Συντάκτης: AntonisTsokos

Λίγα λόγια για το 130 Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης Το Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης είναι ένα πενθήμερο διεθνές φεστιβάλ που πραγματοποιείται σε Λάρισα, Βόλο (Μακρινίτσα), Τρίκαλα, Καρδίτσα (Φυλακτή), και Αθήνα. Διοργανώνεται από τις εκδόσεις Θράκα και την Αντιδημαρχία Πολιτισμού Δήμου Λαρισαίων, με την υποστήριξη και την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Θεσσαλίας και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. […]

έργο με άγριο τέλος […στην αποβάθρα με περιμένει ένας σταυρός, δεν είναι δικός μου, δεν είναι δικός σου, μόνο είναι του φίλου που έφυγε για τον απάνω κόσμο…] Μάνος Χατζιδάκις Έργο […Παραλία σε πολυσύχναστο νησί. Όμορφο καλοκαιράκι, ειδυλλιακές παραλίες, νέες και νέοι στην αυγή του πρώτου έρωτα, μουσικές, αθλητές του μπιτς βόλει και φυσικά τενίστες. […]

i. Γκρίζοι δρόμοι Στα ρημαγμένα ξέφωτα συλλέγει ξερόφυλλα αγάπης — μαύρες σκιές τα διαπερνούν. Αναδεύει σχήματα θολά στα ποδοπατημένα φύλλα του φθινοπώρου. Ασφυκτικά τα όρια τον περικυκλώνουν — σαν ιστοί αράχνης τον ρουφούν αργά. Τεντώνεται∙ οσμίζεται τη στυφή πνοή τους. Κι ύστερα, με μια έκρηξη, ισοπεδώνει τα πάντα. Ξέφρενη η κούρσα. Στο βάθος, γκρίζοι οι […]

Με τα πρώτα βήματα, ένιωσε τον ιδρώτα να τρέχει στην ραχοκοκαλιά και τις μασχάλες του. Γύρω δεν κουνιόταν φύλλο, όχι ότι υπήρχαν και πολλά φύλλα για να κουνηθούν, κάτι καχεκτικοί καλλωπιστικοί θάμνοι και οι γλάστρες στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών. Μάλλον το μαύρο μπλουζάκι δεν ήταν καλή επιλογή για μια τέτοια μέρα, με τη φράση «Καύσωνας […]

Δημιουργεί ρεύματα αέρα καθώς περπατά γύρω από τις ανθισμένες μαργαρίτες. Σταματάει και σκύβει πάνω από το λευκό πέπλο. Αισθάνεται στα γυμνά της δάχτυλα την πρωινή δροσιά και χτενίζει τα μεταξένια πέταλα. Θέλει να τα προσφέρει. Δίλημμα. Κόβοντας μια μαργαρίτα αφήνει μία ζωή λειψή. Σέπαλα, πέταλα, στήμονες και ύπερος αποκόπτονται βίαια από τον μικρό αυτόν οργανισμό […]

Το Νορβηγικό τοπίο γράφτηκε εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα καλοκαίρι. Θυμάμαι πόσο αφοσιωμένος σ’ αυτό ήμουν τότε· οι λέξεις έπρεπε να αποδίδουν σωστά το νόημα που ήθελα να περάσω, ταυτόχρονα όμως, ήθελα να αφήσω τους αναγνώστες να μαντέψουν τι κρύβεται, μέσα σε αυτό το παράξενα ασφυκτικό σύμπαν που δημιούργησα. Γράφοντας αυτό το βιβλίο, ένιωσα από […]

[…ήσυχες που ‘ναι οι μέρες τ’ Αυγούστου, σαν του Μάνου. Αποτρύγι λέει του χρόνου, περνάει αργά με όλες τις τιμές ο αυτοκράτορας μήνας…] Κατέβηκε με τα σκουπίδια ανά χείρας. Καμία ανεξαιρέτως νύχτα δεν άλλαξε τις συνήθειες του. Και το να πάει τα σκουπίδια εντάσσεται σε αυτές, κάτι σαν σκηνές μιας καθημερινής τελετής. Έπειτα έριξε μια […]

Ώρα εντεκάμιση τη νύχτα. Όλα δείχνουν ότι τίποτα τίποτα δεν αισθάνεσαι για μένα μόνο σου αρέσει να παίζεις μαζί μου μη νομίζεις δεν είμαι ο χαζός που δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα μα να κοντεύουν μεσάνυχτα κι είναι η ώρα που με πνίγουν τα αισθήματα μου και δεν μ΄αφήνουν να ησυχάσω πάλι θα πω ψέματα στον […]