Ραφαέλ Αλμπέρτι 16/12/1902-28/10/1999 Τα βαλς τ’ ουρανού δεν είχαν ακόμα αρραβωνιάσει τo γιασεμί και το χιόνι, δεν είχαν οι άνεμοι συλλογιστεί την πιθανή μουσική των μαλλιών σου, ούτε κι ο βασιλιάς είχε προστάξει να ενταφιαστεί σ’ ένα βιβλίο η βιολέτα. Όχι. Ήταν ο καιρός που ταξίδευε το χελιδόνι χωρίς τ’ αρχικά μας στο ράμφος του. […]
blues alley
Απόστολος Θηβαίος | Μυγδαλιά
Τι ταλέντο να’ναι εκείνο που σου επιτρέπει να φτιάχνεις σύμπαντα, επιστρατεύοντας μοναχά συναρμολογημένα κομμάτια από ποίηση, για από ζωή συνηθισμένη. Έτσι το ‘γραψε ο Μουντές και απόψε τον πιστεύω καθώς διαβάζω αυτό το απλό, το δίχως καμιά μεγαλοσύνη, ποίημα του Δροσίνη. Ἐκoύνησε τὴν ἀνθισμένη μυγδαλιὰ μὲ τὰ χεράκια της κι ἐγέμισε ἀπὸ ἄνθη ἡ πλάτη, […]
Απόστολος Θηβαίος | Τα γουέστερν του Δεκέμβρη
Συλλογή πολύ μικρών δυστυχισμένων διηγημάτων Άννα Σου Σαλούν Τζ. Σι. Κάρνιβαλ (εκλεκτό μπέρμπον, όχι τίποτε αποπιόματα) Η Άννα Σου χορεύει με όλους. Άμα ανάψει το γλέντι στου Τζέι Σι κανείς δεν το βάζει κάτω. Και οι κοπελιές φέρνουν ξέφρενες βόλτες, γίνεται χαλασμός μες στο μαγαζί. Κάποτε όλοι παραμερίζουν για την Άννα Σου που κάνει εκείνη […]
Απόστολος Θηβαίος | Πάμπλο Πικάσο
Μικρά, μικρά Τα γραπτά του Πάμπλο Πικάσο εκδ. Οδυσσέας […τι είναι ο χρόνος, τον ρώτησε τ’αγόρι. Και ο άλλος αποκρίθηκε, “η ευγένεια των ξένων, ίσως, όταν περνά η χιονισμένη προτομή μας”. Στα ηχεία Νικ Ντρέικ…] Όλες οι συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν στην οδό των Μεγάλων Αυγουστίνων ως το τέλος του ‘ 37. Η βραδιά είχε ησυχάσει πια, […]
Απόστολος Θηβαίος | Ο Χιονοφάγος ή το πιο βαθύ στοιχείο
[…αφήγημα με αφορμή το βιβλίο του Α. Χιόνη “Όντα και μη Όντα” Μια ιστορία…] Είχε ξεχαστεί και μόνο σαν τον έλουσε το κίτρινο το φως της ξέφρενης μοτοσικλέτας κάπως ξαναβρήκε τον εαυτό του. Στο βάθος του δρόμου είχαν ανάψει τα φώτα, τριγύρω κάτι λίγοι διαβάτες, πρόσωπα ενός δράματος που πέρασε και πάει. Μερικοί από […]
Απόστολος Θηβαίος | Νύχτες Αρχαίες
Μικρά συναξάρια για την ποίηση του Ρίτσου Ι. Τὸ σῶμα -λέει- στὴ γενική: τοῦ σώματος καὶ γενικὰ τὸ σῶμα ἄλλη λέξη πυκνότερη δὲν ἔχω παίρνω τὴ νάϋλον σακούλα μπαίνω στὰ λαϊκὰ ἑστιατόρια μαζεύω ψαροκόκαλα γιὰ τὶς ἄγριες γάτες τῆς γειτονιᾶς στὰ διαλείματα -λέει- κουβεντιάζω μὲ τοὺς μουσικοὺς στὰ σκοτεινὰ παρασκήνια- τί ἀπέραντη ἀπόσταση διανύω […]
Απόστολος Θηβαίος | Εκδρομή στο Πυργί
Περιδιαβαίνοντας τα ποιήματα του Ματθαίου Μουντέ “Στον Ανάβατο, με τα έρημα σπίτια τα βυζαντινά, φωλιές αετανθρώπων και φιδιών αντηχούνε γόοι και εμβατήρια, αγάπες και γέννες και νίκες και σφαγές. Ροή του ανέμου μέσα στα σοκάκια”, αυτό είναι η ποίηση. Και ίσως όχι μόνον ο πυρετός στο αίμα, φωνές που βροντοχτυπούν, φωνήεντα θηλυκά και ουρλιαχτά. Ίσως […]
Απόστολος Θηβαίος | Παραλλαγές στο ίδιο θέμα
Η τετρασύλλαβος μέθοδος της εκπνοής διήγημα “Απ’ εδώ”, του είπε ένας μουστακαλής με στενό σακάκι. Δεν του πήγαινε καθόλου το στυλ και ήταν να βάζει τα γέλια κανείς με την κορμοστασιά του, η οποία δεν ήσαν βρε αδελφέ, για τέτοιο κοστούμι. Διαγραφόταν ακαθόριστη και στενή καθώς κατέληγε εις την κεφαλή με το μουστάκι. Πάει να […]
Απόστολος Θηβαίος | Ευανθούλα τι λυπάσαι;
Παράγκα του χειμώνα Τώρα που μιλάμε, ορδές από λέξεις και νεκρολογίες προετοιμάζονται μεθοδικά στα δημοσιογραφικά. Πέφτουν οι επιφυλλίδες βροχή, τίγκα από τη συγκίνηση την επίπλαστη, τη διόλου αναφλεγμένη. Θα κρατήσει για μέρες η νοσταλγία, έπειτα μεμιάς κάτι θα προκύψει στον ορίζοντα. Γυρεύοντας τη δική μας τη μεγάλη ιδέα, πότε στο εκεί και πότε στο άλλοτε […]
Απόστολος Θηβαίος | Η Απονομή ή ο Μπίμπι ξέρει
διήγημα […ο κόσμος θα είχε αλλάξει αν διάλεγες Ντόναλντ κάποια γκρεμισμένη συνοικία στην Παλαιστίνη ή την Χερσώνα, για να ανακοινώσεις μεταξύ των επιζώντων, το τέλος του πολέμου. Τότε, λέει ο κόσμος θα είχε αλλάξει…] Αγαπητέ Ντόναλντ, πολύ λυπάμαι που δεν πήρες το Νόμπελ της Ειρήνης. Σε υπονόμευσαν τα κυκλώματα και σε πλήγωσε αυτή η επαναστάτρια […]