Τραγούδια και εποχές

αφήγημα [… στα ηχεία, Νένα Βενετσάνου – Αμαρτωλό…] Συμβουλεύτηκε το χάρτη του. Παρακολούθησε με προσοχή τη διαδρομή. Θα διαβεί δύσκολα περάσματα, κακοτράχαλο γίνεται το μονοπάτι στο ύψος που πλαταίνει περισσότερο η όχθη του ποταμού. Πρέπει να δώσει προσοχή στα βράχια που κρέμονται πάνω από το κεφάλι του. Καμιά φορά οι βράχοι αποκολλούνται, μικρές κατολισθήσεις λαμβάνουν […]

Με αφορμή τη σύνθεση του Διονυσίου Σολωμού, με αφορμή πράγματα και περιστατικά που μόνον στα τραγούδια και τη φαντασία μπορούν να υπάρχουν. Όπως , “ένα μεσημεριάτικο καλοκαίρι στην Δήλο” και η δόξα του Μεσολογγιού Καθαρώτατον ἥλιο ἐπρομηνοῦσε τῆς αὐγῆς τὸ δροσᾶτο ἀστέρι, σύγνεφο, καταχνιά, δὲν ἀπερνοῦσε τ᾿ οὐρανοῦ σὲ κανένα ἀπὸ τὰ μέρη· καὶ ἀπὸ […]

  […Ο Θωμάς και οι τυμβωρύχοι με τις αρμαθιές των μουσικών κλειδιών στις χούφτες τους. Και κάτι από το πιθανολόγιο του ανθρώπου, εκείνη τη μεγάλη ρόδα του Ελύτη που έπαψε να γυρνά. Και ο κόσμος, από τότε, τι ήσυχα και ανεπιφύλακτα που καταρρέει. Στο φωταγωγημένο ταμπλό  μιας τέτοιας στιγμής καρφιτσώνω αυτές εδώ τις ιστορίες…] Στα […]

Ημέρα της ποίησης […CAMILLE O´SULLIVAN Song for Old Lovers…] Κάθε τέτοια μέρα οι άνθρωποι ζωγραφίζουν στις πόρτες τους ένα τόσο, μικρούλι άνθος. Το αναθέτουν στα παιδιά που ως γνωστόν διατηρούν την αθωοτέρα των προοπτικών. Όταν τους ρωτήσεις την αιτία για την ύπαρξη εκείνης της ζωγραφιάς, σου μιλούν για ποίηση, τα πρόσωπά τους γελούν. Κυρίως οι […]

[…στα ηχεία υπέροχος Levon Minassian. Bab’ aziz…] Ἐπιτύμβιο στὴ Γάτα μου τὴν Τούτη Εἶχε τὸ χρῶμα τοῦ ἔβενου τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ Τούτη ἡ γάτα ποὺ ἔχασα· διαβάτη, μὴ σταθεῖς. Βγῆκε ἀπ᾿ τὸ χάσμα ποὺ ἔκοβε στῆς μέρας τὸ σεντόνι τώρα νὰ σκίσει δὲν μπορεῖ τοῦ ζόφου τὸ πανί. Ἄγκυρα 22. 8. 1949 Ο […]

Παραμυθάκια πίσω από λέξεις και μουσικές, ο θόρυβος του κόσμου Πρόσωπα Κάρολος Φρειδερίκος Ιερώνυμος φον Μινχάουζεν 11/5/1720 – 22/2/1797 Με μια ιστορία ψεύδους φυσικά και στα ηχεία ήχους πλήθους που εκστασιάζεται, που παραπατά Μπήκε διστακτικά μες στην αίθουσα. Στο βάθος οι άνθρωποι της επιτροπής έστεκαν αγέρωχοι σαν κρεμασμένα κάδρα καλύτερα ή κάτι τέτοιο. Του κάνανε […]

Φέγγος παρήγορο ήσουν […στα ηχεία, Ευρυδίκη, ορχηστρικό…] Πάλι μεθυσμένος τριγυρίζει στις κακόφημες τις γειτονιές. Δεν υπάρχει τίποτε εκεί για αυτόν, και όμως επιμένει τις Κυριακές τα δειλινά, όταν όλα στερούνται το φως, αυτός να στρίβει σε κάποιον ύποπτο δρόμο, άλλος να γίνεται ή ο εαυτός του ο πιο αληθινός.  Σε τούτη την οδό,  τα μπορντέλα […]

Η προτομή Στην είσοδο του θεάτρου Τέχνης μας υποδέχεται η προτομή του. Μπρούτζινη, ένα πορτραίτο ανάγλυφο και μες στο χρόνο παγωμένο. Θα ‘ λεγε κανείς πως μοιάζει το πιο λυπημένο, το στοχαστικότερο μες στην πολιτεία.  Κάθε νύχτα, μες στην άδεια Πεσμαζόγλου, τριγύρω από την προτομή, καταφτάνουν όλες ανεξαιρέτως οι μεγάλες ηρωίδες και οι καβαλιέροι που […]

από όσα συνέλαβε ο φακός   Ημερήσιος τύπος Γροιλανδία Ρεπορτάζ Ρεπορτάζ σε τύπο απογευματινό. Εφημερίδες δεμένες ακόμη με το σπάγκο και όμως τόσο παλιές κιόλας.  “Απεριόριστη ποσότης καμινέτων, σε αριθμό χιλιάδων, παρελήφθησαν από τας υπηρεσίας του λιμένος. Τα κοντέινερ, το ένα μετά του άλλου, ξεφορτώθηκαν και έσπευσαν οι έμποροι να πάρουν όσα μπορούσαν. Λέγεται πως […]