Κρέμασα το ποίημά μου σ’ ένα ψηλό κλαδί. Κοίτα το που χτυπιέται με τον άνεμο. Ξεκρέμασέ το, μου είπες, σταμάτα το μαρτύριό του. Ξαφνιασμένοι οι διαβάτες, το βλέπουν τόση ώρα! Το δέντρο χαιρετά, κινώντας το ποίημά του. Δεν υπάρχει τίποτα για απάντηση. Πρέπει να φύγουμε. – Θα το απαρνηθείς; Μάλλον. Μα μη φοβάσαι, αύριο ένα […]
Ποίηση
Βασίλης Ρούβαλης | Επιστολές σε ποιητή
Επιστολή σε Νίκο Καρούζο (σελίδες 12,13). Φίλε μου Νίκο, τις προάλλες σε αναφέραμε σε κουβέντα με τον Μίλτο˙ γελάει κάθε φορά που του διαβάζω τον στίχο για τα ουζάκια σου. Λέγαμε και για κείνα τα προκλητικά ποιήματα που τ’ έγραφες στο γόνατο, κοροϊδεύοντας όλον τον κόσμο. Τα διαβάζουν εμβρόντητοι οι νεαροί ποιητές στα καφενεία, τα […]
Γιώργος Γώτης | Το ζάρι
Τῆς τύχης μας ὁ γελωτοποιός εἶναι τό ζάρι. Κυλᾶ παντοῦ, χοροπηδάει πολύχρωμα ἐνδεδυμένο με κουρέλια καί ἄλλοτε τήν πορφύρα, μοναδικά κρατώντας τήν ἀτυχία στό ἕνα χέρι, τήν πολλαπλή μας εὐτυχία στο ἄλλο. Μικρό φουντούκι εἶναι, καρπός ἀπό τῆς πρόκλησης τό δέντρο πού ἄν τό τσόφλι σπάσεις καί τό δοκιμάσεις γεύση ἀπογοήτευσης ἀφήνει. Μικρό […]
Έκτωρ Κακναβάτος | ΝΤΑΛΑ ΙΟΥΛΙΟ
Ὠοτόκος φωνηέντων ὁ ἀριστερά κισσός ὁ ἐκ τῆς Περιβλέπτου Ἀριστερότερα τῆς Οἰκουμένης ἀδιάτμητη εὐθεία ἡ σπονδυλῖτις τοῦ Μυστρός… ὁ Μενεσθέας οἰακίζων Ἀνείπωτο πού ὡσάν αὐχένες Βιλλεαρδουίνων ὑπερόπτες οἱ κοράκοι Ἀνείπωτο πού οἱ ντάπιες ὄρθιες κι οἱ βίγλες ὅτι κενταυρίδες ἄκουροι δαίμονες παραστεκάμενοι τοῦ Ἀκταίωνα μά οὐρανόφρονες οἱ βράχοι Οἶστρος ἀπό Καμπούλ ὅλος μετάξι ὁ τάπητας […]
Μίλτος Σαχτούρης | Αρθούρε, Ε Αρθούρε!
Για να μη τους ξεχνάμε Σήμερα ας πούμε πως είμαι στη Νέα Ορλεάνη, δεν έχω ούτε ένα τσιγάρο στην τζέπη μου, ούτε έναν παπαγάλο πράσινο στο δωμάτιό μου. Την ίδια εποχή χιλιάδες ποδήλατα τρέχουν εδώ κι εκεί στη βιβλιοθήκη μου, στέκει κι ένας άνθρωπος από χρυσάφι. Είπα στη Νέα Ορλεάνη κι ούτε δεκάρα στην τζέπη […]
Μπέρτολτ Μπρεχτ | ΚΑΝΤΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ
1 Τήν Πρωτομαγιά τοῦ 1935 στή Νέα Ὑόρκη ὁ νέγρος Μπιλ Γούντ, παρ’ ὅλο πού ἦταν 64 χρονῶ καί ἄρρωστος, βοήθησε στή διαδήλωση τῶν ἐργατῶν νά σηκωθεῖ ἕνα πλακάτ μέ τήν ἐπιγραφή «Ὑπερασπιζόμαστε τή Σοβιετική Κίνα!». Ὅπως προχώραγε ἡ πορεία ἀντίθετα στόν άνεμο, πήγανε δυό ἄντρες δίπλα σ’ ἀυτόν πού κουβαλοῦσε τό πλακάτ να το […]
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Το Μέσα Από Τα Βλέφαρά Μας
Δύο χιλιάδες πόσο; Ο Solomon Burke στο Ηρώδειο. Χορεύουμε όλοι μαζί. Το Μυθιστόρημα δεν ξέρει ότι είναι η Τελευταία Φορά Πού Χορεύουμε Όλοι Μαζί. [Σελίδα: 32] 1973 Αγρίνιο. Οδός Παπαστράτου. Κάνουμε πάρτυ με μπομπινόφωνα και πικάπ. Τα κορίτσια έρχονται με την ποδιά και τον σάκο της γυμναστικής. Είναι η χούντα του Ιωαννίδη και απαγορεύεται […]
Νίκος Εγγονόπουλος | ΠΡΩΙΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Ἐρώτησα κάποτες γιατί τάχατες ἡ τραγικὴ καί σεμνὴ παρθένα ποὺ λεγόταν Πουλχερία τὴν παραμονή τοῦ γάμου της σφουγγάρισε προσεχτικά ὅλο τὸ σπίτι καὶ τὴν ἑπομένη ἀπέθανε; Μιά ποὺ καθάρισε καὶ νοικοκύρεψε τὰ πάντα, γιατί δὲ χάρηκε κι αὐτή τὶς μακρυές λευκές νταντέλλες, τοὺς λευκούς πολύπλοκους φαρμπαλάδες καὶ τὰ πολύχρωμα μεγάλα φτερά τοῦ γάμου; Γιατί ἐναπόθεσε […]
Harold Pinter | Η Δουλειά
Την τελευταία φορά που είδαν τον Κούλλο, σε απόσταση υπεραστικής κλήσης, να φτάνει στο σπίτι των κουδουνιών, το φύλλο υπάκουσε στο μπουμπούκι, έκλεισα την ελεύθερη νύχτα κι έφτιαξα στην εντέλεια το δωμάτιο. Την τελευταία γνωστή φορά που ο Κούλλος υπάκουσε σε υπεραστική κλήση, μέσα στο σπίτι της νύχτας, το φύλλο προειδοποίησε το μπουμπούκι, έκλεισα το […]
Δημήτρης Βασιλάκης | 88 εν κινήσει
Αν αφήσεις τον κόσμο μόνο του μ’ ένα παιδί ή μ’ έναν ποιητή δεν ξέρεις τι πραγματικά μπορεί να συμβεί. Στα μάτια τους όλα μοιάζουν φυσιολογικά. Όλα μοιάζουν λογικά. Όλα είναι δυνατά. Αν αφήσεις τον κόσμο στα χέρια τους μπορεί να βρεις τον ουρανό στη θέση της θάλασσας. Το αποτέλεσμα ίσως τους δικαιώσει. Ίσως όχι. […]