Ο συγγραφέας λατρεύει τη ζωή , και επειδή δεν μπορεί να δεχθεί ότι φεύγουμε και πίσω μας δεν αφήνουμε κάτι… Μοχθεί και μάχεται ν’αφήσει με την γραφή του ό,τι αξιοσημείωτο , συνταρακτικό και άξιο να αναφερθεί , εντοπίσει. Για τις επόμενες γενιές, για τη ζωή . Ερωτεύεται το θέμα του και ζει δύο ζωές . […]
Απόστολος Θηβαίος | Μικρή κάμαρη
Και εμείς να εκπληρωνόμαστε στο ίδιο φόντο του κόσμου, σαν τίτλοι σκοτεινοί” Ράινερ Μαρία Ρίλκε να χρησιμοποιείς ελεύθερα και με τη βούλησή σου τα βασικά μοτίβα Ο κανόνας […Για να γνωρίσει κανείς τους ανθρώπους θα πρέπει να τους απομονώσει. Να τους δει μες στη ζωή τους πώς πεθαίνουν και πώς ζουν, να […]
Νίκος Β. Ορφανός | Θυμώνω θάλασσα
Θυμώνω θάλασσα λυπάμαι απογοητεύομαι μετά από τόσα χρόνια τόσες επιστροφές δίπλα μέσα σου εγώ, εσύ, κι ο ανίδεος τεράστιος όγκος σου αποδειχθήκαμε μια απλή μεταφορά. Ο Νίκος Β. Ορφανός γεννήθηκε το 1959 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στα Ιωάννινα, χωρίς τελικά να αποφοιτήσει, και Ανθρωπιστικές Επιστήμες στο Βρετανικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Ζει και εργάζεται στην […]
Σ. Πανοπούλου | Ασφαλή ποιήματα | Εκδόσεις Θράκα
Γράφει ο Δημήτρης Κ. Μπαλτάς Σ. Πανοπούλου, ασφαλή ποιήματα, εκδόσεις Θράκα, 2026, σελ. 54 ISBN: 978-618-5928-35-3 Ποιητική γενεαλογία Με αφορμή μία κομβικής σημασίας αλλαγή στη ζωή της, η Σ. Πανοπούλου καταθέτει την ποιητική σύνθεση ασφαλή ποιήματα (Θράκα, 2026), προκειμένου να ορίσει και να κατανοήσει – γράφοντας κάτι ίσως το κατανοούμε σε βάθος, το βλέπουμε […]
Ο Μίλτος και οι άλλοι
Η ονομαστική Αφήγημα “Θα πρέπει να περάσετε από εδώ, είναι κάπως σοβαρά τα πράγματα, καλύτερα να μην τα λέμε από το τηλέφωνο”. Ήξερε καλά πως όταν ένας ιατρός ζητάει να σε δει από κοντά, το πράγμα είναι κάτι παραπάνω από σοβαρό. Είναι της ζωής και του θανάτου ζήτημα. Και έτσι ήταν και αυτόν που σέρνει […]
Απόστολος Θηβαίος | Κατά Ματθαίον και άλλα
Αυθεντικά σημείωμα για τη συλλογή διηγημάτων “Ο Πιερ, ο Έκτορας και ο Λόρδος Μπάϋρον” του Ματθαίου Ζευγόλη από τις εκδόσεις Απόπειρα Η λογοτεχνία που μιλά για το σθένος και το μυστήριο της ζωής δεν αρκεί να έρθει κοντά στην πραγματικότητα, αλλά πρέπει να συγκινεί, να γυρέψει την ομορφιά. Σε καμιά περίπτωση δεν χρειάζεται […]
Εύα Λαμπάρα (EVArtist) | Ιφιγένεια με γεύση καρπούζι
Η Ιφιγένεια τρώει καρπούζι στο μπαλκόνι. Ο χυμός κυλάει στα δάχτυλά της, κόκκινος σαν καλοκαίρι, κόκκινος σαν επιθυμία, κόκκινος σαν προειδοποίηση. Δεν το ξέρει ακόμη. Γελάει. Τα δόντια της λάμπουν σαν μικρά φώτα λούνα παρκ. Μιλάει για διακοπές, για συναυλίες, για το φόρεμα που θέλει να αγοράσει, για ένα φιλί που ακόμη δεν έχει δώσει. […]
Κωνσταντίνος Τσίγκας | Δύο ποιήματα
Επίρροος βη Σημαία παραπέτασμα σκαρλάτων μου προσδοκιών κυανόλευκους αφήνει αφιλότεχνους δημιουργούς που ανταπολλωνίως έχρισαν λωλή τη Φαίδρα γηραιά κι «ανέμπνευστα» ωθώντας στη της μοίρα ΜΕ τον είρωνα μια κ’ ήδη πλήρωνα τα οιστρικά μου δάνεια προόντας ξοφλημένος. Μαμάν! ελύσσαξες δουλέψω προγηρία ψυχοβγάλταινα απολεσθείς και σαπροφάγος μην εγίνω (γήινο!) υγιεινό αγκιστρωθώ επ’ ευκαιρία μπας πετάξω πάνοπλος […]
Jenny Joseph | Προειδοποίηση
Όταν γεράσω θα ντύνομαι στα κόκκινα Και θα φορώ ένα αταίριαστο πυρρό καπέλο. Θα σπαταλώ τη σύνταξη μου σε κονιάκ, Σε γάντια θερινά και σατέν σανδάλια και θα λέω Οτι δεν έχομε χρήματα ν΄αγοράσουμε βούτυρο. Θα κάθομαι χαμαί στο πεζοδρόμιο, όταν θα είμαι […]
Μάρθα Βρυσούλη-Ξυτάκη | Στα μάτια της | Εκδόσεις Ιωλκός, 2026
Ποτέ δεν έγραψα ποίημα γιατί έπρεπε. Ούτε παραμύθι. Βασικά τίποτα δεν γράφω γιατί πρέπει. Ακόμα κι’ αυτό το μυθιστόρημα, που έχω ξεκινήσει και κάποιος μου είπε να κάθομαι μια ώρα την ημέρα να γράφω κάτι. Δεν μπορώ να τραυματίζω τις λέξεις. Περιμένω να με βρουν οι εικόνες, οι μυρωδιές, ο πόνος στο στήθος, οι ανάσες […]