Ποίηση

Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας δὲν εἶναι ἡ χαμέρπεια. Ὑπάρχουν ἀπειράκις ὡραιότερα πράγματα καὶ ἀπ’ αὐτὴν τὴν ἀγαλματώδη παρουσία τοῦ περασμένου ἔπους. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀγάπη. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ ἀτελεύτητη μᾶζα μας. Σκοπὸς τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ λυσιτελὴς παραδοχὴ τῆς ζωῆς μας καὶ τῆς κάθε μας εὐχῆς ἐν παντὶ […]

Στα μονοπάτια της αβύσσου περπάτησα ξυπόλητος βοήθεια δεν είχα από κανένα κάηκα, ζεματίστηκα έπεσα κάτω μάταια περίμενα ένα χέρι να μου απλωθεί να με σηκώσει πάνω μα εκεί όπου βίωνα το θάνατο μου καθημερινά βρήκα τη δύναμη έβαλα τα χέρια μου μπροστά σηκώθηκα περπάτησα τους δύσκολους δρόμους ώσπου βγήκα στην πρώτη όαση ήπια νερό ξεκουράστηκα […]

Η μάχη με την πίστη Ο Δον Κιχώτης απίθωσε τη λόγχη του στο χώμα κι επέστρεψε στο δωμάτιό του. Κάθισε στον κόρφο του κρεβατιού εξοστρακίζοντας το βλέμμα του στα πρώτα ράφια της βιβλιοθήκης απέναντι. Οι αδερφοί Καραμάζοφ του Ντοστογιέφσκι στύλωσαν το βλέμμα τους στην ψυχή του. «Όταν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται». Σήκωσε τα πόδια […]

2 Βαθιά κρυμμένη στην οικονομία της θάλασσας αναδύεται η νήσος, μύθο στάζοντας κι εγώ αθώος ιχθύς στην άκρη του ροδώνα κι αργότερα στα ύδατα της Παλλιανής. Από λειμώνες ορεινούς όμοιος φτάνοντας τα παιδικά μας χρόνια συναντιούνται. Φως ταπεινό μας καθηλώνει τρυφερούς – θαμπώνεται ο καθρέφτης. Δικός μας άνεμος ξυπνά το περιβόλι πλέουν ανθοί στης στέρνας […]

[Το Σύνδρομο τού Σκαντζόχοιρου]                                   17. Μια κραυγή δυνατή Τρεις φορές μέσα στη νύχτα Να με φωνάζει Και νόμιζα πως ήταν ο πατέρας μου Νεκρός εδώ και τρεις στιγμές αιώνων Θα μπορούσε να γίνει ο λόγος Που δε σβήνω […]

Εύκολο είναι να το πει. Τους αγαπάει κι ας μην τους γνώρισε καλά. Του αρέσει να τους βλέπει να πίνουν αμέριμνοι καφέ, να γελάνε εύκολα κλείνοντας πονηρά το μάτι και να ερωτεύονται. Κάποτε πάλι τον θυμώνουν για λίγο, όμως, κι ας ξέρει πως τούτοι ονειρεύονται μόνο τη νύχτα στο κρεβάτι, όταν αυτός, χωρίς να κοιμηθεί, […]

[Μέρα Γιορτής ή Γιατί ανεβαίνοντας πάλι ένα ποτάμι από σκέψεις] Θα ήταν ωραία η αυταπάτη ότι θα σωθούμε Εκεί στο ύψος όπου βρίσκεται το σθένος Να μπορείς να ξεπερνάς Τα κροκοδείλια και τις τραγωδίες Και την τέχνη των φίλων που υποκρίνονται Και να ξεχνάς Ώρες ώρες μιας μέρας Το πόσο άσχημα είμαστε Αγκιστρωμένοι στη δίνη […]

Να επισκεπτόμαστε τους επιζώντες ποιητές αν μάλιστα τυχαίνει να μένουμε στην ίδια πόλη να τους βλέπουμε πού και πού γιατί εκεί που ζούμε ήσυχοι βέβαιοι πως ζούνε κι αυτοί – ξεχασμένοι έστω – εκεί έρχεται το μαντάτο τους.  Οι καλοί ποιητές μάς φεύγουνε μια μέρα όχι γιατί πεθαίνουνε από έμφραγμα ή από καρκίνο αλλά γιατί […]

Σύρε απ’ τα μαλλιά την Τέχνη σου εμπρός στο ανακριτικό κάτοπτρο Ρίχνεις σκοτάδι ρίχνεις φως Το είδωλό της άφαντο. Για όσους δεόμασταν, η Σύνθεση ήταν μια Πρόφαση χρονία για τα χρόνια της αγωνίας ημών Των αγγέλων της πενίας. Τότε που της ενοποίησης το αμανάτι, η έγνοια της Θηλυκότητας δηλαδή, ήταν να στέρξει τα έρμα. Βούβα […]