Η Κάρσον ΜακΚάλερς πέθανε από αλκοολισμό τυλιγμένη με μια κουβέρτα πάνω σε μια ξαπλώστρα στο κατάστρωμα ενός υπερωκεάνιου ατμόπλοιου. όλα τα βιβλία της μιλούσαν για την τρομακτική μοναξιά όλα τα βιβλία της είχαν να κάνουν με τη σκληρότητα τού έρωτα χωρίς αγάπη και αυτά ήταν όλα κι όλα όσα δικά της απέμειναν όταν ένας ταξιδιώτης […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Βιβλιοκριτικές της Ιωάννας Πιάγκου
Ο Δον Υπαστυνόμος του Δημήτρη Καρακίτσου (εκδόσεις Αντίποδες, 2020) Γιατί τι άλλο από αρλεκίνοι του χρόνου είμαστε, φίλε Αστόλφε; Ο Αστόλφος, ένας ονειροπόλος και λιγάκι αγαθιάρης νεαρός, διορίζεται ντεντέκτιβ στην υπόθεση δολοφονίας ενός επιφανούς μέλος της τοπικής κοινωνίας, του ξυλοπόδαρου Τίο Αρμελίνο. Εντολέας του είναι ο ανιψιός του δολοφονηθέντος, Ιαβέρης, ένας υπνοβάτης που κοιμάται […]
Βασίλης Ρούβαλης | Βινιέτες
(για τους απόλυτους) Ο ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΟΣ περιέχει το απόλυτο. Το βάζο ομορφαίνουν τα λουλούδια, όχι το βλέμμα. Η εμπειρία είναι μαγεία ή ψεύδος. Οι άνεμοι ανήκουν στον τόπο αυτόν. Στη γεωμετρία του Θεού χωρούν οι παράσιτοι όπως εγώ. Η νοσταλγία βιώνεται, δεν σημειώνεται. Η έλξη της νύχτας χρειάζεται φως. Ο πόθος είν’ αμάρτημα ανεύρετο. Η ελευθερία […]
Φανή Καλαμπόκη | Επιστροφή
Πρέπει να επιστρέψω. Πρέπει να επιστρέψω. Πρέπει. Πρέπει. Πρέπει. Παλμός και πρέπει. Ο εγκέφαλός του σαν να υπάκουε ξαφνικά μόνο στην τσιριχτή φωνή αυτής της ανάγκης που έδινε εντολή. Η αθώα εφηβική αναμονή έπαψε απροειδοποίητα, σήμανε ξαφνικά και δυνατά η ώριμη ώρα του νόστου και της επιτακτικής επιστροφής. Η επιστροφή είναι τώρα το πιο λαμπερό […]
Νίκος Παπαδόπουλος | Επιστολή
Του γράφει Αγαπημένε μου Γιώργο, δεν είναι αυτό το γράμμα που ήθελα να σου γράψω, σταματάει, δεν ξέρει πώς να συνεχίσει. Δεν ξέρω πώς να συνεχίσω για να σου πω αυτό, πως ήρθε το τέλος και τίποτε δεν μπορεί να μας ενώνει πλέον. Σκουπίζει τα μάτια της και πρέπει να τελειώνουμε με αυτή τη φθορά, […]
Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Ο ταχυδρόμος και ο ντελιβεράς
Ο ταχυδρόμος και ο ντελιβεράς συναντήθηκαν πρώτη φορά έξω από τα πέτρινα τείχη της πολυπληθούς πόλης. Άμαθοι και οι δύο της αφθονίας, απόρησαν που τώρα ένιωθαν ζεστά και οικεία σε αυτόν το πετροβολημένο από τους Κύκλωπες τόπο. Οσμίζοντας ο ένας τα λιβάνια στα ρούχα του άλλου, άρχισαν τις ερωτήσεις. -Κι εσύ εδώ; -Κι εγώ. Κι […]
Μαρία Τζιαούρη-Χίλμερ | Μία μέρα ήμουν κιόλας ηλικιωμένη
Δρόσισα λίγο το πρόσωπό μου με κρύο νερό. Είναι έξι το πρωί κι έξω είναι ακόμη σκοτάδι. Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη πάνω από τον νιπτήρα. «Χρόνια σου πολλά. Σήμερα θα βγω και θα πάω στο βουνό μας. Αν καταφέρω να το ανέβω, θα καθίσω στην καντίνα και θα πιω μια μπίρα στην υγειά […]
Λευτέρης Κατσάκογλου | Μπλακ Μποξ
Π ρ ό λ ο γ ο ς 12 Σεπτεμβρίου 2020 Σαν σήμερα, το 2008, ο 46χρονος συγγραφέας και δοκιμιογράφος David Foster Wallace, αυτοκτόνησε στο σπίτι του μετά από χρόνια πάλη με την κατάθλιψη. Άραγε ποιες να ήταν οι τελευταίες του σκέψεις πριν την αυτοχειρία; Δεν θα μάθουμε ποτέ. Ίσως θα έπρεπε να έχουμε και […]
Σοφία-Δήμητρα Σταματοπούλου | Σε χρόνο λευκό
Είναι φορές που η ελευθερία περιορίζει, έλεγες ξανά και ξανά. Δεν σε πίστεψα στιγμή.Η ελευθερία, εξ ορισμού, απελευθερώνει. Πώς μπορεί να ισχύει το αντίθετο; Αναρωτιόμουν. Ώσπου, εντελώς ξαφνικά και αδόκητα έσπασες σε χίλια μικρά κομμάτια, εδώ χρυσός, εκεί γυαλί, μέχρι και βελούδο μπορντό βρήκα. Μάζεψα κι εγώ τα κομμάτια τα πιο λαμπυριστά,τα πιο ξεχωριστά κι […]
Νικήτας Δεσποτίδης | Η καμπίνα
Έχω πάρει δύο παυσίπονα και προσπαθώ να κοιμηθώ εδώ και μια ώρα. Κουνάει, έχω ναυτία και τα σεντόνια μυρίζουν απλυσιά. Η καμπίνα είναι εξωτερική και μπορώ να κοιτάζω κάτω από το φεγγάρι τα άσπρα κύματα να βρέχουν το τζάμι. Σηκώνομαι και ανάβω το φως. Δεν έχω συνεπιβάτη στην καμπίνα, είναι κάτι για το οποίο είχα […]