Ποίηση

Η κλίση Δημιουργώ, πετάω μια πέτρα στην θάλασσα που μένει μετέωρη αψηφώντας την βαρύτητα των καθιερωμένων, χαράζοντας μια νέα τροχιά, εκπλήσσοντας την ίδια την μοίρα του γεγονότος. Δημιουργείς, αφήνεσαι σε χέρια να πλάσεις όνειρα και ελπίδες σε καλοκαιρινά όψιμα μέσα στην αγκαλιά του χειμώνα. Δημιουργούμε, ουράνια τόξα σε γκρι καιρούς ενόραση του παρόντος αναπολώντας αναμνήσεις […]

Οι επιστροφές Δικό μας δημιούργημα οι επιστροφές υποσχέσεις αναστατωμένες σε κάποιο ξέσπασμα εκφράσεως με καινούργια βεβαιότητα επιβλητικότητας. Υπάρχει μια ανάγνωση στο παρόν τους μια τοιχογραφία αναστάτωσης εκείνων που προσμένουν να συντρίψουν όσα έλειπες πλεύσεις επικράτησεις νεες συνθήκες απλωσιάς παράφορα διαστροφικές στα μηλίγγια της όρασης κι η προοπτική της λογικής ένα ρίξιμο λέξεων στο ερμάρι των […]

Ζούμε σε κόσμους παράλληλους, σε μια αδιαφορία προσποιητή που καίει με το πρώτο άγγιγμα. Στις σχισμές της καρδιάς ξεπροβάλλει διστακτικά η αλήθεια. Στον κάθε χτύπο της αποτυπώνεται η ένταση. Αφήνω στα χέρια σου την ανάσα μου, τη μυρουδιά των όσων ζήσαμε. Στα τοπία των αισθήσεων ο χρόνος μηδενίζεται, μια αίσθηση ελευθερίας μαλακώνει το σκληρό υπέδαφος. […]

Στην τάξη του άπειρου μένω θεατής ενός κόσμου ματαιόδοξου. Στο χειμωνιάτικο φεγγάρι ξεπαγιάζουν τα βλέμματα, ο χώρος μέσα μου σώνεται. Κρύβω τα μυστικά τις αγκαλιές που χάθηκαν, τις στενάχωρες νύχτες. Με διέλυσε η μεγάλη ηρεμία. Οι στάλες της βροχής μια χούφτα όνειρα, κυοφορούν το άφθαρτο. Η ηχώ σου κατακλύζει τους άνυδρους πόρους του δέρματος ξεσηκώνει […]

είμαι κουρασμένος ενασχολήσεις απλοϊκές αποτυπώνουν θανάτους το ‘δες κι εσύ ανέβηκα στην καρέκλα να φτάσω τη λάμπα κάπως θα την τρόμαξα γιατί μπήκε σε τροχιά γύρω απ’ το κεφάλι μου άραγε να ‘ταν η έλξη της ή πως σκεφτόμουν εσένα πορτοκαλάκι μου και κατάπια το φως στα σπλάχνα μου μύρισε καμμένη νύχτα αυτό ήταν όλο […]

Όταν οι άλλοι γεμίζουν τις καφετέριες για να δουν ποδόσφαιρο εγώ πηγαίνω μια βόλτα όταν οι άλλοι βλέπουν Formula 1 εγώ πάω στην κοντινή λίμνη να ρεμβάσω όταν οι άλλοι πηγαίνουν σε μια πολιτική συγκέντρωση εγώ διαβάζω ένα βιβλίο πολιτικής φιλοσοφίας ενός στοχαστή που με εκφράζει.   Ο Γρηγόρης Σακαλής γεννήθηκε και ζει στη Νάουσα. Σπούδασε […]

Μέσα στη νύχτα τίποτα δεν κινείται. Μόνο η νύχτα.   Χτύπησε το ρολόι ώρα δώδεκα. Το μακρύ σκοτάδι του χεριού της νύχτας χάιδεψε τους τάφους με σιωπή.   Το άρωμά σου, λίγη δροσιά, κι αυτό το εξαίσιο δειλινό.   Μάτια χειμωνιάτικα. Μάτια σαν λίμνες από νύχτα. Πλησιάζουν αργά.   Χορεύεις στο μπαλκόνι. Μια ανάσα σου […]

Καπνός Παλιά ονόματα και χάλκινα φωτιστικά με επιτηρούν Ακούγεται φωνή από μέντα, διαβάζει γυάλινες σελίδες που αιωρούνται στο δωμάτιο. Ο διαφανής καπνός της γλώσσας στις γωνίες του νου η θάλασσα σε κάθε βήμα επιπλέω παντού.   Πέτρα Ξέρω τα πόδια του ουρανού στο στήθος μου ξέρω τα σύννεφα που απομακρύνονται γελώντας. Τώρα κοιμάμαι δίπλα στα […]

Θυμόμουν κάποια άλλη νύχτα, μέσα από την σκόνη και τη ζέστη, κάπου στο βάθος, ένα μικρό φωτεινό τραγούδι, κίτρινο και σπασμένο σαν πάπυρος, γέμισε τον χώρο. Πως να μην πρόσεχα τι έγραφε, άγγιξε προσεκτικά το έδαφος, άνοιξε προσεκτικά στα χέρια μου, παρασύρθηκε από τα κύματα, βάρκα που έσχισε την επιφάνεια της θάλασσας στα δυο, πέντε, […]

Στα σκαλιά του ανέμου πεσμένος, υποφέρω τις δύσκολες νύχτες. Μια θέληση αδύναμη στροβιλίζεται, ένα πέπλο καλύπτει την ανήσυχη ψυχή. Το φως της αυγής φωτίζει τη θολότητα των ονείρων. Προκαλεί ίλιγγο η πλάνη στην εσωτερική μου έρημο. Φορτωμένος με πόθους, αναμένω ένα νεύμα να χορέψω μαζί σου. Το αμήχανο άγγιγμα στην τρεμάμενη θάλασσα του κορμιού προκαλεί […]