Απόστολος Θηβαίος | Οφηλία again please

διδασκαλία διασκευής “…Οι αρχές είχαν συγκεντρωθεί σε μια ορισμένη περιοχή. Οι ντεντέκτιβ της κοντινής πόλης είχαν καταλήξει πως σε μια συγκεκριμένη ακτίνα, θα μπορούσαν με την κατάλληλη έρευνα, να βρουν τα στοιχεία, αν όχι τον ίδιο τον ένοχο. Είχε δοθεί εντολή σε όλες τις εξόδους των αυτοκινητοδρόμων να πραγματοποιούνται έλεγχοι. Ειδικά εκπαιδευμένοι αστυνομικοί, μαιτρ στην […]

Πρωτομηνιά, μέρες τ’ Αυγούστου

[…ήσυχες που ‘ναι οι μέρες τ’ Αυγούστου, σαν του Μάνου. Αποτρύγι λέει του χρόνου, περνάει αργά με όλες τις τιμές ο αυτοκράτορας μήνας…] Κατέβηκε με τα σκουπίδια ανά χείρας. Καμία ανεξαιρέτως νύχτα δεν άλλαξε τις συνήθειες του. Και το να πάει τα σκουπίδια εντάσσεται σε αυτές, κάτι σαν σκηνές μιας καθημερινής τελετής. Έπειτα έριξε μια […]

Απόστολος Θηβαίος | Το καρτέρι

θέατρο […το φεγγαρίσιο πρόσωπό της το λαμπρύνουν δυο μαύρα μάτια κάτω από το φακιόλι…] (Ν. Εγγονόπουλος, “A Revoir:Theophilos”)   (Μικρή, δασώδης έκταση πλάι στη λίμνη. Φύσης πυκνή και έξαλλη, δέντρα και άνθη και πουρνάρια φουντωτά, απ’όλα διαθέτει το τοπίο. Ήχοι πουλιών, φτεροκοπήματα, αγριόπαπιες και κοπάδια τσίχλες που κάθε τόσο σκορπίζουν και ύστερα επιστρέφουν, παίζοντας το […]

Οι πραγματείες της ζωής μας

  Και την ίδια στιγμή ζητάει την αποκατάσταση του εξατμιζόμενου   Σημείωμα για την ποιητική συλλογή “Βία και Φόμο” της Ραφαέλας Χαμπίπη από τις εκδόσεις Μετρονόμος Γράφει ο Απόστολος Θηβαίος    […Το καλοκαίρι είναι η εποχή των ταξιδιών. Λατρεύουμε τους αποχαιρετισμούς που μας πηγαίνουν λίγο πιο πέρα. Ζούμε, λέει για τη χαρά της αντάμωσης, όταν […]

Απόστολος Θηβαίος | Ελαύνον το θηρίο

(έργο θεατρικό, προϊόν της βιομηχανίας της τουριστικής,  που μιλά, λέει για την εποχή μας) (Καφενεδάκι γραφικό με ψάθινες καρέκλες πολυκαιρισμένες και τραπεζάκι μαρμάρινα, μιας άλλης αισθητικής, ολότελα ξεχασμένης πια. Πέρα μακριά η μέρα που ξανοίγει, κάτι αδέσποτα στο δρόμο που τεντώνουν το κουφάρι τους αράθυμα, σαν να λένε “άιντε να δούμε και σήμερα πώς θα […]

Ποίηση Οργανική

[…στα ηχεία πάντα ο Μπάουι, μερόνυχτα το αίνιγμα εμπρός σου, ίσως κάπου ένα τραγούδι μες στην άβυσσο, δυο ξέφρενες κιθάρες και φανταστικά ρεφραίν…] Οργανικές Ενώσεις Νίκος Καρούζος 17 Ιουλίου 1926 – 28 Σεπτεμβρίου 1990 […σε χαρά δύσκολη αναμνήσεως, ουράνια, βαπτισματική…] Προχώρα και θα βρεις ορθάνοιχτα υπόγεια με θάλασσες και στεντόρεια χαμόγελα. Μην τα προσπεράσεις ακόμη […]

Απόστολος Θηβαίος | Η εντιμότητα της δημιουργίας

[…όσοι γράφουν ποιήματα το κάνουν για να διαφύγουν της ασφάλειας του κόσμου…] Σκόρπιες εντυπώσεις για την ποιητική συλλογή “Καλεσμένος” του Κυριάκου Ιωαννίδη από τις εκδόσεις Μονόκλ Κοίταξε τριγύρω του, κάθε δρόμος έμοιαζε με μικρό λιμανάκι που υπερασπίζεται τη ζωή. Άκουσε τα παιδιά που τρέχανε και τρύπωναν στις αθλοπαιδιές και τα πάρκα της τσέπης που μοιάζει […]

Η γυναίκα μετρονόμος, η Ντίκινσον και ορισμένες παραμορφώσεις του κόσμου βασισμένες σε ζωγραφιές

[στα ηχεία, Partita No. 3 in A minor, BWV 827 – I. Fantasia] Της αγάπης και της αιωνιότητας Έμιλι Ντίκινσον “Έχω έναν φίλο” Έχω έναν φίλο που είναι στ’αλήθεια πουλί αφού μπορεί και πετά! Έχω έναν φίλο καμωμένο από ύλη θνητή αφού μπορεί και πεθαίνει! Κεντρί έχει, σαν τη μέλισσα. Είσαι στ’αλήθεια παράξενος φίλε μου, […]

Απόστολος Θηβαίος | La injusticia es mejor, Rosa

[..οι αθώες καρδιές τίποτε δεν ξέρουν…] Έργο βασισμένο σε κάποια ρήση του Γκαίτε σύμφωνη με τα ήθη μιας εποχής (Καλαίσθητο σαλονάκι εποχής. Με όλες τις ανέσεις, καναπέδες με ταφταδένιες μαξιλάρες και γυριστά πόδια, φτιαγμένοι από το πιο σπάνιο ξύλο. Σερβάντες και καθρέφτες από υδράργυρο και επιχρυσωμένη κορνίζα. Στις τέσσερις γωνιές του σαλονιού, οι ψηλοί κηροστάτες […]

Auxokromo

Ένας πληγωμένος ήρωας Φραντς Κάφκα 3 Ιουλίου 1883 – 3 Ιουνίου 1924 Ο Καρλ Ρόσμαν μισεί απέραντα τον Φραντς Κάφκα. Και ακόμη περισσότερο τον Μαξ Μπροντ που αψήφησε την διαθήκη του συγγραφέα και προχώρησε στην δημοσίευση αυτού του τόσο οδυνηρού υλικού. Διότι ο Καρλ, αυτός ο φέρελπις νέος, τυφλωμένος από τον έρωτα, θα σταλεί στην […]