Εκδόσεις Ιωλκός

Ο συγγραφέας λατρεύει τη ζωή , και επειδή δεν μπορεί να δεχθεί ότι φεύγουμε και πίσω μας δεν αφήνουμε κάτι…  Μοχθεί και μάχεται ν’αφήσει με την γραφή του ό,τι αξιοσημείωτο , συνταρακτικό και άξιο να αναφερθεί , εντοπίσει. Για τις επόμενες γενιές, για τη ζωή . Ερωτεύεται το θέμα του και ζει δύο ζωές . […]

Ποτέ δεν έγραψα ποίημα γιατί έπρεπε. Ούτε παραμύθι. Βασικά τίποτα δεν γράφω γιατί πρέπει. Ακόμα κι’ αυτό το μυθιστόρημα, που έχω ξεκινήσει και κάποιος μου είπε να κάθομαι μια ώρα την ημέρα να γράφω κάτι. Δεν μπορώ να τραυματίζω τις λέξεις. Περιμένω να με βρουν οι εικόνες, οι μυρωδιές, ο πόνος στο στήθος, οι ανάσες […]

Γράφει η Χριστίνα Ιωάννου    Η νουβέλα «Οι ανώνυμοι» του Γιώργου Πισσάνη που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ιωλκός (2025), αποτελεί τη μετάβαση του ποιητή στην πεζογραφία, μία απόπειρα που στον πυρήνα της παραμένει βαθιά ποιητική.  «Η αφή είναι η αίσθηση που χωρίζει τους ζωντανούς από τους πεθαμένους» σελ. 63 Τρεις ιστορίες που αλληλοεπηρεάζονται παρατηρούνται από […]

  Η καλύτερη συντροφιά μου ήταν πάντα οι ιστορίες. Ο τρόπος μου να εκφράζομαι ήταν πάντα ποιητικός. Λιτός, πυκνός λόγος, υπαινικτικός. Πριν δύο χρόνια περίπου αποφάσισα να «παντρέψω» τις δύο μου αυτές αγάπες γράφοντας μικρές ιστορίες με ποιητική φόρμα. Στόχος μου να επικοινωνήσω αποτελεσματικότερα με τον αναγνώστη. Να του χαρίσω τη γοητεία της ιστορίας και […]

Σμιλεύοντας το όνειρο: Μια προσωπική ανατομία της μνήμης Πάντα πίστευα ότι η γραφή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια απόπειρα να δώσεις σχήμα στο άπιαστο. Όταν κάθισα να γράψω το «Σμιλεύοντας το όνειρο», δεν είχα στο μυαλό μου μια έτοιμη ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Είχα μόνο μια αίσθηση· την επίμονη ανάγκη να αναμετρηθώ […]

Η λειτουργία που αποκαλύπτει η λογοτεχνία, αντίθετα απ’το αναμενόμενο, είναι μια σιωπηρή λειτουργία. Κάποιος θόρυβος υπάρχει στο ηχείο του μυαλού σου, σηκώνεσαι μέσα στη νύχτα, σημειώνεις τι λέει ο διπλανός σου σ’ένα καράβι, γράφεις κάποια ορνιθοσκαλίσματα σ’ένα τετράδιο στα διαλείμματα της δουλειάς σου. Φροντίζεις να μην χαθεί αυτός ο εσωτερικός «θόρυβος». Ωστόσο, η δική σου […]

Μερικά από τα διηγήματα που συμπεριλαμβάνονται στη συλλογή «Επτά μέρες στην κόλαση» ξεκίνησα να τα γράφω πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουν ακόμα φοιτητής στο Pratt Institute. Ενώ κάποια τα είχα μεταφράσει στα αγγλικά, και τα είχα παρουσιάσει ως εργασίες στο πανεπιστήμιο, δεν είχα προσπαθήσει τότε να τα συγκεντρώσω όλα σε μια ενιαία συλλογή και να […]

Γράφει ο Κωνσταντίνος Γεωργίου Αν ο εν πράγμασι κόσμος του επιστητού στην σχηματική του αναπαράσταση συγκροτείται ολοπαγώς από πληκτικές ευθείες γραμμές, τετράγωνα της ασύμμετρης λογικής και ορθογώνια της ανέραστης ζωής, το επάλληλο ποιητικό σύμπαν του Νίκου Παπάνα διαγράφει νοερά έναν μαγικό κύκλο, που εντός του πεδίου περιφοράς του τα σώματα αναμορφώνονται, τα σχήματα μεταμορφώνονται, οι […]

Γράφει η Κατερίνα Γιαννακοπούλου «Η μέρα που μικραίνει» μυρίζει αλμύρα· της θάλασσας, της καλοκαιρινής ψυχής και της κουβέρτας που βγαίνει από το μπαούλο. Και τότε, κυματίζει μόνο κρύο. Άλλωστε, για την Κασσάνδρα Φουντουλάκη, η θάλασσα πριν τη βροχή είναι μια «ασιδέρωτη υγρή κουβέρτα που έρχεται προς το μέρος σου να σε σκεπάσει» (σελ. 9). Αυτή […]

Τό βιβλίο αὐτό γεννήθηκε ἀργά, μέσα ἀπό πολλούς χρόνους. Κάποιοι στίχοι τό περίμεναν ἀπό τά μαθητικά μου τετράδια στήν Ἀλεξάνδρεια Ἠμαθίας και κατόπιν στην Θεσσαλονίκη. Ἄλλοι γράφτηκαν χθές. Ἀνάμεσά τους μεσολάβησαν οἱ δυό πατρίδες τῶν γονιῶν μου — ἡ χαμένη Μικρασία καί ἡ φιλόξενη Μακεδονία —, οἱ σπουδές μου στή Διακόσμηση, στή Σχολή Κρατικοῦ Θεάτρου, […]