Το μαντό Ένας άνδρας σηκώθηκε. Την φίλησε και χάιδεψε τρεις φορές τα μαλλιά της. Έπειτα είπε κάτι σε μια ακατανόητη γλώσσα και επέστρεψε στη θέση του. Όλοι χειροκρότησαν και έτσι δίχως καμιά άλλη προπαρασκευή η Φαντέτ είχε κιόλας αρραβωνιαστεί. Πάγωσε, όταν συλλογίστηκε πως θα ‘ταν αδύνατο πια να συνεχίσει να αγαπάει το χορό. Και το […]
blues alley
Απόστολος Θηβαίος | Ο Φίλος Χάιν
Ιστορίες και στοχασμοί του γαλάζιου μου στενού 51 μ.Χ. Ο λόγος του Απ. Παύλου στον Άρειο Πάγο Τα χρόνια πέρασαν. Η ιστορία είχε πει τον τελευταίο λόγο και όλα βυθίζονταν στην λήθη, σε κάθε γύρισμα του καιρού, ο κόσμος έμοιαζε διαφορετικός, στα σημεία ίδιος μα το θέατρο, τα σκηνικά, ακόμη και το κοινό, είχαν πια […]
Απόστολος Θηβαίος | Σοβιέτ
Η επιγραφή μικρό, πολύ μικρό διήγημα για το δρόμο Η απομάκρυνση της επιγραφής πραγματοποιήθηκε με όλα τα μέτρα ασφάλειας. Οι γερανοί μετακίνησαν ένα ένα τα γράμματα και μια εποχή τελείωνε εκείνη ακριβώς τη στιγμή, εμπρός στα μάτια μας. Εμείς, δεν είμαστε άλλοι από τις παρέες αυτής της πολιτείας, οι παλιοί φίλοι που χάθηκαν επειδή […]
Απόστολος Θηβαίος | Η Δώρα στο ποδήλατο
ιστορίες Για την Δώρα Σιτζάνη που “είναι ροκ” ακόμη Η παρέα είχε μαζευτεί στου Άλκη, όπως κάθε βράδυ. Διότι ανελλιπώς οι φίλοι συναντιούνται στο μπαρ “Εκκοκκιστήριο” λίγο πιο πάνω. Σήμερα, τον δρόμο τον λένε Νίκο – Αλέξη, ίσως για τον ποιητή, ίσως πάλι δίχως λόγο. Βλέπετε, όσα κάνουν οι άνθρωποι δεν είναι πάντοτε σπουδαιά. Καταφέρανε […]
Απόστολος Θηβαίος | Η εγκαυστική του χρόνου
[…έτσι, τροχιοδεικτικά συναντιούνται στους αιθέρες η χαρά της γραφής και του άλλου κόσμου το μέγα μυστήριο, το ποιητικό…] Για το βιβλίο της Τζένης Μαστοράκη “Και όλα τα κακά σκορπά…” με επίμετρο του Διονύση Καψάλη από τις εκδόσεις Άγρα Τότε, όταν ακόμη δεν ήμουν σίγουρος για τίποτε, ταχυδρομούσα απελπισμένα τα βιβλία μου σε εκείνους […]
Απόστολος Θηβαίος | Άστρα, λάμπες, Μέριλιν
νεκρή φύση One Silver Dollar Και έτσι όπως προβάλλει πάντα μέσα από χέρι δεξιοτέχνη, μια σπάνια γραμμή, προέκυψε, ολότελα ξαφνικά. Ιδού, κυρίες και κύριοι, η άγουρη Νόρμα Τζιν Μόρτενσον. Ήταν τόσο νωρίς που η μικρή γεύτηκε πόσο πικρή είναι η ζωή. Κάτω από το βάρος της, στερήθηκε την παιδική αθωότητα, αυτήν την ευτυχία που αδιαπραγμάτευτα […]
Απόστολος Θηβαίος | Snow White
Διάδρομος Ψαριών Γιάννης Βαρβέρης Αθήνα, 1955 – 25 Μαΐου 2011 Περίμενα να κάνει ησυχία, έκπληκτη να απομείνει η πόλη. Με τις πληγές της έτοιμες να ανοίξουν ξανά, χτίζοντας μες στο σκοτάδι εκείνη την λεπτότατη, προσωρινή κρούστα που θα χαλάσει το επίμονο άγγιγμα του πρωινού, τα σώματα του που συνωστίζονται σαν νότες μες σε πεντάγραμμα συγκλονιστικής […]
Απόστολος Θηβαίος | Αθώες Σκέψεις
Λέξεις με σκιές και γυαλίσματα Πρόσωπα Τζιοβάνι Φαλκόνε, Πάολο Μπορσελίνο Θέλει ταλέντο και πίστη. Και πάθος, αφοσίωση στη δικαιοσύνη. Όχι με εκείνο τον ακαδημαϊκό τρόπο που επιβάλλει το γράμμα του νόμου, με όλο τον παραλογισμό και την αμηχανία του καμιά φορά. Μα με έναν τρόπο που να δικαιώνει το κοινό αισθητήριο, με έναν τρόπο […]
Απόστολος Θηβαίος | Ένας μικρός, τόσος δα αργοναύτης
Κάντο όπως ο Μπέκετ […σιωπή εφηβικού δωματίου, εκεί που μεγαλώνουν οι καλύτερες ελπίδες μας…] Με αφορμή τη σημερινή, συγκλονιστική είδηση λίγες λέξεις. Ή καλύτερα μια ανακεφαλαίωση για τα παιδιά που φέτος θα βάλουν τα δυνατά τους για να τα καταφέρουν. Για μια θέση στα αμφιθέατρα που γράφεται το μέλλον της πατρίδας μας. Σε έναν άλλο […]
Απόστολος Θηβαίος | Παραλλαγές Ρέγκερ
Τρεις Ιστορίες του Αλφόνσο Ρέγκερ Το δέρμα του τέρατος Ο κύριος Αλφόνσο Ρέγκερ – γόνος της γνωστής οικογενείας Πρώσων προγόνων που σμίξανε με αίμα πορτογαλικό, στέκει με τον αιώνα του, κομμάτι και αυτός μιας τάξης που γίνηκε κιόλας αρχαία. Κοιτάζει το δρόμο και μπορεί να σου πει με πόσες όψεις γνώρισε αυτήν την πολιτεία, την […]