Ποίηση

“Love is a crushed cat” (αυτοσχέδια σε διάζευξη) [Kiss my ass ή Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι μονολογεί πιωμένος σ’ ένα αλλόφημο μπαρ] [Αυστηρώς ακατάλληλο – σύμφωνα με τις διατάξεις τού Νόμου τάδε και των μικροαστικών κανόνων «περί τρέχουσας ηθικής, πορνογραφίας και ασελγών πράξεων» – για σεμνότυφους άνω των 18]. << – Αυτό δεν είναι ποίημα Όποιος […]

Της Βρούγκου η μητρόπολις, ην πάλαι είχε κτίσει δουξ Φλαμανδός τις ισχυρός και αφειδώς προικίσει, έχει εν ωρολόγιον με αργυρούς πυλώνας όπερ δεικνύει τον καιρόν από πολλούς αιώνας. Είπε το Ωρολόγιον· «Είν’ η ζωή μου κρύα         και άχρους, και σκληρά. Είναι ομοία δι’ εμέ πάσα της γης ημέρα. Παρασκευή και Σάββατο, Κυριακή, Δευτέρα, δεν έχουσι […]

Σκέψεις που ανεβοκατεβαίνουν σα μυρμήγκια στο μυαλό μου Όλοι έχουν να πουν Πως τάχα υπάρχουν Το τάδε μυστικό ο δείνα τρόπος Να νιώσεις τη συγκίνηση Σαν το παλιό κρασί Ή σαν εκείνο το πέταγμα Από την κορφή τού βουνού Στου γκρεμού το αχόρταγο στόμα (Που κατάπιε τόσους και τόσους Τολμηρούς τής μνήμης Την ώρα που […]

Ω! απαλή του ονείρου αύρα που στολίζεις το κύμα των λυτών μαλλιών της σαν κοιμάται γαλήνια τα βλέφαρα της να θροΐζεις μη φοβάται. Θα πλάσω όμορφες εικόνες να θυμάται! Και όταν λυθεί από του ύπνου την κλωστή θα με κοιτάξει και έτσι χαμογελαστή… Μη με ξυπνάτε. Παράλληλο όνειρο, σε όνειρο μπλεγμένο Σαν τον κισσό να […]

[Φύτρα] Η σχέση  σου συχνά αλλάζει δέρμα-στο τέλος θα σέρνεσαι σα φίδι… Ο έρωτας δεν έχει πλάτη Έχει μόνο στήθος. Σ’ αυτό φυτρώνουν καλαμιές  και πετρωμένες νύχτες.   [Άσκηση] Με μισοφόρι Ασκητή Ντυμένος Μοναχός Μόνος Μονομάχος Πελαγίσιος Ίσιος Μουσουργός Παράπονο που σκούριασε στο σύρτη Από το πανωπόρτι.   Αντώνης Μπουντούρης – Η αλλαξιά της θάλασσας […]

[Από μια κλωστή] Άθυρμα έγινες και δε σε πείραξε. Ας είναι. Άφησες, όμως, τα νήματα σε λάθος χέρια. [Σελ.11]   [Αμετανόητοι] Με το πουκάμισο του φιδιού μάς έντυσαν. Γι’ αυτό σερνόμαστε σ’ ένα βουνό άπειρων εγώ. [Σελ.18]     [Φαλτσέτα] Ναι, ρε Κατερίνα! Οι Κοεμτζήδες είχαν δίκιο. Γιατί να μας σφάξει το άδικο; Σε λάθος […]

Poor Man’s Blues [XLIII – L]   Ας μη βρεθούν όσα χάθηκαν Ας μας χλευάσουν Οι παντογνώστες των καφενείων Οι ρήτορες με τα φουσκωμένα μυαλά Και οι απολιθωμένοι στις ιδέες τους• Ύστερα καταφθάνουν οι άλλοι Οι αχθοφόροι γεγονότων (Που είναι μια χούφτα στίχοι Και μία αγκαλιά τραγουδιών) Εκείνοι που ψάχνουν Να βρουν τη σκάλα για […]

Όλοι οι Φριτς έχουν ύψος 1,80 και όλοι οι Λανγκ έχουν ύψος 1,60. Ακόμα και όταν ψηλώνουν. Το γεγονός αυτό δεν δημιουργεί προβλήματα. Μόνο -ίσως- μια προκατάληψη ως προς την ταξική διαστρωμάτωση. Σίγουρα όμως βοηθάει όταν επιθυμούν να φωτογραφίσουν τις ομάδες τους με αφορμή κάποια αθλοπαιδιά. Με τους Φριτς πίσω και τους Λανγκ ακριβώς μπροστά […]

  [Απορία] Τι γίνονται οι φοιτητές, όταν τελειώσουν τη σχολή; Τουλάχιστον κάποτε είχανε τα νιάτα τους, την ψευδαίσθηση του άφθαρτου, τον μέλλοντα τον εξακολουθητικό. Το πτυχίο να εκκρεμεί σαν τη ζωή τους. Πάντοτε αναρωτιόμουν― τι απογίνονται;   [Τα λύτρα] Τηλεπωλητές και τσαρλατάνοι δεμένο χειροπόδαρα ενέχυρο κρατούν το στερνοπούλι μας― την κόρη εκείνη που ονομάζαμε Αξιοπρέπεια. […]

Χάθηκαν προσωρινά, γίνανε σκιές, με παρακολουθούν για δευτερόλεπτα μέσα από την ομίχλη, πιάνουν την άκρη του παλτού μου. Χειμώνας είναι γι αυτά, βαρύς, με χιόνια. Με παπούτσια χαλασμένα, με αισθήματα κουρέλια τριγυρνάνε άσκοπα στους δρόμους, κάτω από φανάρια του δεκάτου ενάτου αιώνα. Το χιόνι σφυρίζει και τα χτυπάει αλύπητα. Προσπαθεί να τα σβήσει από τις […]