Λίνα Φυτιλή | Δύο ποιήματα

Φωνές Μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη οι φωνές που ακούς, να είναι ό, τι κουβαλάς μέσα σου. Λένε πάντοτε: Γύρνα, μέσα στη σιγή που πλημμυρίζει την πλατεία, γύρνα ίσια μέσα στο πλήθος που σμίγει πίσω σου. Γύρνα, εκεί που θα σπάσει το ατσάλι για να δεις το ποτάμι του χρόνου πως στερεύει, πριν […]

Λίνα Φυτιλή | Ισόβιο πρόσωπο

  [Φίλοι] Των κατά φαντασίαν συγγενών όσων έχουν έναν τρόπο να κρύβονται πίσω από ψευδώνυμα Δείτε πως οι πληγές είναι τρόπαια σε ξένα σώματα. Αυτοί που έχουν αφεθεί στη μοίρα τους το ξέρουν. Εσείς –πιο γενναίοι- με κάποια ίχνη ειρωνείας, το λέτε: Ώρα να βρει το παρελθόν έναν άλλο τόπο. Μετά θα ‘ρθει κι η […]