δις Βάιολενς διαθέτει τυποποιημένη ευγένεια και αδρά χαρακτηριστικά. Κάθε πρωί, ντυμένη με την τελευταία λέξη της μόδας, επισκέπτεται την τοπική αγορά. Οι άνθρωποι πίσω από τους πάγκους την καλημερίζουν μα η δις Βάιολενς δεν ανταποκρίνεται, αφού ανήκει σε μια άλλη τάξη κοινωνική. Έπειτα συνηθίζει να απολαμβάνει τον καφέ της […]
Louise Ho | Τρία ποιήματα
Μετάφραση: Βαγγέλης Παπαδιόχος A Veteran Talking We tossed them high into the air And caught them coming down, Sliding straight through The tips of our bayonets. Babies cry in any case, But the women, oh, the women, They made such a racket; Had to quieten them down: That was more bayonet practice. We had our […]
Ελένη Αθανασοπούλου | Το παράπονο της γάτας
Τι δουλειά έχει ένα νεκρό ποντίκι στα πόδια σου; μικρό πολύ, λίγο μεγαλύτερο απ’το μεγάλο σου δάχτυλο Ένα κομμάτι σαύρας, λίγη ουρά Προκλητικά σαλευει ακόμα ανάμεσά μας Εγώ ήμουν που τα τσακισα μ’αγρια χαρά μέσα στη νύχτα Ρίχνεις το βλέμμα το τραβάς με μιας Λες μπράβο με χαμόγελο και στο τηλέφωνο -ολα τ’ακουω- για μένα […]
Αργύρης Λάκκας | Με αφορμή την 28η και το ποντιακό ζήτημα
Πορείες, παρελάσεις και μνημεία. Ακόμα και τα αρχαιότερα έθνη νιώθουν την ανάγκη να αναπαράγουν τον μύθο. Η μνήμη ήταν και θα είναι πάντα κατασκευασμένη — δούλη των επεμβάσεων, των αφηγήσεων και των μνημείων. Ο θρύλος είναι προϊόν χαλασμένου τηλεφώνου. Η ιστορία γράφει και αφήνει τα σημάδια της ανεξίτηλα: τα ποτάμια αυλάκια, οι ωκεανοί κοχύλια, οι […]
Σοφία Νικολάου | Χαρτογράφηση
Συνέβη ήσυχα. Όχι ήσυχα. Ύπουλα. Σαν ένα τσίμπημα στο πόδι από κάτι που δε βλέπεις, σαν ένα χέρι ελαφρύ στην τσέπη σου. Έτσι ένιωσα, νομίζω, όταν άνοιξες τα μάτια σου. Αιφνιδιασμένος. Ληστεμένος. Σε κοίταζα κι ήσουν εσύ, χωρίς αμφιβολία ήσουν εσύ δίπλα μου στο στρώμα, σ’ αυτήν που από καιρό έχω συνηθίσει για μεριά σου, […]