Απόστολος Θηβαίος | Καταρίνα

Απόψε γεννιέται Ένας μικρός θεός Τα ροδάνια πάψανε Και οι γέροι Που γελούν Με τα ανεμιστά τους Γένια νιώθουν ξανά Την ζωή    Απόψε Ρέι! Μην αργήσεις! Θα βρεθούμε στης Καταρίνα, μα έπειτα οι εργάτες της ζάχαρης κατάκλυσαν την λεωφόρο. Διαμαρτύρονταν για τις χαμηλές αμοιβές, βάδιζαν ο ένας κοντά στον άλλο και τραβούσαν, ποιος ξέρει […]

Απόστολος Θηβαίος | Ο ωραίος Μένης

Σημείωμα για τον Μένη Κουμανταρέα. Και για την Άννα, την κυρία Κούλα, τον Μπιλ που κυνηγά το όνειρό του μες στους λαβύρινθους. Για τα παλιά υαλικά που πεθαίνουν αβοήθητα Για τα βαλσαμωμένα χρόνια, Γιώργο.   Η Άννα έχει μεγαλώσει κάπως. Το προξενιό της είναι πια μια παλιά ιστορία. Φέρεται με μια συστολή αξιαγάπητη, μοιάζει με […]

Απόστολος Θηβαίος | Μπελίντα

ΜΠΕΛΙΝΤΑ Πρόζες μινόρε   Διέθετε μια σπάνια φωνή Πάει να πει Καθώς τα τραγούδια Τραβούν Τον ωραίο και Κρίσιμο δρόμο τους Υπάρχει μια ευκαιρία Κάποτε, Για την καρδιά, Για να υπάρχει Ο εκφωνητής διαθέτει μια ωραία φωνή, κάτι ζεστό γεννιέται με τα λόγια του. Η εκπομπή του φέρει έναν παράξενο τίτλο. Απόψε ακούγεται λυπημένος, μα […]

Απόστολος Θηβαίος | Βερολίνο, Αθήνα, Προύσα

[…Ο τελευταίος κλείδωσε την βαριά πόρτα πίσω του. Μάζεψε όλα τα στεφάνια, όλα τα τριαντάφυλλα, σάρωσε όλα τα βήματα. Και παρέδωσε ειρηνικό και γερασμένο το ωραίο κτίριο με τις πλάγιες στοές που διατρέχουν σαν φλέβες εκείνο τον κόσμο. Ως εδώ καλά. Ο Ρότε είναι φυματικός. Κάτι τρώει αργά την ψυχή του, ο Ρότε είναι κιόλας […]

Απόστολος Θηβαίος | Τρεις ευχές

Από την σειρά Των ασφοδέλων   Ο χορός Ο Πέτρος είναι φονιάς, φονιάς, φονιάς. Η καρδιά του πάει να σταματήσει Στους καρπούς του φίδια κυκλωτικά Και από μακριά να φθάνουν Τα κλαρίνα Με τον άνεμο. Κανείς δεν θα τον σώσει Μια νύχτα από αυτές Θα φύγει σαν Αυγερινός, Θα φύγει   Ένα κορίτσι Έχει ένα […]

Απόστολος Θηβαίος | quartZ

Μάτια θολά, σαν λασπωμένη λίμνη  Φ. Γ. Λόρκα     Το ταχυδρομείο της πόλης μου είναι αργό. Πάει να πει, πως για ένα δέμα από το Τενεσί, όρμα αγόρι μου, ψάξε, η Αμερική είναι μια λευκή αρχιτεκτονική, χρειάζονται μερικοί μήνες και ατέλειωτα, χιονισμένα λιβάδια. Ινδιάνες με ολομόναχες καλύβες στην καρδιά του δάσους για να περάσουν […]

Απόστολος Θηβαίος | Οι ισημερινοί με μελαγχολούν

Ο όρος ελληνικό Συνιστά στοίχημα Που κάθε κείμενο Διεκδικεί Ν. Εγγονόπουλος     Όχι αυτό, όχι. Αυτό το κείμενο δεν γνωρίζει Τι σημαίνει ελληνικό Και στα τυφλά Προσμένει έναν Χρησμό Να διακόπτεται, θέλει, από έρωτα   Στο ρεπορτάζ της κυριακάτικης εφημερίδας ο αρθρογράφος κλείνει την ανταπόκρισή του με έναν λυρικό τρόπο. Ο νεοφιλελευθερισμός που γεννήθηκε […]

Απόστολος Θηβαίος | Σπασμένος Ορφέας

Το κορίτσι του καρναβαλιού Χάθηκε πρόωρα, Λίγοι στίχοι Που συνήθιζε να λέει Απόψε θυμάμαι και με εξαντλούν       ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΟΡΦΕΑΣ Σκηνή βγαλμένη από τα δράματα Που παίζονται Στις κάμαρες Των πιο ωραίων κοριτσιών     (Ένα κορίτσι πάνω στο πάλκο. Τα τραπέζια κάτω στην πλατεία είναι αδειανά. Μονάχα κάποιος, σαν χαμένος, σαν από […]

Απόστολος Θηβαίος | Post

Σε τρίτο πρόσωπο, εύρημα των ημερολογίων της σοφίτας της οδού Φρανκλίν. Η ζωή του υπήρξε σπαραγμός, εκεί μέσα τα λέει όλα. ¥ Ημέρα των βιομηχανικών εργατών, ευτυχισμένες μέρες, Τα παιδιά τρέχουν στην γειτονιά με το ομοίωμά του. Παίζουν και γελούν ανάμεσα στα σπίτια. Κουβαλούν με τα καρότσια όμορφους τενεκέδες με γεωμετρικά σχήματα και κατάξανθες καρυάτιδες. […]

Απόστολος Θηβαίος | Joker

‘’τι με τραβάς Σε αυτόν τον διάδρομο Τον σκοτεινό; Δεν έχει μέσα εκεί Αρκετή φαιδρότητα, χαρά Στο παρδαλό αυλικό μπουλούκι Το πυκνό Και ευκαιρία Για κάθε αστείο Και Κατεργαριά;’’   Φάουστ  Μεμφιστοφελής Σκοτεινή γαλαρία    […Το πρόσωπό του ήταν μια μάσκα. Η ύπαρξή του μπορεί να αναζητήσει τις ρίζες της στην παλιά ιστορία των Ισπανών […]