Νικόλας Μαδεμλής | Αυτό είναι κάτι που συμβαίνει

Αγαπητή μου φίλη, Αυτό δεν είναι κάτι που συνέβαινε. Είναι κάτι που συμβαίνει. Μερικές φράσεις μένουν στο μυαλό. Σαν άγραφη πρόγνωση. Σαν μια αλήθεια υπερβολικά προφανή για να υπάρξει στον λόγο πριν την στιγμή που χρειαστεί. Είναι μη επιστημονική προσέγγιση. Ξέρω περισσότερα πράγματα απ’ όσα γνωρίζω, έχω γνωρίσει. Έχω μάθει πολλά. Λίγα ξεχωρίζουν. Διάβασα ένα […]

Απόστολος Θηβαίος | Έκφραση Ιδεών

Η ιστορία της πατρίδας μου Σωπάστε, πάψτε τους θορύβους να περάσουν οι μελλοθάνατοι. Είπαν πως είναι ψεύτικες οι φωτογραφίες, οι μεγάλοι σκηνοθέτες του τρόμου βάλανε κάτω τα ντοκουμέντα. Έπειτα τρέξανε να τ’αγοράσουν, επειδή δεν έχουν το θάρρος να τα απαιτήσουν και για δεύτερη φορά σκοτώνουν αυτούς τους ανθρώπους, βάζοντας στο ζύγι την σημασία τους. Αυτές […]

Μαρία Ευθυμίου | Αποχαιρετισμός

Αναδιπλώθηκε στο μακρύ μαύρο παλτό Μουδιασμένο Παράπηγμα Βαρομετρικό Χαμηλό Οσμή Φθινοπώρου που διαρρηγνύει τη φόδρα Έσφιγγε τα μαύρα κουμπιά Κουπαστή νυχτερινού πλοίου Σέλα αβέβαιη στη ράχη γέρικου αλόγου Κούρνιαξε μέσα στου παλτού την ελεγεία Λυγμός καπνοδόχου Αποκαθήλωση Κατάδυση θλιμμένου φεγγαριού Στα κράσπεδα μιας μεταξωτής νύχτας Ικεσία ξεχαρβαλωμένου πιάνου Που Σφιχταγκαλιάσε τη βελούδινη θήκη του Ποθώντας […]

Νίκος Κουβίδης | Καρδιάς λόγια

Μήτε ανθρώπου έρωτας Μήτε του Άδη αίμα Ψυχές που σώμα καρτερούν Σ’αχρονα χέρια ζούνε Μα εγώ γεννιέμαι μοναχή Του κάτω κόσμου πρώτη Αφρός στο κύμα να γενώ Βράχο γυμνό να λούζω Άμμος ξανθή απάτητη Του ορίζοντα φιλί μου Χώμα σε κλώνο Κόκκινο Με της βροχής το αίμα Του ανέμου άγνωρη πνοή Μαύρα φτερά δε θέλω […]

Τι ντύθηκε η Άννα και άλλα

Η προτομή Στην είσοδο του θεάτρου Τέχνης μας υποδέχεται η προτομή του. Μπρούτζινη, ένα πορτραίτο ανάγλυφο και μες στο χρόνο παγωμένο. Θα ‘ λεγε κανείς πως μοιάζει το πιο λυπημένο, το στοχαστικότερο μες στην πολιτεία.  Κάθε νύχτα, μες στην άδεια Πεσμαζόγλου, τριγύρω από την προτομή, καταφτάνουν όλες ανεξαιρέτως οι μεγάλες ηρωίδες και οι καβαλιέροι που […]

Γρηγόρης Σακαλής | Σκοτεινιά

Πέφτει βροχή καταιγίδα και οι ψυχές των ανθρώπων είναι σκοτεινές ο καθημερινός αγώνας για την επιβίωση είναι σκληρός κι ατέλειωτος μέσα σ΄ένα περιβάλλον αρνητικό κανείς δεν είναι σίγουρος για τίποτα τα συναισθήματα για τον άλλον είναι αδύναμα εύκολα αλλάζουν εξαφανίζονται ένας παλιόκαιρος μας έχει σκεπάσει κανείς δεν ξέρει αν θα περάσει.   Ο Γρηγόρης Σακαλής […]

Σίμος Ιωσηφίδης | Το έργο είχε ξεκινήσει προ πολλού

Το έργο είχε ξεκινήσει προ πολλού. Σαράντα χρόνια πριν, στις απαρχές της εφηβείας, τότε που έμοιαζαν όλα μπορετά, δίχως σπαράγματα και γρίφους. Τότε που τα συμβαίνοντα έκαναν το αιώνιο έμβλημα του νοήματος μια ονειρική παραίσθηση. Θυμάμαι καλά εκείνο το μέρος, αρκετή απόσταση από το πατρικό μου. Αρκούσε να διασχίσεις την ανηφόρα της οδού Μικελίου και […]

Απόστολος Θηβαίος | Πετρωμένη δεν θα με ακούει η καρδιά σου*

[…από τα πριν ηττημένη καθώς απ’τα πριν, είτε στον Αισχύλο, είτε στον Σοφοκλή και στον Ευριπίδη πηγαίνε στην τιμωρία του ο παραβάτης. Μα, γλώσσα ζωντανή, έξω από το χρόνο…] Με τι τρόπο παράξενο, τα διαβάσματα μας που λογαριάζαμε ξεχασμένα, βρίσκουν τον τρόπο να ‘ρχονται στις επιφάνειες. Λες και η σκουριά αλαφρώνει το σίδερο του βυθισμένου […]

ΛΕΣΧΗ ΠΟΙΗΣΗΣ ΜΟΝΟΚΛ | Το ημερολόγιο της ΣΤΕΡΙΑΝΗΣ ΖΑΛΗΣ | Χρονιά τρίτη (2025-2026) λιμάνι 4ο

χρονιά τρίτη (2025-2026) λ ι μ ά ν ι  4ο   ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ Γιώργος Γώτης   Η ένατη ποιητική συλλογή του Γιώργου Γώτη από τις εκδόσεις Στιγμή, 2025, με σχεδιασμό και τυπογραφική επιμέλεια του Αιμίλιου Καλλιακάτσου. Το βιβλίο κοσμούν λεπταίσθητα σχέδια του Θανάση Παναγιώτου. Στη συνάντηση συμμετείχαν ο ποιητής και προσκεκλημένοι του. Διαβάστηκαν τα ποιήματα: […]

Σκόρπια

από όσα συνέλαβε ο φακός   Ημερήσιος τύπος Γροιλανδία Ρεπορτάζ Ρεπορτάζ σε τύπο απογευματινό. Εφημερίδες δεμένες ακόμη με το σπάγκο και όμως τόσο παλιές κιόλας.  “Απεριόριστη ποσότης καμινέτων, σε αριθμό χιλιάδων, παρελήφθησαν από τας υπηρεσίας του λιμένος. Τα κοντέινερ, το ένα μετά του άλλου, ξεφορτώθηκαν και έσπευσαν οι έμποροι να πάρουν όσα μπορούσαν. Λέγεται πως […]