Συντάκτης: AntonisTsokos

Πρώτη Ώρα / Κυψέλη / Οδός Πυθίας Όσο ζουν οι Φίλοι μου δεν θα μιλώ για τον Θάνατο, όσο ζουν οι Φίλοι ο Θάνατος δεν θα έχει επικράτεια. Ο χἀρτης είναι η επικράτεια. Ο νοερός χάρτης που σχεδιάσαμε αναζητώντας την Πηγή μιας Νέας Ομορφιάς, θητεύοντας σε μια Νέα Γεωγραφία των Παθών, παίζοντας στα δάχτυλα τα […]

Δευτέρα – Μέρα 1 Σήμερα είναι η πρώτη μέρα, που είμαι μόνη, χωρίς τη μαμά. Ούτε γιατροί, ούτε παλιοί της φίλοι, ούτε περίεργοι γείτονες. Οι λίγοι, μακρινοί κι απόμακροι συγγενείς μας εξαφανίστηκαν μετά την κηδεία.   Ακόμη κι ο μπαμπάς, η φωτογραφία του, λείπει. Αυτή με το μοντγκόμερι και τον μπερέ. Όπως μου είχε ζητήσει, την […]

Αγωνιώ για τις στιγμές που φύγαν, με ανοιχτά χέρια ικετεύω να νιώσω την έκσταση του άγνωστου. Αντηχούν τα λόγια των καλοθελητών αυτών που παρασιτούν και ευημερούν στο πλάϊ μας. Υπομένω τη γλοιώδη υφή των λόγων τους ώσπου να ‘ρθουν τα ουράνια τόξα. Αντιστέκομαι στις άκρατη χλιδή μιας ευτυχίας εφήμερης. Η ψυχή μου γέμισε συναίσθημα πλούτη […]

Να εξηγήσω θέλω. Σκέψεις  σε ένα μυαλό στάχτη. Μα πώς να προσφωνώ τον έρωτα; Πλάθουν οι άνθρωποι αισθήματα γεμάτα αισθήματα  κενά καταχωνιάζουν στιγμές βλαστημούν τον χρόνο που περιπαίζει με την παρουσία τους και καταριούνται μέσα στα μισοσβησμένα φώτα της πόλης τα κιτρινίαρικα  που τρεμοπαίζουν την  ελπίδα τα λόγια τα μικρά που δεν πρόλαβαν ποτέ τότε […]

Το Συνδικάτο του Ονείρου / Για τη Φαίη  Μνήμη Dave Greenfield   Whatever happened to / All of the heroes? / All the Shakespearoes? Où sont les gracieux gallants / Que je suivoie au temps jadis,/ Si bien chantants, si bien parlants, / Si plaisants en faits et en dits ? Πού να ᾽ναι αυτοί […]

ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ MΑΪΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2020 ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΙ   Κάρολος Ντίκενς, Δύο εικόνες της Ρώμης, μετάφραση: Γιάννης Παλαβός (σειρά: Τα άστεγα) Οι Εικόνες από την Ιταλία (1846) συγκεντρώνουν τις εντυπώσεις του Ντίκενς από την περιήγησή του στην Ιταλία το διάστημα 1844-1845. Το απολαυστικό αυτό οδοιπορικό αποτυπώνει, με τη γνώριμη κομψότητα και δεξιοτεχνία του Ντίκενς, την εξαθλίωση των πόλεων […]

Φρόνιμα & Φρόνημα  “… desires, some distant hard-earned day, to write something that stabs you in the heart. That pierces you, makes you think you’re going to die. Maybe it’s called metalife. Or metafiction. Or realism. Or gfhrytytu. He doesn’t know. He wonders who the hell really cares.”             Θραύσματα η ζωή μας μες στην […]

4 Μαΐου Μέρα Τεσσαρακοστή Και ήρθε η στιγμή που ο στίχος του Καμπά γίνεται καμπύλη. Σαν τα ραβδιά που κρατούν οι χωρικοί, οι ζητιάνοι, οι ταξιδιώτες, οι παιδαγωγοί. Αδύναμοι και τσακισμένοι βγήκαμε στους δρόμους Κι απ’ αρχή γυρεύουμε το λυτρωμό. Ο Άλεξ κλείνει τα μάτια και λέει : αναγκαστικός χρόνος | με τον εαυτό μου […]

[Το μονόξυλο] Είμαι ο ιθαγενής που πήρε το δρόμο του βαθιά μέσα στο δάσος με την ακονισμένη του μάχαιρα και τη φωτιά με το ρυάκι του και με τον χρόνο του με τα παρθένα ξέφωτα και με τα δέντρα τ’ αψηλά να κόψω και να πελεκήσω –είναι δουλειά που κάνεις μόνος– να φτιάσω το μονόξυλο […]