Tρία ποιήματα της Sara Teasdale | Μετάφραση: Λίνα Φυτιλή

Φθινοπωρινό σούρουπο Είδα πάνω από μια θάλασσα λόφων έναν μοναχικό πλανήτη να λάμπει κι εκεί δεν υπήρχε κανένας, κοντά ή μακριά να εμποδίσει τον κόσμο από το να γίνει δικός μου.   Λάθη Ήρθαν να μου πουν για τα λάθη σου, τα απαρίθμησαν ένα προς ένα’ Γέλασα δυνατά όταν τελείωσαν τους ήξερα τόσο καλά από […]

Δύο ποιήματα του Ron Padgett | Μετάφραση: Λίνα Φυτιλή

Τσάι για σένα, επίσης Φίλοι μου, θέλω να σας πω ότι σε γενικές γραμμές όλα είναι εντάξει με μένα, σχετικά μιλώντας. Μισό λεπτό, είναι εδώ ο Αϊνστάιν, ρωτώντας πού είναι το τσάι. Τον διαβεβαιώνω ότι θα είναι έτοιμο σύντομα σχετικά μιλώντας- και σέρνεται πίσω στο δωμάτιο που τον κρατάει με πολύ χώρο για εκείνο το […]

Tρία ποιήματα της Hilda Doolittle | Mετάφραση: Λίνα Φυτιλή

Καταιγίδα Ι. Συντρίβεσαι πάνω στα δέντρα σπας το κλαδί της ζωής το κλαδί είναι λευκό, το πράσινο διαλύθηκε- κάθε φύλλο είναι σκισμένο σαν τεμαχισμένο ξύλο. ΙΙ. Βαραίνεις τα δέντρα με μαύρες σταγόνες, στροβιλίζεσαι και συνθλίβεσαι: έχεις σπάσει ένα βαρύ φύλλο στον άνεμο- μια πράσινη πέτρα πετάγεται στροβιλίζεται προς τα πάνω και πέφτει. ΙΙΙ. Θραύσμα σαράντα […]

Δύο ποιήματα from ‘’The First Four Books of Poems’’ by Louise Glück | Μετάφραση: Λίνα Φυτιλή

Ξημέρωμα Το παιδί ξυπνάει σε ένα σκοτεινό δωμάτιο ουρλιάζοντας: Θέλω την πάπια μου πίσω, θέλω την πάπια μου πίσω σε μια γλώσσα τουλάχιστον, ακατανόητη για όλους- Δεν υπάρχει πάπια. Αλλά ο σκύλος, όλος ταπετσαρισμένος σε λευκό βελουτέ- ο σκύλος είναι ακριβώς εκεί, στην κούνια δίπλα του.  Χρόνια και χρόνια – έτσι όπως περνάει ο καιρός. […]

Λίνα Φυτιλή | Λευκότητα

Υπάρχει στην ουρά του Δεκέμβρη μια εικόνα όταν υψώνουν τα σύννεφα κεφάλι κι η εποχή γέρνει στον ώμο σου. Σε μια πόλη άλλη θα έφταιγε η αγρύπνια. Προσγειώσου τώρα εκεί μέχρι να σημάνουν οι καμπάνες’ οι εντυπώσεις να γίνουν λευκά πανιά σταυροί στο χώμα έλκηθρα στο χιόνι Γενάρηδες μετά, πιο παγωμένοι προτού αλλάξουν ρούχα οι […]

Λίνα Φυτιλή | Δύο χαϊκού για ένα πρόσωπο

Αχ κύριε Προυστ που το άνθος σας κοσμεί την μπουτονιέρα στις ιστορίες ξέρετε να δίνετε φωνές χρωμάτων ……………………….. Μην κοιτάς, είπε η Έμιλυ Ντίκινσον τον λαιμοδέτη χρόνια αφαιρούν οι ψηλοί μου γιακάδες από την τόλμη ………………………… Η κατσαρίδα- αν γινόταν άνθρωπος κύριε Κάφκα- θα ορκιζόμουν ότι οι ιστορίες μεταποιούνται. ………………………… Φέρε Άννα Φρανκ το ημερολόγιο […]

Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2

Για να διαβάσετε το περιοδικό κάντε κλικ εδώ: Περιοδικό Μονόκλ | Τεύχος #2 Για να κατεβάσετε το περιοδικό σε Pdf  μορφή κάντε κλικ εδώ: Μ ο ν ό κ λ #2 Για να διαβάσετε κάθε κείμενο χωριστά κάντε κλικ εδώ: Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους    

Περιεχόμενα δεύτερου τεύχους

Περιεχόμενα: Αντώνης Τσόκος: Η απειλή της άνοιξης Απόστολος Θηβαίος: Ο κύριος Λώρενς Το Τελευταίο Ποίημα του Lawrence Ferlinghetti (1919 – 2021) / JE SUIS, TU ES / Μετάφραση: Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Εσμεράλδα Γκέκα: Δεν σε πιστεύω Αναστασία Γκίτση: Απορίες Ελευθερία Θάνογλου: Μάτια στραβά Στέργια Κάββαλου | Ένα ποίημα Λένα Καλλέργη: Δωδώνη Αλεξία Καλογεροπούλου: Υστεροφημία Αγγελική Κορρέ […]

Λίνα Φυτιλή | Ροή

Παρατηρώ την ομορφιά στο βάθος των ματιών σου μπροστά στην όχθη της λίμνης θα πει, ρέω σε ένα παρόν όπου αμφιβάλλω εάν υπάρχω, την στιγμή που ανύποπτα φτιάχνω το αντίγραφό σου, μια τοιχογραφία από πυγολαμπίδες.

Λίνα Φυτιλή | Δύο ποιήματα

Φωνές Μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη οι φωνές που ακούς, να είναι ό, τι κουβαλάς μέσα σου. Λένε πάντοτε: Γύρνα, μέσα στη σιγή που πλημμυρίζει την πλατεία, γύρνα ίσια μέσα στο πλήθος που σμίγει πίσω σου. Γύρνα, εκεί που θα σπάσει το ατσάλι για να δεις το ποτάμι του χρόνου πως στερεύει, πριν […]