Ανούσκα, σβήσε τη σόμπα μού φτάνει η ζέστα των ματιών σου θυμήσου το ουάν-στεπ, οι άλλοι ας αντικαθιστούν τον έρωτα με τσάι. Ανούσκα, τα χρόνια πέρασαν κι όμως εκεί στη γέφυρα του Νεβά στέκει δεμένος πάντα ένας άνθρωπος με τα σκοινιά των στίχων. Ανούσκα, με βόλεψε το ξενικό σου όνομα.
Ποίηση
Μίλτος Σαχτούρης | Τὰ δῶρα
Σήμερα φόρεσα ἕνα ζεστὸ κόκκινο αἷμα σήμερα οἱ ἄνθρωποι μ᾿ ἀγαποῦν μιὰ γυναίκα μοῦ χαμογέλασε ἕνα κορίτσι μοῦ χάρισε ἕνα κοχύλι ἕνα παιδὶ μοῦ χάρισε ἕνα σφυρί Σήμερα γονατίζω στὸ πεζοδρόμιο καρφώνω πάνω στὶς πλάκες τὰ γυμνὰ ποδάρια τῶν περαστικῶν εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι ὅμως κανεὶς δὲν τρομάζει ὅλοι μεῖναν στὶς θέσεις ποὺ πρόφτασα εἶναι […]
Jules Laforgue | Ἄλλη Θρηνωδία τοῦ Λόρδου Πιερρότου
Νά ποιά τό πᾶν θά μέ διδάξει περί Θήλεος! Καί θά τῆς πῶ, ἐν μέρει ὀξύς, ἐν μέρει ἵλεως: “Τό ἄθροισμα τῶν γωνιῶν τριγώνου ἰσοῦται, μέ δύο ὀρθές, γλυκειά μου – ἀκοῦτε;” Κι ἄν πεῖ ” Ὦ Θεέ μου, σ’αγαπῶ!”, ἄν ἐπιμένει, – “Ὁ Θεός ξέρει τούς δικούς του”. Ἤ, πληγωμένη: – “Τό θέμα μου […]
Δανάη Σιώζιου | Το Βέλος
Έλα να παίξουμε. Εσύ θα μου ξεκουμπώνεις ένα ένα τα κουμπιά κι εγώ θα σου λέω από ένα όνειρο για το καθένα. Γυμνή η πλάτη μου, θα δεις, σχηματίζει ένα τόξο. Αλύγιστο. Όταν μπορέσεις, σκάλισε μου, σε παρακαλώ, ένα βέλος. Δανάη Σιώζιου – Χρήσιμα παιδικά παιχνίδια – Αντίποδες, 2016
Γιώργος Βέλτσος | Σκιά [Απόσπασμα]
Τὀν μεγαλύτερό μου ἐχθρό μετά τήν ἀυπνία καλῶ κι ἀπόψε πάλι εδῶ γιά νά μέ συνετίσει Πρόκειται ν’ ἀποφανθεῖ γιά τό ληθαργικό μου παρ’ ὅτι ἄγρυπνος διαρκῶς σέ παρελθόν ἀπό νέους νυχτερινός κολυμβητής ἀμυδρολόγου μάζας πού βαθμηδόν ἐμβαπτίζεται σέ καμφορά τῆς νύχτας ὄπου ὄντα ἀνυπόστατα τόν σπρώχνουν ἐκτός χρόνου Καί φῶς, τί φῶς ρευστό, τό […]
Νικόλαος Κάλας | ΤΟ ΜΕΤΑΧΘΕΣ
Νοερά. Ταίριαζα νέα τριαδική διάταξη τῶν καθισμάτων τόῦ Café de la Place Blanche περιμένοντας νά ‘ρθει ἡ Eliza Breton. Εἶχα ἐπιτακτική ἀνάγκη νά κάνω ἀναγωγή στή δεκαετία τόῦ Τριάντα – σοσιαλισμός καί ὑπερρεαλισμός. Ἀργότερα βρεθήκαμε μέ τήν Eliza στήν ἑσπερίδα τῶν Adami. Ἡ χήρα τόῦ Andre Breton εἶχε μπλεχτεῖ σέ γόρδιο δεσμό αὐτόκινήτων στή Rive […]
Juan Vicente Piqueras | Δρόμοι της Αθήνας
Οι μανταρινιές της Πινδάρου. Η κίνηση της Ιπποκράτους. Τα ταξί στο Θησείο. Οι πουτάνες της Αριστοτέλους. Τα σκουπίδια της Σοφοκλέους. Τα μπαχάρια της Ευριπίδου. Τα δακρυγόνα στο Σύνταγμα. Και παρότι ξέρω πως κανείς δεν μπορεί να διασχίσει δύο φορές τον ίδιο δρόμο, εγώ διέσχιζα δύο φορές τη μέρα την οδό Ηρακλείτου. Μετάφραση: Κώστας Βραχνός
Τάσος Λειβαδίτης | Πανσέληνος
«Μητέρα, της λέω, μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα — δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;» Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό. Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση. Τάσος Λειβαδίτης – Βιολέτες για μια εποχή – Κέδρος, 1985
Χόρχε Λουίς Μπόρχες | Η τέχνη του στίχου
Απόσπασμα από το κεφάλαιο 6. “Το πιστεύω ενός ποιητή”. ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ήταν να μιλήσω για το πιστεύω του ποιητή, αλλά, κοιτάζοντας τον εαυτό μου, ανακάλυψα ότι έχω μόνο ένα ασταθές είδος πίστης. Αυτή η πίστη μπορεί να είναι ίσος χρήσιμη σε μένα, αλλά όχι σε άλλους. Πράγματι, σκέφτομαι ότι όλες οι ποιητικές θεωρίες είναι απλά […]
Νίκος Καρούζος | Ομιλίες του επταημέρου (ΣΑΒΒΑΤΟ)
ΣΑΒΒΑΤΟ: Θα βροντήξω τον ήλιο θα τον φέρω πιο κάτω! Θα φωνάξω κόσμο και θα στήσω ξόανα για νά ‘βγει μονάχη της απάν’ απ’ τα βουνά η θλίψη. Πρέπει να ρίξουμε τον θάνατο στο πηγάδι.