[Το χάσμα των αισθημάτων] Κι όμως το χάσμα των αισθημάτων ήτανε πάντοτε όρθιο αναμεταξύ των ανθρώπων παστώνοντας τη δίψα κάποιας προσέγγισης ίσια στο λαμποκόπημα των ματιών σαν τεκμήριο βουλιάγματος κάποιας ζωής που αλλάζει νόημα όταν κάθεται στα χρώματα της προσμονής με τα μέλη της χαραγμένα στην άκρη των πραγμάτων την ώρα που βαστά ακόμη το […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Αργύρης Κόσκορος | Τέσσερα μπονζάι
[Ρουβίκωνας] Το ‘ξερε καλά ο Καίσαρας πως θα τον αναγόρευαν εχθρό της πατρίδας. Μα ήξερε ακόμα κι αυτό που η Σύγκλητος αγνοούσε: πως η πατρίδα είναι κοχύλι που δίχως τους νικητές μένει κούφιο· πως όχι μόνο πολίτευμα, αλλά και γλώσσα και λαό μπορεί ν’ αλλάξει αυτό το καβούκι που λέγεται Ρώμη. [Ο πατριώτης] Ο σοφός […]
Δημήτρης Καρπέτης | Στο δρόμο της βροχής
Η αγάπη αναζητά το άγγιγμα και τη θύμηση των στιγμών, τα ίχνη του ιδρώτα μας. Κρατάμε την ανάσα μας μέσα στης λήθης το κελί. Καταμεσής στο δρόμο της βροχής οι ψυχές μας φαίνονται να ικετεύουν με τη σιωπή τους. Σώμα να ταξιδεύει στη βροχή που πλένεται για ν’ αποβάλει την απελπισία της ύπαρξής του. Μια […]
Βάσω Χριστοδούλου | Sati
[Αφή] Κάτω απ’ τα δάχτυλά μου χώμα και λάσπη. Ένας φόβος δερμάτινος. Να τα κόψω τα δάχτυλα, τα χέρια ολόκληρα καλύτερα. Μη γδέρνουν σάρκες, μην αγγίζουν. Θ’ αγγίζω με το βλέμμα, θα χαϊδεύω με τα βλέφαρα κι όταν σε λατρεύω θα σε πνίγω στις κατάμαυρες λίμνες μου. Κάτω απ’ τα μάτια μου ένα καταφύγιο πνιγμένων […]
Νέα κυκλοφορία | Μάρκ Στράντ – Προσωρινή αιωνιότητα
Είναι είναι ένας σημαντικός ποιητής που αξίζει να γνωρίσει το ελληνικό κοινό.Σπουδαία ποιήματα, σπουδαία η αίσθηση των πραγμάτων. Ο λόγος για τον Αμερικάνό ποιητή Μάρκ Στράντ . «Μάρκ Στράντ /Προσωρινή αιωνιότητα».Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν σε ανθολόγηση-μετάφραση και επίμετρο της ποιήτριας Ασημίνας Ξηρογιάννη, ενώ τον πρόλογο της έκδοσης έχει κάνει ο ποιητής Αναστάσης Βιστωνίτης […]
Παναγιώτης Δήμου | Νυχτολούλουδο
01:14 χτυπάει η καρδιά δεν θυμάμαι μετά τα μεσάνυχτα 01:14 επιστρέφω από τα χιόνια 01:14 η μνήμη ματώνει στα ρουθούνια μου κλείνουν τα μάτια μου από το φως σου μέσα στο τζάμι του τραπεζιού χυμένο 01:14 ακουμπάω τα χέρια μου πάνω στο πιάτο με τις μισές μπουκιές από το λαχάνιασμα του πολέμου […]
Μιχάλης Παπαχατζάκης | Το σαλάχι ;
Ο κάπως μεγαλύτερος απ’ ό,τι -κλασικά- φανταζόμασταν ιπτάμενος δίσκος πέρασε με ταχύτητα πάνω από την πόλη αφήνοντας μερικές κορδέλες καυσαερίου και πολύ θόρυβο στ’ αυτιά μας. «Μα είναι δυνατόν να καίει πετρέλαιο αυτό το διαστημόπλοιο;» ρώτησε το παιδάκι τον μπαμπά του. Πετάχτηκα εγώ απρόσκλητος και με δεικτικό ύφος τού επισήμανα ότι δεν είναι σωστό να […]
yoΖευ Κ | Η προειδοποίηση του Βαλερύ και ο Καρούζος
Par la manière dont elle s’orientait dans le jardin, on avait à peu prés la certitude qu’elle se tenait dans un autre jardin : non pas qu’elle se promenât (…). La solitude, pour Anne, était immense. Maurice Blanchot, Thomas l’Obscur, IX Η προμετωπίδα του Paul Valéry από το «Propos me concemant» είχε φέρει […]
Απόστολος Θηβαίος | Τα μπλουζ του Παύλου
Παύλος από τα τραγούδια ως την ζωή Η Βικτώρια διαθέτει τις διαστάσεις της υδρογείου. Αυτή η ξεχωριστή πόλη μες στην πόλη, συντρίμια εδώ και χρόνια, μαγαζιά φλίπερ, στοιχήματα, πράσινοι τοίχοι, πράσινοι τοίχοι, ατμόσφαιρα ουρητήριου, σκληρές, πέτρινες βροχές, φυλές, κλειστοί κώδικες, χούλιγκανς, όχι ποτέ την Κυριακή, η Βικτώρια είναι παλιά πόρνη, ξέρει με τα κόλπα […]