Με αφορμή τη σύνθεση του Διονυσίου Σολωμού, με αφορμή πράγματα και περιστατικά που μόνον στα τραγούδια και τη φαντασία μπορούν να υπάρχουν. Όπως , “ένα μεσημεριάτικο καλοκαίρι στην Δήλο” και η δόξα του Μεσολογγιού Καθαρώτατον ἥλιο ἐπρομηνοῦσε τῆς αὐγῆς τὸ δροσᾶτο ἀστέρι, σύγνεφο, καταχνιά, δὲν ἀπερνοῦσε τ᾿ οὐρανοῦ σὲ κανένα ἀπὸ τὰ μέρη· καὶ ἀπὸ […]
Απόστολος Θηβαίος
Απόστολος Θηβαίος | Μυστικά
Μακ, το μαχαίρι “Ο Μάκ το μαχαίρι”. Αυτό είναι όλο και όλο το ονομά του, μα δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο. Αφού η προσθήκη της αιχμής του μαχαιριού, έστω σαν λέξη, έστω σαν λέξη, κάνει όλη τη δουλειά. Και λέει πολλά περισσότερα από ότι η ζωή του ίδιου του Μάκ. Θα μπορούσε να σφάξει όσους θέλει, […]
Ζωγραφιές σαν ιστορίες
[…Ο Θωμάς και οι τυμβωρύχοι με τις αρμαθιές των μουσικών κλειδιών στις χούφτες τους. Και κάτι από το πιθανολόγιο του ανθρώπου, εκείνη τη μεγάλη ρόδα του Ελύτη που έπαψε να γυρνά. Και ο κόσμος, από τότε, τι ήσυχα και ανεπιφύλακτα που καταρρέει. Στο φωταγωγημένο ταμπλό μιας τέτοιας στιγμής καρφιτσώνω αυτές εδώ τις ιστορίες…] Στα […]
Απόστολος Θηβαίος | Το τροχαίο
Μίλτο, παιδί μου Ἡ σκηνή Ἀπάνω στὸ τραπέζι εἴχανε στήσει ἕνα κεφάλι ἀπὸ πηλὸ τοὺς τοίχους τοὺς εἶχαν στολίσει μὲ λουλούδια ἀπάνω στὸ κρεβάτι εἴχανε κόψει ἀπὸ χαρτὶ δυὸ σώματα ἐρωτικὰ στὸ πάτωμα τριγύριζαν φίδια καὶ πεταλοῦδες ἕνας μεγάλος σκύλος φύλαγε στὴ γωνιά…] (Μίλτος Σαχτούρης, απόσπ. “Η σκηνή”) Όσα χρόνια και αν περάσουν, τίποτε […]
Απόστολος Θηβαίος | Τρεις κρυπτικές εκδοχές
Τρεις κρυπτικές εκδοχές Ε. Χ. Γονατάς [… ο ποιητής δεν συγκινείται πάντα με τα άστρα και με τα λουλούδια. Αναγκάζεται να ανακατωθεί με στοιχείο υλικότερα…] Κ. Παλαμάς Ι. “μια μέλισσα πιασμένη απ’ το ποδάρι σβουρίζει, ένα λουλούδι μου γνέφει απ’ την κλειδαριά∙ ξεχνιέμαι και του μιλάω ώρες”. Έγραψε μες στη μοναξιά του. Έβαλε αντίκρυ του […]
448 – Σκόρπιες μαρτυρίες
Ημέρα της ποίησης […CAMILLE O´SULLIVAN Song for Old Lovers…] Κάθε τέτοια μέρα οι άνθρωποι ζωγραφίζουν στις πόρτες τους ένα τόσο, μικρούλι άνθος. Το αναθέτουν στα παιδιά που ως γνωστόν διατηρούν την αθωοτέρα των προοπτικών. Όταν τους ρωτήσεις την αιτία για την ύπαρξη εκείνης της ζωγραφιάς, σου μιλούν για ποίηση, τα πρόσωπά τους γελούν. Κυρίως οι […]
Απόστολος Θηβαίος | Μια άγνωστη κυρία, ο Βαγιέχο και οι μπλε βλεφαρίδες της νύχτας
άτακτα Αναδρομικά 13/3, Παγκόσμια Ημέρα Ύπνου *μια ιστορία Παρήγγειλε κάτι ελαφρύ. Το ήπιε με βουλιμία, πήρε ακόμη ένα. Σε λιγότερο από μισή ώρα ήταν κιόλας μεθυσμένος. Το μαγαζί είχε αδειάσει και μόνο κάτι σκόρπιοι θαμώνες είχαν απομείνει μες στη σάλα. Τα γκαρσόνια μάζευαν τα ποτήρια, έφτιαχναν τις καρέκλες. Σκέφτηκε πως είναι ώρα όταν ένας νεαρός […]
Επιτύμβια για τον Ορφέα
[…στα ηχεία υπέροχος Levon Minassian. Bab’ aziz…] Ἐπιτύμβιο στὴ Γάτα μου τὴν Τούτη Εἶχε τὸ χρῶμα τοῦ ἔβενου τὰ μάτια τῆς Σαλώμης ἡ Τούτη ἡ γάτα ποὺ ἔχασα· διαβάτη, μὴ σταθεῖς. Βγῆκε ἀπ᾿ τὸ χάσμα ποὺ ἔκοβε στῆς μέρας τὸ σεντόνι τώρα νὰ σκίσει δὲν μπορεῖ τοῦ ζόφου τὸ πανί. Ἄγκυρα 22. 8. 1949 Ο […]
Απόστολος Θηβαίος | Buοdelmonti
Αφήγημα Ο κύριος Μπουοντελμόντι ναύλωσε ένα καράβι με όλες τις ανέσεις. Φρόντισε δε να το εξοπλίσει με μια διμοιρία για την προστασία του εαυτού του αλλά και των υψηλών προσώπων που επρόκειτο να ταξιδέψουν. Πλήρωσε καλά και έτσι εφοδιάστηκε με τους καλύτερους. Στάθηκαν εμπρός του παραταγμένοι και εκείνος του επιθεώρησε για να τους βρει έκτακτους […]
Απόστολος Θηβαίος | Η κοιλιά του ψαριού
Πρόσωπα Πιερ Πάολο Παζολίνι 5 Μαρτίου 1922 – 2 Νοεμβρίου 1975 Στα τσακίδια ορθολογιστική μου σκέψη […στο φόντο ο ίδιος. “Μεγάλα πουλιά, μικρά πουλιά”, 1966…] “Και τώρα αγαπητό κοινό, μια γεύση γνήσιας ορθολογιστικής σκέψης. Η γνώριμη άσκηση, μην τύχει και βάλουμε τη φαντασία στην πλώρη του καραβιού μας. Η ορθολογιστική σκέψη προσφέρει ασφάλεια, ενισχύει τη […]