Προπλάσματα Κάθε φορά π’ αποφασίζανε να χωρισθούν, ένα τους δάκτυλο κοβόταν. Κάθε φορά π’ ενώνονταν, η πλησμονή πατόκορφα εχύνονταν─ κύμα στα σώματά τους. Μέχρι που μείναν δίχως άκρα• τσουλούσαν με τροχούς. Δυο μάτια κόκκινα από αίμα, πρησμένα─ γιομάτα τσίμπλες. Δάκρυα σαν σιγανή ατέλειωτη βροχή. Έλεος: πουθενά. Δραπέτης Τα πόστα είναι πιασμένα─ δεν έχω πού […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Ασημίνα Ξηρογιάννη | Άνθη βουκαμβίλιας μέσα στη θάλασσα
I Eίναι απλό. Την αγάπη αναζητούσες μέσα στη θάλασσα, μα εκείνη δεν ερχόταν. Κάθε καλοκαίρι λησμονείς τον χειμώνα, βυθίζεσαι στην ονειροπόληση αυτού που περιμένεις, μα διαρκώς αργεί. Την πήραν την τρυφερότητα τα κύματα χωρίς να μας ρωτήσουν. Ροζ καραβάκια, μικρά πλεούμενα, με χαρά και με λύπη κολυμπούν προς τον ορίζοντα. Αντέχει το ρoζ μέσα στο […]
Κατερίνα Γιαννακοπούλου | Φωτεινά Σκοτάδια | Εκδόσεις Ιωλκός, 2026
Ιούνιος. Η πόλη είχε φως, αλλά για καιρό δεν με αφορούσε. Το έβλεπα, δεν το ένιωθα. Είχα συνηθίσει να κινούμαι αλλού, σε μια απόσταση που έμοιαζε ασφαλής, αλλά τελικά ήταν απλώς απομάκρυνση. Κάποια στιγμή, χωρίς ιδιαίτερη προειδοποίηση, αυτό άλλαξε. Το φως δεν έγινε πιο έντονο· έγινε πιο κοντινό. Και εγώ σταμάτησα να το παρατηρώ και […]
Ουγκάγκα μπουμ μπουμ
Η συνήθεια που τίποτε δεν κάνει στις πιο μεγάλες μας στιγμές, τις πιο τρυφερές. Πρόσωπα Χάρρυ Κλυνν Βασίλης Τριανταφυλλίδης 7 Μαΐου 1940 – Καλαμαριά, 21 Μαΐου 2018 Ουγκάγκα μπουμ μπουμ […φυσικά το ομώνυμο τραγούδι στα ηχεία. Με τη φωνή του Κλυν, αυτού του “Τζέι Αρ” που παραγγέλνει από το τζουκ μποξ το καταλληλότερο τραγουδάκι , […]
Απόστολος Θηβαίος | Αθώες Σκέψεις
Λέξεις με σκιές και γυαλίσματα Πρόσωπα Τζιοβάνι Φαλκόνε, Πάολο Μπορσελίνο Θέλει ταλέντο και πίστη. Και πάθος, αφοσίωση στη δικαιοσύνη. Όχι με εκείνο τον ακαδημαϊκό τρόπο που επιβάλλει το γράμμα του νόμου, με όλο τον παραλογισμό και την αμηχανία του καμιά φορά. Μα με έναν τρόπο που να δικαιώνει το κοινό αισθητήριο, με έναν τρόπο […]
Γρηγόρης Σακαλής | Θητεία
Όταν αφήνεις το κράνος και το τουφέκι σου στο χώμα ιδρωμένος γράφεις αναρχικά συνθήματα στο χιόνι. Στην παλιά αποθήκη κόβεις ξύλα αυνανίζεσαι παλεύεις με σκιές. Πλένεις λερωμένους δίσκους μ΄αποφάγια θερμοκρασία μηδέν. Σου δώσαν διακριτικά να ξεχωρίζεις απ΄τους άλλους να βάλεις έτσι τη σκλαβιά και μέσα σου. Ο Γρηγόρης Σακαλής γεννήθηκε και ζει στη Νάουσα. […]
Peny Delta | Εκ της σαρκός | Εκδόσεις Βακχικόν
ΕΝΤΑΦΙΟ Τάφοι λευκοί θα γίνουμε κάποτε. Μάρμαρο Πεντέλης, λαμπυρίζον, θα ενδύει τα κορμιά μας. Ο ήλιος θα γλύφει επίμονα το σκληρό μας πέτρωμα. Επιμελώς η βροχή θα ξεπλένει τα πάθη μας. Αδιάφορα θα παραστέκουν τα κτερίσματα. Ολίγα άνθη πλαστικά, κάποια αγγεία, μια επιτύμβια στήλη. Θα είμαστε αυτό που πάντα θέλαμε. Αθώοι. 03:36 ΑΫΠΝΙΑ 03:36 […]
Κία Φιλιππίδου | Το αρχέγονο μπλε
Το κοιτούσε που έβγαινε προς την ανοιχτή θάλασσα. Ακόμη διακρίνονταν τα χρώματα∙ λίγο κεραμιδί κοντά στα ύφαλα, όλο το υπόλοιπο άσπρο. Το ακολουθούσε ο λευκός καπνός του φουγάρου του. Σε λίγο θα φαινόταν μόνο αυτός ή και μια μικρή γκριζάδα που σιγά σιγά θα χανόταν στον ορίζοντα. Έλπιζε ότι όταν χανόταν θα ακολουθούσε ένα άλλο […]
Χάι Χο
σποραδικά Και αν είναι ο Τζώνης, ο μπόγιας; Γιώργος Ρωμανός 16/5/1947 […στα ηχεία η φωνή του Γιώργου Ρωμανού…] Έφθασε το βαποράκι στη μικρή προβλήτα. Οι άνθρωποι του λιμανιού δέσανε τα σχοινιά, τις δεσποινιδούλες συνέτρεξαν μην τύχει και πατήσουν το βολάν τους και ριχτούν μες στην άβυσσο. Και να τα βλέμματα και οι ευγένειες από αυτούς […]
Από το Χάος στο Εργόχειρο
Χριστίνα Κασσεσιάν – Δομές Μεγάλης Κλίμακας Εκδόσεις Στοχαστης, 2026 – σελ.80 – ISBN: 978-960-303-309-7 Γράφει η Βίκυ Κατσαρού Η πρώτη εμφάνιση της Χριστίνας Κασσεσιάν με τη συλλογή Δομές Μεγάλης Κλίμακας (Εκδόσεις Στοχαστής) συνιστά μία από τις πλέον ενδιαφέρουσες και ιδιοσυγκρασιακές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Ο τίτλος της συλλογής προϊδεάζει για μια κοσμογονική έκρηξη, […]