(Γιά τίς ἡμερήσιες ἐφημερίδες) Ἔφαγα στάχτη γιά πρωινό, τή μαύρη σκόνη πού πέφτει ἀπ’ τις ἐφημερίδες, Ἀπ’ τις φρεσκοτυπωμένες στῆλες, ὅπου ἕνα πραξικόπημα δέν ἀφήνει κηλίδες Καί ἡ δίνη ἀκινητεῖ. Ὅπως ἐκείνοι πού τρῶνε ἠχηρά μ’ ἀνοιχτό τό στόμα, ἔτσι Μοῦ φάνηκε πῶς μιλούσαν οἱ Μοῖρες οἱ λαλίστατες, καθώς στά ἀθλητικά ἄρχιζε Ὁ πόλεμος πού […]
Ποίηση
Δημήτρης Βασιλάκης | α(ν)φανή(εί)ς ήρωας
σήμερα είμαι αόρατος χωρίς να το κάνω επίτηδες διαπερνώ τον αέρα χωρίς ούτε ένα ψίθυρο ένα βλέμμα χώρος άπλετος παντού κι ανάμεσα στο πλήθος κι όμως να σου που δεν μου κάνει μαθές τα θέλω όλα ή όλα… αλλά μόλις με βρήκαν στη μέση του προκειμένου όσοι δεν ήθελα και με ρωτούν που πάω γιατί […]
Pablo Neruda | Μικρή Μελαχροινή καί λυγερή
Μικρή Μελαχροινή καί λυγερή, ὁ ἥλιος πού κάνει τούς καρπούς αὐτός πού γεμίζει τά σιτάρια, αὐτός πού τυλίγει τά φύκια, ἔκανε τό σῶμα σου χαρούμενο, τά φωτεινά σου μάτια καί τό στόμα σου πού ἕχει τό χαμόγελο τοῦ νεροῦ. Ἕνας μαῦρος πεινασμένος ἥλιος σέ σέρνει μεσ’ τά χορτάρια τῶν μαύρων μαλλιῶν, ὅταν τεντώνης τα μπράτσα. […]
Αργύρης Χιόνης | ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΙΣΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
Θά ‘ρθει μιά μέρα ποὐ τά δέντρα θά μισήσουν τήν ἀχαριστία τῶν ἀνθρώπων καί θά σταματήσουν να παράγουν ἴσκιο, θροΐσματα κι ὀξυγόνο. Θά πάρουνε τίς ρίζες τους καί θά φύγουν. Μεγάλες τρύπες θά μείνουνε στη γῆ ἐκεῖ που ἦταν πρίν τά δέντρα. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι καταλάβουνε τί ἔχασαν, θά πᾶνε καί θά κλάψουνε πικρά πάνω […]
Friedrich Hölderlin | Στην εποχή του Σωκράτη
Ἄλλοτε δίκαζε Θεός. Βασιλιάδες. Σοφοί. τώρα ποιός δικάζει; Δικάζει ἑνωμένος ὁ λαός; Ἡ ἅγια κοινότητα; Ὄχι! Ὄχι! ποιός δικάζει τώρα; μία γενιά οχιές! δειλή καί κίβδηλη καί μήτε στά χείλη πιά ὁ φρόνιμος λόγος Στό ὄνομα Ὧ ἐσέ να φωνάζω Πανάρχαιε δαίμονα! Ἔλα Ἤ στεῖλε Ἕναν ἥρωα Ἤ τή σοφία. Μετάφραση: Αθανάσιος Λάμπρου
André Breton | Καλύτερα ἡ ζωή
Καλύτερα ἡ ζωή παρά τοῦτα τά δίχως πυκνότητα πρίσματα κι ἄν ἀκόμη τά χρωματα εἶναι πιό καθάρια καλύτερα παρά τούτη ἡ πάντοτε σκεπασμένη ὥρα παρά τοῦτες οἱ τρομερές ἅμαξες ἀπό κατάψυχρες φλόγες παρά τούτες οἱ ὑπερώριμες πέτρες καλύτερα τούτη ἡ καρδιά μέ μιά χαραγματιά συλλήψεως παρά τοῦτος ὁ βάλτος μέ τά μουρμουρίσματα και τοῦτο τό […]
Θωμάς Τσαλαπάτης | Άλμπα
ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΗΣ ΆΛΜΠΑ, τα πουλιά βουλιάζουν σαν πέτρες στον ουρανό. Στην πρώτη γειτονιά της Άλμπα, αυτή που πρώτη συναντάς και τελευταία αφήνεις. Εδώ οι ανηφόρες αρνούνται να γίνουνε κατηφόρες. Εδώ οι διαδρομές διαρκούνε πάντοτε 10 λεπτά. Όλες οι διαδρομές. Άσχετα με την απόσταση, το μεταφορικό, άσχετα με τον ρυθμό του βήματος, την ταχύτητα […]
Octavio Paz | Ηλιόπετρα
περνῶ ἀπ’ τό σῶμα σου σάν ἀπ’ τόν κόσμο, εἶναι ἡ κοιλιά σου ἡλιόλουστη πλατεία, τά στήθη σου ναοί ὅπου τελοῦνται τοῦ αἵματος τά παράλληλα μυστήρια, σάν τόν κισσό οἱ ματιές μου σέ σκεπάζουν, εἶσαι μιά πόλη πελαγοζωσμένη, ἕνα ὀχυρό πού ἔχει τό φῶς διχάσει σέ δυό ροδακινόχροα κομμάτια, μιά γῆ ἀπ’ ἁλάτι, ἀπό […]
Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης | Parker 51 ή Σύντομη ιστορία του 20ού αιώνα [Απόσπασμα]
2. Μείνε Μακριά μου Για να Με Βρεις Μείνει Μακριά Απ’ τη Μεγάλη Τέχνη Για να Κάνεις Μεγάλη ΤΕΧΝΗ Μην Τους ακούς ΕΛΑ Σιμά Στη Συνάφεια Σίμωσε Νιώσε Πράξε Το Έργο Θα σου δοθεί Ακέραιο Γιώργος – Ίκαρος Μπαμπασάκης – Πλατεία Παπαδιαμάντη – Μωβ Σκίουρος, 2015
William Butler Yeats | Lapis Lazuli
(Στόν Harry Clifton) Ἔχω ἀκούσει πώς οἱ ὑστερικές γυναῖκες λέν Ὃτι κουράστικαν ἀπ’ τά δοξάρια ἤ τίς παλέτες, Βαρέθηκαν τούς ποιητές πού πάντα εἶν’ εὔθυμοι, Γιατί ἀσφαλῶς ὅλοι τό ξέρουν, ἀλλιῶς θά πρέπει νά τό μάθουν, Ὅτι ἄν δέν ληφθοῦν μέτρα σωστά καί δραστικά Θα βγοῦν τ’ ἀεροπλάνα καί τά Ζέππελιν Κι ὅπως ὁ Βασιλέας […]