Απόστολος Θηβαίος

η επίμονη, μελωδική λάμψη της ιστορίας Άμα περάσαν σαράντα μέρες, η Φανή επισκέφτηκε το σπίτι. Στάθηκε στο πλατύσκαλο, ανάμεσα σε σορούς πεθαμένων φθινοπώρων. Μα δεν τα κατάφερε και ίσαμε το απόγευμα κάθισε στο καφενεδάκι της πλατείας. Ήπιε δυο ούζα και άμα στερεώθηκε, άνοιξε κάτι φτερά μαύρα, αγγελικά και τράβηξε στην παλιά γειτονιά. Συνοικισμός, τελευταίο καρέ, […]

μες στο κουρνιαχτό πώς λογάριασες το κέρδος δίχως κόπο, την ποίηση της ζωή σου, πες μου, πώς τάχα την κατήντησες επάγγελμα Πήρε την οδό των λεόντων, αψήφιστα προχώρησε είναι η αλήθεια. Μα τώρα δεν υπήρχε πια γυρισμός για το έρμο το γαϊδουράκι. Αδέσποτο καθώς λέει το τραγούδι τριγύριζε τον κόσμο και δεν το ‘νοιαζε αν […]

Διήγημα Ένα τόσο δα κατάστημα, ένας κρεμασμένος λαμπτήρας και ένα μικρό τραπέζι, ένας Θεός ξέρει πού είχε στριμωχτεί μες στη γενικότερη σκηνογραφία. Και επιστρατεύω τον όρο διότι άλλο πράγμα η διακόσμηση που συναντάει κανείς στα εμπορικά και άλλο ετούτο το θέατρο. Θα μπορούσε να λέγεται “ο κήπος των αταίριαστων πραγμάτων” και μετά τις παραστάσεις το […]

Διήγημα όχι και πολύ φανταστικό   Κάνανε αμάν να κατεβούνε. Οι δε κυρίες με τις γόβες δυσκολεύτηκαν, διότι αρνούμενες να τις βγάλουν επικαλούντο δεκάδες επιχειρήματα. Τελικώς επενέβη η πυροσβεστική και υποχωρήσανε. Για την ακρίβεια οι βαστάζοι υποχώρησαν κυριολεκτικώς. Οι κυρίες στις πλάτες των παλικαριών και αυτοί με τα κράνη τους, σαν κάποιο παράξενο θηλαστικό που […]

Σκυλίσιο αφήγημα “Μα είναι έκτακτο το σκυλάκι σας!”. Έτσι είπε η κυρία με τα γυαλιά ταρταρούγα που μ’ανακάτευε το τρίχωμα. Καμιά φορά έβαλε και τη μύτη μου στόχο και τότε εγώ φταρνίστηκα που λένε. Και εκείνη γέλασε, πόσο πολύ γέλασε. Το βρήκε που λέτε τόσο γλυκό που φταρνίστηκα. Πριν φύγει είπε πως είχε αποφασίσει να […]