Η ΚΗΔΕΙΑ ΕΝΟΣ ΔΕΝΤΡΟΥ Σήμερα κήδεψα το μαγικό μου δέντρο. Απαρηγόρητη κλαίω. Στην απελπισία μου στέκω τόσο κυριαρχική που στριφογυρνώ τα σωθικά μου σαν να’ ναι μαύρα φίδια στο απύθμενο καζάνι της κοιλιάς. Τα πόδια μου χάνονται μικρές μαδημένες ρίζες στο κάτω άπειρο και το αίμα χάνει την πυξίδα του απ’ τους φυσικούς τους νόμους […]
Αναστασία Παρασκευουλάκου | Τρία ποιήματα
Είναι ωραίο ν’ αγαπάς. Είναι ωραίο ν’ αγαπάς να σου λείπει ο άλλος, να χτυπά η καρδιά, να αρχίζει ο πόλεμος των ισορροπιών, να μη ξέρεις τι να κάνεις. Όσα έμαθες δεν δείχνουν δρόμο, οι παλμοί υπερτερούν στη σκέψη, την ατροφική, που θάβει το σπίτι με χώμα. Μία τελεία κι ένα κόμμα στο χιόνι, δίπλα […]
Σώμα, μητέρα και επιθυμία στη Θέδα
Σελίδες: 150 Σχήμα: 20,5×13 ΙΣΟΝ : 9789605373627 Στο Genitorax το γυναικείο σώμα αποκτά γεωμετρία μέσω του ρόμβου όπου γίνεται ταυτόχρονα σχήμα της σάρκας, της γενεαλογίας και της γυναικείας καταγωγής. Όσα έχουν συμβεί στη ζωή της ηρωίδας επιστρέφουν ως σωματική εμπειρία στη στάση του σώματος, στην επιθυμία, στον φόβο, στην ενοχή, στην αφή, στην επανάληψη […]
Απόστολος Θηβαίος | Σιγανό
δυο πρόσωπα ένας μύθος και μια ιστορία Ζεστές φωνές Θα μπορούσε η Έιμι να ‘ταν σήμερα σαράντα τριών χρονών; Αμφιβάλλω, αν θα μπορούσε ένα τέτοιο κορίτσι να γεράσει. Μοιάζει με εκείνους που ζητάνε να αποκαλύψουν την Μέριλιν, να δουν πέρα από την ομορφιά της. Ήταν τόση που μας διέφυγε, όπως ακριβώς και η φωνή της […]
Βασίλης Μάστορας | Το ανοιχτό παράθυρο
«Φώναξέ το! Τι σε εμποδίζει;» Σάλιο της εκτοξεύθηκε προς πάσα κατεύθυνση. «Όλο μιλάς, μιλάς, και εν τέλει τι λες; Πράγματα που δεν σε αντικατοπτρίζουν, έννοιες παρασιτικές διεισδύουν στα βάθη των κυττάρων σου. Πώς το ανέχεσαι;» Δεν την κοίταξε καθ’ όλη τη διάρκεια που αυτό το ντελίριο βρισκόταν εν δράσει. Χρειάζεται θάρρος, και κάποτε θράσος, για […]
Άννα Πούδη | Ανήκεστος βλάβη
Κοιτάς; Τι; Ρωτάς; Στάζω αίμα σε κάθε φωνήεν. Βαθύ μπορντό λέξεις σεργιανίζουν σε κιτρινισμένο χαρτί. Σε κάθε σύμφωνο κουτσουρεμένο. Δεν αντέχω να με κοιτάξω. Τουρτουρίζω. Εγκατάλειψη ασύστολη. Δεν έχουν μάθει να αγαπούν. Σου ξεσκίζουν τις σάρκες, κομμάτι κομμάτι. Νεκροζώντανη. Ημιθανείς πόθοι. Σε πετούν στον γκρεμό και χειροκροτάνε αλαλάζοντας. Έτσι είναι οι «αγαπώντες» άνθρωποι; Δολοφονικά υποκριτές; […]
Βλέμμα και ζωή στο χώμα
Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη γη, Ζοζέ Σαραμάγκου Εκδόσεις Καστανιώτη, 2026, ISBN: 9789600374841 Γράφει η Κατερίνα Γιαννακοπούλου Γραμμένο λίγο πριν από το κατώφλι του 1980, το μυθιστόρημα Αυτοί που σηκώθηκαν απ’ τη γη του Ζοζέ Σαραμάγκου (Εκδόσεις Καστανιώτη) δεν αποτελεί απλώς μια ιστορική καταγραφή της αγροτικής Πορτογαλίας. Συνιστά μια οικουμενική, διαχρονική ακτινογραφία της πολιτικής […]
Η κόλαση μέσα από έναν παραμορφωτικό φακό
Γράφει ο Γιώργος Πισσάνης Για το βιβλίο του Γιώργου Δήμου «Επτά μέρες στην κόλαση», εκδ. Ιωλκός Δεν είναι λίγες οι φορές που επιλέγουμε να διαβάσουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλό του. Στην κοινωνία της εικόνας, άλλωστε, το περιτύλιγμα συχνά προηγείται της ουσίας. Σίγουρα, εάν ο Γιώργος Δήμος δεν ήταν ένας από τους πολύ […]
Senza rabbia
“εν ξάκρισμα προσφόρου διά τον καφέ” Η 11η Σεπτεμβρίου […στα ηχεία, A horse with No Name…] Ήταν μεσημέρι όταν το τηλεοπτικό πρόγραμμα διακόπηκε ξαφνικά. “Κάποιος θα πέθανε”, είπε η μάνα μου. Τότε ζούσε ακόμη και δεν υποψιαζόταν κανείς το φριχτό τέλος, τον ξαφνικό αποχαιρετισμό λίγα χρόνια μετά. Στην οθόνη οι δίδυμοι πύργοι του Διεθνούς […]
Δημήτρης Καρπέτης | Απόρροια
Προσμένω μιαν απάντηση. Μ’ ένα τσιγάρο ακόμα η σιωπή παρατάθηκε. Περιεργάζομαι τα όμορφα μάτια, μέσα τους κυνηγώ τα ουράνια τόξα. Στα ανθισμένα παρτέρια κρύφτηκαν τα φευγαλέα βλέμματα. Οι χτύποι στα στήθη, μια δύναμη κινητήρια που κάνει τις στερημένες αισθήσεις να θεριεύουν. Ένα τσιγάρο ακόμα περιμένοντας ένα σου νεύμα, ν’ απαρνηθώ τις μέρες της σήψης. Απόρροια […]