Προπλάσματα
Κάθε φορά π’ αποφασίζανε
να χωρισθούν,
ένα τους δάκτυλο κοβόταν.
Κάθε φορά π’ ενώνονταν,
η πλησμονή πατόκορφα
εχύνονταν─ κύμα
στα σώματά τους.
Μέχρι που μείναν
δίχως άκρα•
τσουλούσαν με τροχούς.
Δυο μάτια κόκκινα
από αίμα, πρησμένα─
γιομάτα τσίμπλες.
Δάκρυα σαν σιγανή
ατέλειωτη βροχή.
Έλεος: πουθενά.
Δραπέτης
Τα πόστα είναι πιασμένα─
δεν έχω πού να κρατηθώ.
Αλλάζω τόπο κάθε τόσο
─μια καταιγίδα, μια λιοπύρι─
κάπου να κρυφτώ.
Το σπίτι μου μετακινούμενο φορείο
απάνω σε γκρεμό•
κι οι αποσκευές μου λίγες─
ίσα ίσα να φοράνε σε ημιφορτηγό.
Δραπέτης των ενυδρείων
που φτιάξανε για να τρώνε
οι μεγάλοι τους μικρούς─
κάθε τόσο ρίχνουν παραισθησιογόνα─
να λογαριάζουνε τους εαυτούς τους λεύτερους.
Ο έρωτας δυναμίτης─
να τινάξει στον αέρα το γυαλί απειλεί.
Μ’ αφήσαν το φυτίλι άνευρο,
να μουσκεύει στο νερό.
Στις λίμνες του κόσμου τα πιράνχας─
μονάχα κόκκαλα αφήσανε γυμνά.
Λίγο μεδούλι κρύβω και σωπαίνω─
να τους τινάξω τα μυαλά:
στα σκοτεινά.
Ρωγμή
Ακούω το μηδέν
να περπατάει στην αυλή μου─
τα βήματά του εκκωφαντικά.
Ντύνεται της φαντασίωσης τα πέπλα─
σάρκα δεν έχει, μήτε οστά.
Γελάει και κλαίει με τη φωνή μου,
έρπει στα σκοτεινά.
Μπουκώνει την αναπνοή μου•
ασθμαίνει υπερηχητικά.
Δεν απαντάει σαν το ρωτάω,
δεν λέει ονόματα, ούτε μιλά.
Βουβαίνει, ρουφιέται στη σιγή μου─
σβήνει σαν λέω:
Ο Κωνσταντίνος Ν. Μακρής (γεν. 1982, Λεμεσός) είναι ποιητής και πεζογράφος. Έχει εκδώσει μυθιστόρημα, νουβέλες, ποιητικές συλλογές και διηγήματα. Διακρίθηκε σε διεθνείς διαγωνισμούς. Έχει βραβευθεί από την UNESCO, και την Κυπριακή Δημοκρατία, μεταξύ άλλων. Το έργο του εδράζεται στη συνάντηση ιστορίας, μύθου και φιλοσοφίας.