blues alley

Μακ, το μαχαίρι “Ο Μάκ το μαχαίρι”. Αυτό είναι όλο και όλο το ονομά του, μα δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο. Αφού η προσθήκη της αιχμής του μαχαιριού, έστω σαν λέξη, έστω σαν λέξη, κάνει όλη τη δουλειά. Και λέει πολλά περισσότερα από ότι η ζωή του ίδιου του Μάκ.  Θα μπορούσε να σφάξει όσους θέλει, […]

Μίλτο, παιδί μου Ἡ σκηνή Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει μὲ λουλούδια ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ δυὸ σώματα ἐρωτικὰ στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια καὶ πεταλοῦδες ἕνας μεγάλος σκύλος φύλαγε στὴ γωνιά…] (Μίλτος Σαχτούρης, απόσπ. “Η σκηνή”)   Όσα χρόνια και αν περάσουν, τίποτε […]

Τρεις κρυπτικές εκδοχές Ε. Χ. Γονατάς [… ο ποιητής δεν συγκινείται πάντα με τα άστρα και με τα λουλούδια. Αναγκάζεται να ανακατωθεί με στοιχείο υλικότερα…] Κ. Παλαμάς Ι. “μια μέλισσα πιασμένη απ’ το ποδάρι σβουρίζει, ένα λουλούδι μου γνέφει απ’ την κλειδαριά∙ ξεχνιέμαι και του μιλάω ώρες”. Έγραψε μες στη μοναξιά του. Έβαλε αντίκρυ του […]

άτακτα Αναδρομικά 13/3, Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου *μια ιστορία Παρήγγειλε κάτι ελαφρύ. Το ήπιε με βουλιμία, πήρε ακόμη ένα. Σε λιγότερο από μισή ώρα ήταν κιόλας μεθυσμένος. Το μαγαζί είχε αδειάσει και μόνο κάτι σκόρπιοι θαμώνες είχαν απομείνει μες στη σάλα. Τα γκαρσόνια μάζευαν τα ποτήρια, έφτιαχναν τις καρέκλες.  Σκέφτηκε πως είναι ώρα όταν ένας νεαρός […]

Αφήγημα Ο κύριος Μπουοντελμόντι ναύλωσε ένα καράβι με όλες τις ανέσεις. Φρόντισε δε να το εξοπλίσει με μια διμοιρία για την προστασία του εαυτού του αλλά και των υψηλών προσώπων που επρόκειτο να ταξιδέψουν. Πλήρωσε καλά και έτσι εφοδιάστηκε με τους καλύτερους. Στάθηκαν εμπρός του παραταγμένοι και εκείνος του επιθεώρησε για να τους βρει έκτακτους […]

Πρόσωπα Πιερ Πάολο Παζολίνι 5 Μαρτίου 1922 – 2 Νοεμβρίου 1975 Στα τσακίδια ορθολογιστική μου σκέψη […στο φόντο ο ίδιος. “Μεγάλα πουλιά, μικρά πουλιά”, 1966…] “Και τώρα αγαπητό κοινό, μια γεύση γνήσιας ορθολογιστικής σκέψης. Η γνώριμη άσκηση, μην τύχει και βάλουμε τη φαντασία στην πλώρη του καραβιού μας. Η ορθολογιστική σκέψη προσφέρει ασφάλεια, ενισχύει τη […]

[…δεν είναι η μάχη που μας κάνει καλλιτέχνες, είναι η τέχνη που μας θέλει μαχητές…] Αλμπέρ Καμύ   […όταν ήχησαν οι σειρήνες κάποιος βγήκε στους δρόμους απαγγέλλοντας κάτι ωραία ποιήματα. Το γαλάζιο μου στενό πάγωνε, όσο εκείνοι οι στίχοι κομμάτιαζαν κάθε προπαγάνδα…]   Χθες τη νύχτα, – θα ήταν τόσο πολύ αργά για κάθε τι […]

“αχ, πόσο θα ζήσουμε μητέρα; Ως τις εννιάμισι; Ως τις δέκα;”   αφήγημα για τσακισμένες καρδιές Στο φόντο, πρόσοψη καθώς πρέπει ξενοδοχείου  αμερικανικής μεγαλούπολης. Το επονομαζόμενο και μοτέλ στέκει στον παράδρομο του εθνικού δρόμου. Διαθέτει είκοσι πλήρως επιπλωμένα δωμάτια, έναν κήπο και μια αδειανή γούρνα γεμάτη ακαθαρσίες. Εμπρός από κάθε δωμάτιο, υπάρχει μια θέση πάρκινγκ. […]

Η ιστορία της πατρίδας μου Σωπάστε, πάψτε τους θορύβους να περάσουν οι μελλοθάνατοι. Είπαν πως είναι ψεύτικες οι φωτογραφίες, οι μεγάλοι σκηνοθέτες του τρόμου βάλανε κάτω τα ντοκουμέντα. Έπειτα τρέξανε να τ’αγοράσουν, επειδή δεν έχουν το θάρρος να τα απαιτήσουν και για δεύτερη φορά σκοτώνουν αυτούς τους ανθρώπους, βάζοντας στο ζύγι την σημασία τους. Αυτές […]

[…από τα πριν ηττημένη καθώς απ’τα πριν, είτε στον Αισχύλο, είτε στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη πηγαίνε στην τιμωρία του ο παραβάτης. Μα, γλώσσα ζωντανή, έξω από το χρόνο…] Με τι τρόπο παράξενο, τα διαβάσματα μας που λογαριάζαμε ξεχασμένα, βρίσκουν τον τρόπο να ‘ρχονται στις επιφάνειες. Λες και η σκουριά αλαφρώνει το σίδερο του βυθισμένου […]