Πεζογραφήματα

Εκκωφαντικά Εξώκειλα Σκόπευε να καταφέρει πολλά. Να ακούσει ιστορίες ανθρώπινες, και να τις μεταφέρει ατόφιες πλην ανάκατες, απρόσωπες, καθολικά πλεγμένες με δικές του ερασιτεχνικές κριτικές μουσικών κυκλοφοριών. Ήθελε να μεγαλώσει και να γίνει μπάρμαν. Η ζωή ωστόσο έχει άλλα σχέδια, και αυτός, αυτός δυστυχώς το συνειδητοποίησε νωρίς. Έκτοτε αγοράζει αδιάβροχα ημερολόγια και τα αφήνει να […]

Ο Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών ανακοίνωσε την αλλαγή δρομολογίου για τη γραμμή 8, είδηση που προκάλεσε ρίγος στην Ελευθερία. Ήταν φυσικό∙ λεπτομέρειες από το δρομολόγιο που εκτελούνταν μέχρι τότε συγχωνεύονταν περιοδικά σε ένα φωτοβόλο επεισόδιο, τέτοιο που ουδέποτε υπήρξε, πείθοντάς την ωστόσο ότι τα πράγματα είχαν γίνει ακριβώς έτσι, ότι δηλαδή εκεί που περπατούσαν στην Όθωνος, […]

Από μια λέξη του Α. Ρεμπώ, ξεκίνησε το «ζωγραφικό ποίημα». Καταλύθηκε μέσα στις σιωπές της Σελήνης του Γ. Σεφέρη και αποκαλύφθηκε μέσα από έναν ειρμό της σκέψης μου που άλλο δε βαστά παρά να μιλήσει για θαύματα υπαρκτά. Ο καλλιτέχνης γίνεται προφήτης. Αναζητάει τον εαυτό του. “ Έπειτα από μια απέραντη κραιπάλη όλων των αισθήσεων, […]

  Πήρε ένα μπουκάλι με κρύο νερό από το ψυγειάκι δίπλα στο κρεβάτι. Το χρησιμοποιούσε και σαν κομοδίνο, είχε αραδιασμένα ένα σωρό πράγματα πάνω του, κι είχε καλύψει με ταινία εκείνες τις  σκουριασμένες απ’ την πολυκαιρία γωνίες του. Δεν το ήθελε, λέει. Ας έβρισκε την άκρη μονάχη της, λέει. Είχε ζέστη σήμερα, κάψα, κι έτσι […]

«Με επέπληξε ο Νεύτων / προ ετών αμνημονεύτων». Με την ευφάνταστη μελοποίηση του  απερίγραπτου αυτού δίστιχου ο Ηρακλής Σιντούρης έγινε σε μια νύχτα πανελληνίως γνωστός. Το κουτουκάκι στη συμπρωτεύουσα ανήκε οριστικά στο παρελθόν∙ συντεντεύξεις σε περιοδικά, εμφανίσεις στην τηλεόραση, μέχρι και συναυλία σε αρχαίο θέατρο, Αύγουστο του ’85, έδειχναν πλέον τον δρόμο για την κορυφή. […]

Ε, και Χριστούγεννα. Που όλα έχουν χάσει, ξέρεις, την γεύση τους, πως λένε; Το νόημά τους, που κρυβόταν στην γέμιση μιας γαλοπούλας που πίσω της είχε και κάμποσα μπουκάλια κρασί, δηλαδή βάδιζε η γαλοπούλα προς το σπίτι και πίσω της ερχόταν τα κρασιά, αυτό το συμβιβασμένο νόημα, το να μην χρειαστεί να μάθεις να μαγειρεύεις, […]

Αγαπητό φτερωτό ποντίκι, Πριν μπεις στην ζωή μου, είχα περάσει αφόρητες μέρες κλεισούρας. Το σπίτι μου έμοιαζε κάθε μέρα και μικρότερο, ενώ, άθελά μου, κοπανούσα συνεχώς το κεφάλι μου στον τοίχο με αποτέλεσμα να έχω γεμίσει μυτερά καρούμπαλα. Από εκείνο το πρωί που εγκατέλειψες τον ύπνο μου και εμφανίστηκες ξαφνικά ολοζώντανο στον ξύπνιο μου, έχω […]

 «Να σε πάρει αυτή να σε πάει στο Πήλιο και να μείνεις εκεί για πάντα. Κένταυρος. Τι ειν’ αυτό που είδαμε, μέρα μεσημέρι;» Ο πενηντάρης ταξιτζής, η κοιλιά του οποίου φλέρταρε επικίνδυνα με το κάθισμα του συνοδηγού, δεν εφείσθη γλαφυρότητας για να περιγράψει τους συνειρμούς που του προκάλεσε η εικοσάχρονη που έκανε τζόγκινγκ στη Στρατηγού […]

  Έχουν περάσει ήδη επτά φεγγάρια μετά το τέταρτο κύμα. Κάθε που έσβηνε κι ένα, έβαφε μαύρο έναν καθρέφτη. Ευτυχώς κι είχε ξεμπερδέψει τώρα μ’ αυτούς. Να μην χρειάζεται να έρχεται αντιμέτωπη μ’ εκείνη την αλαφιασμένη όψη απέναντι. Ωστόσο το πάλευε ακόμα με τη φυσική της κατάσταση. Είχε πια μπουχτίσει να περπατάει μόνο πέρα δώθε […]

Ήθελα να σε συναντήσω κοντά σε κείνα τα χαρτιά με λέξεις πάνωθέ τους, που θέλω να αφήνομαι να πιστεύω ότι τις βλέπω να προσγειώνονται με έπαρση (εκείνη ακριβώς την στιγμή που τα ξεφυλλίζουμε) πάνω τους, χωρίς ήχο να προσγειώνονται στις άνερες παραλίες τους, και ρούχα τριγύρω τους με μανίκια να σκαλίζουν τις αποθέσεις τους και […]