Φωτεινή Τέντη | Τσακάλια

Στη μεγάλη κρεβατοκάμαρα, κοιμάται ένα ζωώδες μίσος στο χρώμα της χολής. Όταν βραδιάζει ξυπνάει, κλειδώνει την πόρτα και γίνεται ουρλιαχτό. Δύο τσακάλια παλεύουνε μέχρι να μείνουν χωρίς αναπνοή. Τότε, ξαπλώνουν στο διπλό κρεβάτι και κοιμούνται μέχρι το πρωί. Κάθε βράδυ που η Άννα ξάπλωνε να κοιμηθεί, κοφτερά ουρλιαχτά γλιστρούσαν από το διπλανό δωμάτιο, ανέβαιναν στο […]

Πουπερμίνα (Μηχανικό Μολύβι) | Κάτω

Συχνά οι λέξεις πισωπατούν μπρος στην ορμή της βιωμένης εμπειρίας. Χρειαζόταν μια απόσταση πριν την οριστική απόδραση. Είχε αναζητήσει ένα ολιγοέξοδο πρόγραμμα άσκησης σε απόκεντρη συνοικία και το είχε βρει. Τρίτες και Πέμπτες στις 19:00 μμ. Ασκήσεις ορθοσωμίας και διατάσεις σε μπάρα για ερασιτέχνες. Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα. Σε αυτές τις δραστηριότητες πήγαινε μόνη […]

Ελένη Σέννοια | Γεννήθηκα Κινέζος και μάλιστα αδέξιος

Γεννήθηκα Κινέζος. Η αρχή της ζωής μου ήταν κάτω από ένα πέπλο χαράς και αγάπης. Η οικογένειά μου δεν διέφερε από κάθε άλλη οικογένεια, που υποδέχεται ένα νέο μέλος και τα αισθήματα που μοιράζει ο ερχομός του. Επομένως, τα πρώτα χρόνια αναμφισβήτητα αποτελούσα το κέντρο αυτής μας της συνύπαρξης. Μεγαλώνοντας στο αιμάτινο μίσθιο της παιδικότητας, […]

Γιώργος Παλαβράκης | Μπρος σ’ ένα φθαρμένο πιάνο

Μπρος στο, ιαπωνικής –εικάζω– κατασκευής φθαρμένο κλειδοκύμβαλο, πάνω απ’ το οποίο τόσοι και τόσοι μαθητές υπέμεναν τα κηρύγματα των αυστηρών, πλην έμπειρων δασκάλων, περί σωστής και ευχάριτος interpretation και perception (πάντα σχετικά με τα μείζονα μουσικά ζητήματα), ξεχωρίζω δυο ροζιασμένα σχεδόν χέρια που μετά μανίας πιέζουν τα μαύρα πλήκτρα, οξύνοντας κι αμβλύνοντας τα μουσικά διαστήματα. […]

Μιρέλλα Μπούτζα | Το γλυπτό

Το στήσανε στην κεντρική πλατεία. Οι περαστικοί κοίταζαν με περιέργεια. «Τί είναι αυτό; Καινούριο συντριβάνι;» «Γέμισαν την πόλη». «Ωραίο είναι». «Άσχημο είναι». «Άλλη δουλειά δεν έχουν;» Δεν ήταν συντριβάνι. Ένα γλυπτό ήταν, από καλλιτέχνη που κέρδισε σε διαγωνισμό. Με τον διαγωνισμό κέρδισε και μια περίοπτη θέση, σε κεντρικό σημείο της πόλης, για το δημιούργημά του. […]

Αργύρης Κόσκορος | Η χορεύτρια I, II

Η χορεύτρια I Πηλό φοράς, ιδρώτας τον λούζει μην ξεραθεί και σπάσει. Η μουσική τον τραβά και τον μαζεύει, του δίνει μορφή κι εναλλάσσει το σχήμα του ανάλογα με την πορεία της ιστορίας που αφηγείται. Το βράδυ μετά από κάθε παράσταση, γυρνάς ξέπνοη στην κρεβατοκάμαρα και τον απλώνεις σε μια κρεμάστρα μπροστά από την ντουλάπα. […]

Κώστας Γ. Παπαγεωργίου | Σε όνειρο τυφλού

Σαν τυφλός από ασκήμια δεν βλέπομαι Αφού ηχώ και φοβάμαι επειδή Μάλλον λάκησα εγώ πριν ανοίξουν οι τάφοι Ας κατοίκησα κάποτε σε όνειρο τυφλού Κι ας θυμάμαι σκαρφάλωσα λόφους πολλούς Μπουσουλώντας σκαρφάλωνα εγώ με τα τέσσερα Λόφους σκουριάς κι από αλάτι αλλά μαύρο άλλους λόφους Κι ας σκόνταψα επάνω σε δάκρυα ασχημάτιστα Αυτά που ποτέ […]

Διαδικτυακή παρουσίαση βιβλίου στον ΙΑΝΟ | Παντελής Μπουκάλας | Το μάγουλο της Παναγίας | Εκδόσεις Άγρα

Το Σάββατο 8 Μαΐου στις 12:00 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Άγρα διοργανώνουν διαδικτυακή παρουσίαση το νέο βιβλίο του Παντελή Μπουκάλα, με τίτλο «Το μάγουλο της Παναγιας. Αυτοβιογραφική εικασία του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗ». Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Διονύσης Καψάλης, συγγραφέας Αντώνης Κωτίδης, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ Θοδωρής Γκόνης, συγγραφέας και […]

Θεοδώρα Βαγιώτη | Δύο ποιήματα

Cantus firmus  Ι [Λόγος] Συμφορά που μας βρήκε καημένε μου σύντροφε με το γέρικο άλογο τι τα θες κάτω απ’ την πανοπλία μου στήθος σφριγηλό μαστός γαλακτοφόρος κι όλο χάρη το βήμα μου πρόστυχο, και δεν το βλέπεις καθώς μου ψέλνεις ύμνους νικηφόρους για τη μεγάλη ποίηση∙ εσύ, που έχεις την πείρα της πλοκής τον […]

Σοφία Πιπέρου | Αντέσο ντιάμο ντορμίρε

Αντέσο ντιάμο ντορμίρε… Ο κόσμος εδώ είναι αλλιώτικος Μαρία. Θυμάσαι το χαμόγελο της μάνας μας καμιά φορά. Ο κόσμος αυτός είναι όπως εκείνο το χαμόγελο. Μπορείς να πετάξεις Μαρία, να τρέξεις μέσα στις εποχές, έπειτα κατακόρυφα με δύναμη να πέσεις στη θάλασσα, να γίνεις ψάρι μες στη κοιλιά της μάνας μας να θυμηθείς τη γέννησή […]