Απόστολος Θηβαίος | Ο Χιονοφάγος ή το πιο βαθύ στοιχείο

  […αφήγημα με αφορμή το βιβλίο του Α. Χιόνη “Όντα και μη Όντα” Μια ιστορία…] Είχε ξεχαστεί και μόνο σαν τον έλουσε το κίτρινο το φως της ξέφρενης μοτοσικλέτας κάπως  ξαναβρήκε τον εαυτό του. Στο βάθος του δρόμου είχαν ανάψει τα φώτα, τριγύρω κάτι λίγοι διαβάτες, πρόσωπα ενός δράματος που πέρασε και πάει. Μερικοί από […]

Τα σημεία της αναφοράς

[…τ’όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί, επειδή “τίποτε δεν πάει χαμένο”. Έτσι δεν είναι;…] Η γενιά Να το κλείσουμε, λοιπόν. Να μην ξαναπούμε τίποτε, να σφίξουμε τις καρδιές μας σαν να δένουμε τα χέρια μας.  Και να υποσχεθούμε ο καθένας σιωπηρά, πως άμα χρειαστεί, μια αρχαία νύχτα, από την αρχή θα βγούμε στους […]

Απόστολος Θηβαίος | Νύχτες Αρχαίες

Μικρά συναξάρια για την ποίηση του Ρίτσου   Ι. Τὸ σῶμα -λέει- στὴ γενική: τοῦ σώματος καὶ γενικὰ τὸ σῶμα ἄλλη λέξη πυκνότερη δὲν ἔχω παίρνω τὴ νάϋλον σακούλα μπαίνω στὰ λαϊκὰ ἑστιατόρια μαζεύω ψαροκόκαλα γιὰ τὶς ἄγριες γάτες τῆς γειτονιᾶς στὰ διαλείματα -λέει- κουβεντιάζω μὲ τοὺς μουσικοὺς στὰ σκοτεινὰ παρασκήνια- τί ἀπέραντη ἀπόσταση διανύω […]

Αγιογραφίες

Μπουζιάνης, Κόντογλου, Παπαγιώργης στο μινόρε της απόστασης που έχουν κερδίσει πια Πρόσωπα Αγγελική Παπάζογλου 8/11/1899-17/8/1983 […στα ηχεία Σμυρναίικο Μινόρε…] *Μια ιστορία Όταν ο κόραξ λευκανθεί και η χιών μαυρίσει”, αποκρινόταν η γριά η Αγγέλα. Πάντοτε έτσι απαντούσε άμα την πειράζανε. Εξέχασες κυρά Αγγελικούλα, μεγαλοπιάστηκε, με κάμαρη και τετζερέδια και σύνταξη κρατικήν. Φουρκιζόταν η κυρά και […]

Απόστολος Θηβαίος | Εκδρομή στο Πυργί

Περιδιαβαίνοντας τα ποιήματα του Ματθαίου Μουντέ “Στον Ανάβατο, με τα έρημα σπίτια τα βυζαντινά, φωλιές αετανθρώπων και φιδιών αντηχούνε γόοι και εμβατήρια, αγάπες και γέννες και νίκες και σφαγές. Ροή του ανέμου μέσα στα σοκάκια”, αυτό είναι η ποίηση. Και ίσως όχι μόνον ο πυρετός στο αίμα, φωνές που βροντοχτυπούν, φωνήεντα θηλυκά και ουρλιαχτά. Ίσως […]

Σκετσάκι για το τέλος

Όχι, δεν είναι ένας μικρός Ναυτίλος, είναι κάτι περισσότερο Οδυσσέας Ελύτης 2 Νοεμβρίου 1911 – 8 Μαρτίου 1996 […στα ηχεία κάτι δοξαστικό, μια μουσική συνώνυμη του ήλιου…] Ὁ μικρὸς Ναυτίλος Ὅτι μπόρεσα ν᾿ ἀποχτήσω μία ζωὴ ἀπὸ πράξεις ὁρατὲς γιὰ ὅλους, ἑπομένως νὰ κερδίσω τὴν ἴδια μου διαφάνεια, τὸ χρωστῶ σ᾿ ἕνα εἶδος εἰδικοῦ θάρρους […]

Απόστολος Θηβαίος | Παραλλαγές στο ίδιο θέμα

Η τετρασύλλαβος μέθοδος της εκπνοής διήγημα “Απ’ εδώ”, του είπε ένας μουστακαλής με στενό σακάκι. Δεν του πήγαινε καθόλου το στυλ και ήταν να βάζει τα γέλια κανείς με την κορμοστασιά του, η οποία δεν ήσαν βρε αδελφέ, για τέτοιο κοστούμι.  Διαγραφόταν ακαθόριστη και στενή καθώς κατέληγε εις την κεφαλή με το μουστάκι. Πάει να […]

Ανοιχτόκαρδος Φανατισμός*

  Ανοιχτόκαρδος Φανατισμός* [Αλέκος Φασιανός] Ο Μπολιβάρ και ο Καραγκιόζης στα μαρμαρένια αλώνια ανταμώσανε, στο θάνατο το ρίξανε και στο όνειρο   Νίκος Εγγονόπουλος Μην είδατε τον Μπολιβάρ; 21/10/1907-31/10/1985 […στα ηχεία Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος, “Περνάμε καλά”. Ο Μπολιβάρ, σε πολλαπλή προβολή να κρατάει, λέει το αίσθημα…] Πάντα θεωρούσα τις ζωγραφιές του, καμωμένες από κάτι μεγαλειώδες […]

Απόστολος Θηβαίος | Ευανθούλα τι λυπάσαι;

Παράγκα του χειμώνα Τώρα που μιλάμε, ορδές από λέξεις και νεκρολογίες προετοιμάζονται μεθοδικά στα δημοσιογραφικά. Πέφτουν οι επιφυλλίδες βροχή, τίγκα από τη συγκίνηση την επίπλαστη, τη διόλου αναφλεγμένη. Θα κρατήσει για μέρες η νοσταλγία, έπειτα μεμιάς κάτι θα προκύψει στον ορίζοντα. Γυρεύοντας τη δική μας τη μεγάλη ιδέα, πότε στο εκεί και πότε στο άλλοτε […]

Από κάπου μακριά

Οι απόκληροι του Άρθουρ Μίλερ 17/10/1915-10/2/2005 Ο θάνατος του εμποράκου […στα ηχεία οι σπουδές του Γκλεν Γκουλντ με την απλότητα στην εκτέλεση, με το βάθος της έκφρασης που καθιστά τη μουσική περισσότερο πνεύμα παρά απλή συγκίνηση…] Στα μεγάλα έργα η αλήθεια της ζωής μας λάμπει σαν ακριβό πετράδι. Από όποιο δρόμο και αν φθάνει κοντά […]