1.
Μια μέρα θα περάσω απ’ την πλατεία σου
Θα σου χτυπήσω την πόρτα
Κι όταν θα μπω
Δεν θα υπάρχει φως
Μόνο μια ζεστή γωνιά
Σαν της μάνας μου την μήτρα
Για να κάτσω
Κι αν με χτύπησες δεν πειράζει
Θ’ αντέξω μέσα στη ζεστασιά του κουκουλιού μου.
2.
Είναι κρίμα που δεν κατάλαβα ποτέ
Πως είναι μάταιο
Και είναι μάταιο
Να προσπαθώ
Να σου χαλάσω
Τη διασκέδαση.
3.
Προχώρησα
Σε δρόμους
Φιδωτούς
Σε κήπους
Με φράχτες
Αρχαίους
Ανάμεσα σε
Πέτρινα σπίτια
Και παλλαϊκά
Εργοστάσια
Τα είδα όλα
Μέσα απ’ την
Προοπτική σου
Από εκεί
Που έβλεπαν
Τα μάτια μου
Ούτως
Ή
Άλλως
Δηλαδή.
4.
Μου αρέσει η μυρωδιά σου
Μου αρέσει το άρωμά σου
Και η γεύση του κορμιού σου
Απόψε με προσκάλεσες ξανά
Κι έτσι βρεθήκαμε
Κι είναι ευχάριστο που βλέπω
Ότι δε χάσαμε ποτέ το δρόμο
Απόψε με προσκάλεσες
Μου είπες είσαι ευπρόσδεκτη μείνε
Με πήρες αγκαλιά μα δε με κράτησες
Με σήκωσες ψηλά
Να δω τον κόσμο από απόσταση.
5.
Περπάτησα μαζί σου
Σε δαιδαλώδεις
Διαδρόμους
Σε μονόδρομες
Διαδρομές
Σε χωράφια
Γεμάτα
Σπαρτά
Μαργαρίτες, ευκάλυπτους
Και παπαρούνες
Κι ύστερα
Είδα μέσ’ απ’ τα μάτια σου
Κι εσύ απ’ τα δικά μου
Της φύσης
Το απαράμιλλο
Θαύμα
Σε πόσες ακόμα
Στροφές
Θα περιμένω
Ν’ αντικρίσω
Το βλέμμα σου
Δεν ξέρω
Είμαι εδώ
Και παραμένω
Μαζί σου
Μέχρι
Το τέλος.
6.
Σε συνάντησα ξανά εδώ
Μέσα στης νύχτας το σκοτάδι
Ανάμεσα σε ποτά και τσιγάρα
Και κόσμο ξένο και άνετο
Κι είπαμε αλήθειες βασικές
Που πονούν
Κι απελευθερώνουν συνάμα
Κι αστεία που διασκεδάζουν τη στιγμή
Και μεταφέρουν το μυαλό
Σε άλλη διάσταση.
Η Ελένη Ξιαρχογιαννοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα και ζει στα Χανιά. Έχει διδακτορικό στην Πολιτική Επιστήμη από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Έζησε 13 χρόνια στο εξωτερικό, στο Λονδίνο και στις Βρυξέλλες.