Νίκος Γαλάνης | Για το τραγούδι «Κόκκιν’ αχείλι»

Στίχοι: Παραδοσιακό – Μουσική: Νίκος Γράψας. Από τον δίσκο «Ανατολικό Παράθυρο» – Δυνάμεις του Αιγαίου, 1989 Κόκκιν’ αχείλ Κόκκιν’ αχεί- κόκκιν’ αχείλι φίλησα Κόκκιν’ αχεί- κόκκιν’ αχείλι φίλησα Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν’ αχείλι Κι έβαψε το δικό μου κόκκιν’ αχείλι Και στο μαντή- και στο μαντήλι το ‘συρα Και στο μαντή- και στο […]

Βραχνοί καιροί

[… ίσως να στρίψει από την Πανεπιστημίου, δοξαστικό, με μια μεγαφωνική εγκατάσταση να παίζει τη φωνή της Μπέλλου…] Αργό τέμπο *όλα ήταν ο Μπιλ Έβανς. Ή καλύτερα το πιάνο του και ο κόσμος γυμνός, με μια ποταμίσια δροσιά στους λαγόνες. Για μια στιγμή το πιάνο έκλαψε, έπειτα έγινε πλατύτερο, μας πήραν μακριά τα νερά. Ένας  […]

Απόστολος Θηβαίος | Γκοφρέ Φουστάνια

Σημείωμα για την πρώτη, ποιητική συλλογή “Πλάνης στην Πλάνη της” της Κατερίνας Γκιουλέκα από τις εκδόσεις Θίνες με ένα παράδοξο “Μηχανικό Μολύβι”* να πρωταγωνιστεί και τις λέξεις αμμοθίνες σχήματα να αλλάζουν στο συντελεσμένο   Είχε αυτή τη συνήθεια, δίχως να μπορεί να ξεχωρίσει ποια ήταν η αφορμή που συντηρούσε αυτήν την κατάσταση. Στις αρχές εκάστου […]

Θερινές Γεωγραφίες

[…Σαν αγκαλιά και σαν κληματαριά, ο δεκαπεντασύλλαβος απλώνει…] “Γράμματα στον Μακρυγιάννη και άλλα λαϊκά” (Ηλίας Ανδριόπουλος, Μάνος Ελευθερίου)   Στο δρόμο για την Πέρδικα Αίγινα Ήταν τ’ απόγευμα ωραίο, με μια ιδέα συννεφιάς κατά την μεριά της Αθήνας. Οι επισκέπτες τριγύριζαν εδώ και εκεί, ξεγλιστρούσαν ανάμεσα στους κίονες, γύρω στις πέτρες πηγαίνανε τις αρχαίες. Κάποιοι […]

Απόστολος Θηβαίος | Η μεταμέλεια

Τον γύρεψαν στο λιοτρίβι, στα υποστατικά και σε όλες τις ρούγες. Μόνον στο καλύβι του δεν πήγανε. Μα αυτός ήσαν εκεί και μαστόρευε μια ψάθινη καρέκλα, με τόση προσοχή, με πόσο μελετημένες τις κινήσεις. Σαν τον είδαν δεν του μίλησαν ευθύς, επειδή γοητεύτηκαν και ένιωσαν πως μες στην τέχνη του θα’πρεπε να τον αφήσουν πρόσκαιρα. […]

Alma Biancamano | Πρώτες πράξεις του καλοκαιριού

Pt.I Ιm Sommer kannst du Eis essen Όταν καλοκαιριάζει γεμίζω μια μπανιέρα με παγάκια και βουτάω μέχρι να γίνει το σώμα παγωτό *Ελεύθερη μετάφραση: το καλοκαίρι τρώμε παγωτό   Pt.II Τζακαράντες Οι τζακαράντες άνθισαν Καταλάθος πάτησα τα ζουμερά τους πέταλα που πέσαν καταγής Έψαχνα παπούτσια για το καλοκαίρι Οι τζακαράντες άνθισαν Η φίλη μου πιάνει […]

Δήμητρα Καλλιγέρη | Το Τελευταίο «Τι Ρι Ρι» 

Όλη η πόλη υπήρχε χωρίς συνείδηση. Μονάχα ο Ιωνάς βρισκόταν σε μία απ’ τις τυπικές του υπαρξιακές υπερδιεγέρσεις. Ένα περίσσευμα συνείδησης – και μαζί του, ένα βάρος αγωνίας. Είχε πάει τρεις το ξημέρωμα. Η πόλη κοιμόταν. Επικρατούσε τέτοια ησυχία, που σχεδόν άκουγες τα όνειρα των ανθρώπων της· τους εφιάλτες των σκύλων της· τη γαλήνια ψυχή […]

Αριστομένης Λαγουβάρδος | Το σώμα σου

Μπαχαρικά της Νουμιβίας θα καίω, δίπλα στο ανθοστόλιστο κρεβάτι, κι΄αγγίζοντας τη σάρκα τη ροδάτη, ευωδιαστούς στίχους θα λέω! -Θυμίζοντας τον ερωτιάρη Αλκαίο.- Στη νύχτα την πλανεύτρα και δροσάτη, όπου αργά σφαλνά το κάθε μάτι, σε καπνούς ωχρορόδινους θα πλέω, -από νάρδο και κινάμωμο- και πάλι, μέσα στη λάγνα και ροδόφεγγη κραιπάλη -στου λύχνου τ΄αχνοφώς που […]

Σοφία Στρατινάκη | Ο Μονόλυκος

Κάθαρση Το μούχρωμα έβαψε τα σαθρά δοκάρια μπλαβιά. Η σκιά μιας τεράστιας θηλιάς πρόβαλε στον απέναντι πλινθότοιχο. Η φλόγα του φανού τρεμόπαιξε, φοβισμένα, προδίδοντας ένα ετοιμόρροπο καλύβι που βαριανάσαινε την θλίψη των χαμένων του χρόνων. Ο Αρτέμης απίθωσε το ξύλινο σκαμνί ακριβώς κάτω απ΄το σχοινί, ελέγχοντας τις αντοχές του στο βάρος του σώματός του. Τα […]

Αργυρώ Πατσού | Σαχάρα

Αυτή η άμμος έχει εισδύσει από παντού και σε κανένα πέλαγος το στίγμα της δεν σβήνει. Δακρύζει πέλαγος στον αντικατοπτρισμό της ερήμου. Σκορπιός πεθαμένος κρυμμένος στο στήθος παλιό χαϊμαλί μου.     Η Αργυρώ Πατσού είναι ποιήτρια, συγγραφέας, μεταφράστρια και παιδαγωγός. Έχει μεταφράσει πληθώρα βιβλίων για λογαριασμό διαφόρων εκδοτικών οίκων. Το 2011 κυκλοφόρησε, από τις εκδόσεις […]