Τραγούδια και εποχές

Πρόσωπα Κωστής Παπαγιώργης […Ελένη Καραίνδρου, μουσική για την θεατρική παράσταση “Ο γλάρος”…] Έφυγες νωρίς που λέει και ο Μίσσιος, ρε Παπαγιώργη. Μαζί με μια τάξη ανθρώπων και πραγμάτων, μαζί με μια ολόκληρη γενιά. Και έλειψες από την Αθήνα της τρίτης χιλιετίας, με τους τουρίστες που πάνε ψάχνοντας, βιαστικά φωτογραφημένοι εμπρός από το αρχαιοελληνικό φόντο. Απόψε […]

Πρόσωπα Χάρρυ Χουντίνι […στα ηχεία Just a perfect Day…] Καμιά φορά, σαν βρίσκεται σε δύσκολες και άβολες κατευθύνσεις, ονειρεύεται πως είναι ο θρυλικός Ούγγρος μάγος. Ο περιβόητος Χουντίνι, ο μάγος των αποδράσεων. Ο άνθρωπος που κλειδώθηκε έξω από το αδύνατο, εκτελώντας τα πιο παράτολμα σενάρια. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να αποφύγει την οργή του διευθυντή […]

Η πικρή ζωή του Ρεϋμόνδου Κάσερες και κάτι ακόμη. […στα ηχεία, Jack Savoretti – Vedrai Vedrai…] Η ιστορία του Ρεϋμόνδου Κάσερες υπήρξε μια περιπέτεια γεμάτη ατυχίες και έναν πικρό έρωτα. Όλοι είχαν να λένε πως παρά τις δυσκολίες άντεξε όλα τα χτυπήματα της μοίρας. Ας πάρουμε τα πράγματα λοιπόν από μια αρχή, ελπίζοντας πως θα […]

Αφήγημα με γαλλικό τίτλο και άρωμα πυρίτιδας […στα ηχεία Stuck In The Middle With You…]   Όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι. Θέλω να πω με ένα δυνατό φρενάρισμα, μερικά σπασμένα γυαλιά, μια γυναικεία κραυγή και ύστερα σιωπή. Αυτός ήταν και ο τρόπος που όλα τέλειωσαν. Ευθύς αμέσως όλοι όσοι είχαν σταματήσει, συνέχισαν, σαν κάποιος να ‘δωσε […]

Πρόσωπα Εουτζένιο Μοντάλε 12 Οκτωβρίου 1896 – 12 Σεπτεμβρίου 1981 […Mina – E penso a te …] «Η ποίηση γίνεται τέχνη τη στιγμή ακριβώς που η τέχνη αμφισβητείται και αναιρείται προς όφελος άλλων ανθρωπίνων δημιουργιών: του θεάματος, της χειρονομίας, της κρυπτογράφησης, του πρόχειρου κλισέ. Πανάκειες δεν υπάρχουν: αν άλλαζε ο κόσμος θʼ άλλαζε και η […]

Κατά φαντασίαν ημερολόγιο […στα ηχεία Ike Isaacs. Πιάνο Τζακ Γουίλσον, κρουστά Τζίμι Σμιθ…] Τινάχτηκε σαν μέσα από το όνειρό του. Ήταν μπερδεμένος, τι ώρα είναι εκεί, ψιθύρισε. Άνοιξε το ραδιοφωνάκι που ‘χε στο κομοδίνο. Μέιντ ιν Ταιβάν μα αντέχει ακόμη, ίσως με κάπως συρμάτινο τον ήχο του. Τι τα θες, η φθορά του χρόνου, ραδιοφωνάκι […]

[…στα ηχεία, Rocketman, Elton John…] Η δις Βάιολενς διαθέτει τυποποιημένη ευγένεια και αδρά χαρακτηριστικά. Κάθε πρωί, ντυμένη με την τελευταία λέξη της μόδας, επισκέπτεται την τοπική αγορά. Οι άνθρωποι πίσω από τους πάγκους την καλημερίζουν μα η δις Βάιολενς δεν ανταποκρίνεται, αφού ανήκει σε μια άλλη τάξη κοινωνική. Έπειτα συνηθίζει να απολαμβάνει τον καφέ της […]

κείμενα και μουσικές Πρόσωπα Αλέξανδρος Αδαμόπουλος 1953 – 2026 […Jim Croce – Time In A Bottle, στα ηχεία…] Μια λιτή αναφορά των εκδόσεων Εστία. Δυο τρεις σειρές, ως είθισται για τον νεκρό. Μετρημένη τρυφερότητα, μια λεπτή δόση νοσταλγίας κιόλας. Έτσι κάνουν οι άνθρωποι, κανείς δεν στέκεται προσοχή εμπρός στο θάνατο πια. Οι ρυθμοί της σύγχρονης […]

  “εν ξάκρισμα προσφόρου διά τον καφέ” Η 11η Σεπτεμβρίου […στα ηχεία, A horse with No Name…] Ήταν μεσημέρι όταν το τηλεοπτικό πρόγραμμα διακόπηκε ξαφνικά. “Κάποιος θα πέθανε”, είπε η μάνα μου. Τότε ζούσε ακόμη και δεν υποψιαζόταν κανείς το φριχτό τέλος, τον ξαφνικό αποχαιρετισμό λίγα χρόνια μετά. Στην οθόνη οι δίδυμοι πύργοι του Διεθνούς […]

[…στα ηχεία Διάφανα Κρίνα και El Hombre. Με την φωνή του Θάνου, χρόνια μετά..] Παράξενα είδη μικρή αναφορά στο βιβλίο “Σχετικά με τα ψάρια” του Άντον Τσέχοφ από τις εκδόσεις στιγμή σε μετάφραση Γιώργου Τσακνιά και εικαστικά της Εύης Τσακνιά […στα ηχεία “ποιος τη ζωή μου” του Μάνου Ελευθερίου σε μουσική Θεοδωράκη. Τραγουδάει η Φαραντούρη […]