Μια μέρα θα βαδίσω το δρόμο που δεν έχει γυρισμό θ΄αφήσω πίσω μου εκκρεμότητες περιουσιακά στοιχεία για τους επερχόμενους θα πάρω μόνο το σακκίδιο μου αποξηραμένα φρούτα και νερό πολύ νερό όπως λέει ο Κατσαρός θα βαδίσω τον ανήφορο σε χωματόδρομους, σε βουνά θ΄αναζητήσω τον εαυτό μου στου δάσους την ησυχία κάτω απ΄τα δέντρα θα […]
Ποίηση
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ίχνη και χνότα
[Η ποίηση μόνο μετράει] Την ποίηση εκθειάζω Εκθειάζω τη ζωή Η ποίηση μόνο μετράει Μονάχα η ποίηση είναι ζωή Εκθειάζω τον Νάνο 97 χρονών Κι ακόμη το παλεύει Ακόμη δημιουργεί Ακόμη γράφει Ακόμη ανασαίνει Ακόμη απολαμβάνει Τη μελωδία Της Ελευθερίας Εκθειάζω τον Μέκας 96 χρονών Κι ακόμη το παλεύει Ακόμη δημιουργεί Ακόμη κινηματογραφεί Ακόμη τραγουδάει […]
Σοφία Ζήση | Τρία ποιήματα
Έτσι βαθιά θελω να σ’ αγαπώ όπως αγάπησε η Κοραλία τον Γιώργο να ‘μαι η ωραία στο κρεβάτι σου η νέα να μη ζητώ παιδιά και παστρικά νοικοκυριά να ‘χω στο νου μου μόνο όσα από στίχους θα σου στάζω κι από γλύκα κι αφού περάσουν χρόνια δέκα από τον θάνατό σου, πρόωρο και ξαφνικό […]
Αντώνης Μπουντούρης | Τρία ποιήματα
[Αφοσίωση] Στα ύφαλα βρεχάμενος κει κάτω σα κοχύλι κολλημένο Να ξύνεται πότε με το βυθό πότε με τα δελφίνια. [Οπτική] κλάψε όσο θες εξάλλου έξω βρέχει γέλα όσο θες μέσα σου βλέπω αποφόρια… [Απολογισμός] Α. Κι όταν εγύρισε να δει τι είχε φυτέψει στην αυλή πριν φύγει Είδε το νυχτοπούλι. Β. Ο δαίμονας […]
Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος | Εγώ το χάος
[Υπόθεση αριθ. 187…] V. Όχι, όχι δε μας ενδιαφέρει η ομάδα αίματός σας κύριέ μου κρατήστε τα των υγρών σας για σας Κρατήστε τις πληροφορίες περί των υγρών σας για δική σας χρήση εμάς δε μας ενδιαφέρουν τέτοια θέματα. Εμείς απλά καταγράφουμε το ψηφιακό σας αποτύπωμα. Εμείς απλά ζητάμε να καταγράψουμε την ύπαρξή σας, τις […]
Ντέμης Κωνσταντινίδης | Τέσσερα ποιήματα
[Ο τοκισμός] Σα μένεις να επιθυμείς σα μένεις ν’ αγναντεύεις κάπου μια κρύπτη μυστική κι εκεί δουλεύει ο τοκισμός. Σ’ όλα του κόσμου να χωρείς κάπου θα περισσεύεις. [Νανούρισμα] Η βεβαίωση εκείνη του επιτρέπει ελεύθερα να επιβιβάζεται ν’ αποβιβάζεται να κάνει όσες βόλτες του κάνει κέφι παρατηρώντας τόσες νέες φυσιογνωμίες και σπάνια πια τα […]
Αριστοτέλης Καπερώνης | Ανέστιος
Που τα άφησες τα ρούχα της ψυχής κορμί μου και σε κρυώνουν τα νυχτερινά καμώματα. Πριν απ’ τον έρωτα θα τα ‘βγαλες τα ξέχασες στο διπλανό σώμα. Θυμήσου, θα βάλω τον νου να τα γκρεμίσει όλα, του είναι εύκολο και θα μείνουμε ανέστιοι εγώ χωρίς κορμί και συ χωρίς ψυχή. Ο Αριστοτέλης Καπερώνης […]
Ιβάν Γκολ | Διάλυσις προ απογραφής
Κοιτάξτε τους πως τρέχουν κοιτάξτε τους πως πεθαίνουν δε βρήκαν καιρό να γνωρίσουν τα χέρια τους δεν ξέρουν τι χρώμα έχουν τα μάτια τους ξεχνούν τους έρωτές τους μες στα συρτάρια άφησαν να σαπίζουν τα ροδάκινα πάνω στα δέντρα και οι στεναγμοί μες στο λαρύγγι των γυναικών τρελαίνονται τρέμουν μήπως δεν έχει πια θέση κάτω […]
Ρογήρος Δέξτερ | Σχεδίες
“Love is a crushed cat” [Τέσσερα αυτοσχέδια με τόλμη σε διάζευξη ] “the after-hangover” Ή Ο Τσαρλς κρατώντας σημειώσεις για ένα ερωτικό γράφημα μετά από γερό μεθύσι Εκείνα τα κόκκινα χείλη Που ξεζούμισαν Μέχρι και την τελευταία μου ρανίδα Άνοιξαν σα ρόδινο τριαντάφυλλο Αυτή τη φορά για να μιλήσουν τόσο γλαφυρά (Όσο και […]
Θεοχάρης Παπαδόπουλος | Σήψη
Δεν σεβάστηκαν τίποτα, τα σκουλήκια. Τον βρήκαν ξαπλωμένο λεία εύκολη. Πρώτα του φάγανε τα μάτια. Μετά προχώρησαν στο σώμα. Στο τέλος στην καρδιά. Κι απόμεινε ένας σκελετός, όπως και τόσοι άλλοι πριν και τόσοι που θ’ ακολουθήσουν. Γι’ αυτό όσο τουλάχιστον θα ζεις πρόσεχε μη σε βρούνε ξαπλωμένο. Ο Θεοχάρης Παπαδόπουλος […]