
Ο συγγραφέας λατρεύει τη ζωή , και επειδή δεν μπορεί να δεχθεί ότι φεύγουμε και πίσω μας δεν αφήνουμε κάτι… Μοχθεί και μάχεται ν’αφήσει με την γραφή του ό,τι αξιοσημείωτο , συνταρακτικό και άξιο να αναφερθεί , εντοπίσει. Για τις επόμενες γενιές, για τη ζωή . Ερωτεύεται το θέμα του και ζει δύο ζωές . Τη δική του και τη ζωή που διαδραματίζεται μέσα στις σελίδες του βιβλίου που δημιουργεί με τους ήρωές του. Ένας βασανισμένος άνθρωπος είναι . Πιθανόν να μην του αρέσει η ζωή του και δημιουργεί μια παράλληλη πολυτάραχη. Πολυτάραχη γιατί έχει συχνές αλλαγές. Έγνοια να «τακτοποιήσει» τις ζωές των ηρώων του … Η Έμπνευση είναι μια αυτόματη γραφή. Είναι σαν κάποιος άλλος να γράφει και όχι εγώ. Δεν ξέρεις πότε έρχεται και πότε φεύγει Πανεύκολα και αυτόματα όποιος έχει ταλέντο, γράφει.
Το κομμάτι των παρουσιάσεων είναι δύσκολο για μένα Έχω φοβερό τρακ που με την συγκίνηση μεγιστοποιείται. Όμως ένα νέο βιβλίο είναι σαν ένα νεογέννητο μωρό που πρέπει να το συστήσεις στην ζωή, να το βγάλεις στο φως, να το στηρίξεις! Το ταλέντο (τάλαντο) είναι αυτό που πληρώνεις αφού έχεις καταθέσει την ψυχή σου.
Έχω εκδόσει 6 βιβλία και 3 λαογραφικά μαζί με τον Χαράλαμπο Νικ Ζαβιτσάνο
Το τελευταίο μου βιβλίο το « Ταξιδεύοντας με τις αλκυόνες»:
Στην Βρετάνη των άγριων θαλασσών και των γκρίζων πύργων και των αλκυόνων , η Βικτουάρ ντε Τεϊγιαρντ μεγαλώνει μέσα σε έναν κόσμο αυστηρών κοινωνικών συμβάσεων , οικογενειακών πληγών και σιωπηλών αντοχών . Κόρη αριστοκρατικής οικογένειας αλλά με ψυχή ανυπότακτη θα γνωρίσει από νωρίς την απόρριψη στον έ της ζωής.ρωτα, την προδοσία, την μοναξιά και την βαθιά ανάγκη να σταθεί όρθια απέναντι σε ό,σα επιχειρούν να τη συντρίψουν. Στο μυθιστόρημα ταξιδεύοντας με τις αλκυόνες η φανταστική διαδρομή της Βικτουάρ συναντά τη ζωή της πρωτοπόρου ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου μιας γυναίκας που αψήφησε τα όρια της εποχής της , διεκδίκησε την τέχνη την ελευθερία και την προσωπική της αλήθεια. Μέσα από τη φιλία τους , η ζωγραφική , η μνήμη, ο έρωτας και το ελληνικό φως γίνονται δυνάμεις παρηγοριάς και αναγέννησης . Ένα μυθιστόρημα εποχής με ατμόσφαιρα, συγκίνηση, και γυναικεία ματιά. Από τη Βρετάνη και το Παρίσι έως την Ελλάδα οι ηρωϊδες ταξιδεύουν μες τον πόνο και την ομορφιά αναζητώντας εκείνες τις σπάνιες αλκυονίδες μέρες που φωτίζουν ακόμη και τους πιο βαρείς χειμώνες της ζωής.
Η πρώτη ηρωϊδα που έζησε το πάθος της διεκδικώντας και κάνοντας μεγάλες θυσίες για να ζήσει τον απόλυτο έρωτα μπλέκεται με τη ζωή της πρωτοπόρου ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου ( και αυτόματα με τον σύντροφό της Περικλή Γιαννόπουλο προφήτη του νεοελληνισμού.) Στους άνυδρους καιρούς που ζούμε όπου η ύλη παραγκονίζει το πνεύμα και η τρυφερότητα κινδυνεύει να χαθεί .. Πρέπει να επι-κοινωνούμε την τέχνη και τους καλλιτέχνες. Οι δύο ζωγράφοι συνδέονται με μία δυνατή φιλία. Ταξιδεύουν μαζί , ζωγραφίζουν μαζί… «Στην χαρά και την ποίηση της φιλίας ξεχνιέται η μοίρα του ανθρώπου που είναι η μοναξιά και ο θάνατος.»
