Σε χώρα σκοτεινή γεμάτη συκιές και βυσσινιές και μαρμελάδα από δαμάσκηνα και κύβους με γράμματα στις πλευρές τους, η χρυσή σάλπιγγα καλωσορίζει τα ψάρια από κόκκινο χαρτί. Ο βασιλιάς έχει μόνο ένα μάτι, είναι όμως στρογγυλό σαν πιάτο και βλέπει ό,τι δεν μπορούν να δουν οι άλλοι, των σοφών εξαιρουμένων. Χείμαρροι από κάτι έχουν μέσα […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Δήμητρα Σωκράτους | H Μαίρη και το λευκό μπιζέλι
Ένα ταξίδι αναζήτησης της παιδικής αλήθειας και κατανόησης για τον καρκίνο και τη θεραπεία του. Η Μαίρη κι ένα Λευκό Μπιζέλι. Η μικρή ηρωίδα αναρωτιέται διαρκώς γιατί και πού και πώς και πότε βρέθηκε ένα Λευκό Μπιζέλι μες στο κεφάλι της. Σκοπός της να το βρει και να το γνωρίσει. Να το κατανοήσει. Περιπλανώμενη ανάμεσα […]
Μαίρη Κλιγκάτση | Γυναίκα
Αυτή που κάποτε ήταν Εύα, όταν κοιτάζει τον καθρέφτη αισθάνεται πως είναι καθρέφτης του καθρέφτη της. Όταν πλεξούδες πλέκει τα μαλλιά της θυμάται τη μητέρα της κι όταν ο άντρας της έρχεται σπίτι τού λέει πέρασε, πέρασε να σε χαρώ, όμως για πες μου, η Κυριακή είναι πριν την Πέμπτη ή μετά την Τρίτη; Γυναίκα […]
Θωμάς Συμεωνίδης | Υπάρχει επίσης: Βασισμένο στη ζωή και στο έργο του Paul Celan
Απόσπασμα από την εισαγωγή. Ο μονόλογος Υπάρχει επίσης βασίζεται καταρχήν στην αντιφατική σχέση που είχε ο ποιητής Paul Celan (1920-1970) με τον φιλόσοφο Theodor Adorno (1903-1969). Μελανό σημείο στη σχέση τους, ο πολύ γνωστός αφορισμός του Adorno ότι «κάθε ποίηση μετά το Άουσβιτς είναι βαρβαρική». Κεντρικό γεγονός, μία συνάντηση που δεν έγινε τελικά ποτέ. Αν […]
Ζαν Ζενέ | Το μπαλκόνι
Πρώτη έκδοση του έργου: L’ Arbalète, 1956 Υπάρχουν τρεις μορφές του έργου. Η πρώτη (του 1956) αποτελείται από δύο πράξεις και δεκαπέντε σκηνές. Στη δεύτερη (1960), που είναι και η εκτενέστερη, το πολιτικό στοιχείο είναι εντονότερο. Η τρίτη μορφή (1962) είναι και η οριστική και σ’ αυτήν βασίστηκε η παρούσα μετάφραση. Ανέβηκε για πρώτη φορά […]
Γεωργία Τρούλη | Επέκταση
Τα ψάρια όλα κοιμήθηκαν Την ίδια ώρα Την ίδια ώρα Την ίδια Και – όλα γύρισαν Με την κοιλιά προς τα πάνω Επέπλεαν Και σχημάτισαν επιφάνεια νερού Στέρεο περπάτημα Σαν Πάνω σε πετρούλες και βράχους Εδώ κοιλιά φάλαινας Εδώ περιτοναϊκή κοιλότητα Καρχαρία Πατάω και φθάνω απέναντι Εδώ το μη κόσμος Απλώθηκε η κατοίκηση Του ανθρώπου […]
Λουίτζι Μπέσκι | Η ΖΩΦΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ – Μια νέα πρόταση ερμηνείας
Απόσπασμα από τον πρόλογο του Άγγελου Δεληβορριά Καθώς έχω βασανιστεί και ο ίδιος προσπαθώντας να αποκρυπτογραφήσω το νόημα της παρθενώνειας ζωφόρου, πιστεύω πως μου επιτρέπεται να επαναλάβω κάτι που υποστήριξα προ καιρού: ότι κάθε επανεξέταση ενός ζητήματος τόσο δύστροπου και βιβλιογραφικά επιβαρυμένου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως πνευματικό χρέος, η εκπλήρωση του οποίου θα δικαιώνει όσες […]
Ernesto Sabato | Περί ηρώων και τάφων
Σ’ εκείνο το δωματιάκι, λοιπόν, άρχισα να γράφω ιστορίες. Τώρα καταλαβαίνω ότι ανέκαθεν η τέχνη του καιρού μας, αυτή η δυνατή και αποδιαρθρωμένη τέχνη, γεννιέται πάντα από την προσωπική μας διάλυση, από την αγωνία μας και την δυσαρέσκειά μας. Ένα είδος απόπειρας συμφιλίωσης με τον κόσμο αυτής της ράτσας των ευθραύστων, ανήσυχων και γεμάτων επιθυμίες […]
Saint – John Perse | ΑΝΑΒΑΣΗ II
Στούς πολυσύχναστους τόπους εἶναι οἱ πιό μεγάλες σιωπές, στούς τόπους τούς συχναζόμενους ἀπό ἀπήδαλους τό μεσημέρι. Βαδίζω, βαδίζετε σ’ ἕνα τόπο μέ ψηλές ράχες ὅλο μελισσόχορτο, ὅπου ἀπλώνουν τήν πλύση τῶν Μεγάλων. Δρασκελᾶμε τό φόρεμα τῆς Βασίλισσας, ὅλο νταντέλα μέ δυό οὔγιες χρῶμα μελαψό (ἄ! πῶς τό ξυνό γυναικεῖο κορμί ξέρει νά λεκιάζει ἕνα φόρεμα […]
Jean Genet | Ό,τι απέμεινε από έναν Ρεμπραντ που σχίστηκε σε μικρά πολύ κανονικά τετραγωνάκια και πετάχτηκε στο αποχωρητήριο – Η παράξενη λέξη…
Ό,ΤΙ ΑΠΕΜΕΙΝΕ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΡΕΜΠΡΑΝΤ ΠΟΥ ΣΧΙΣΤΗΚΕ ΣΕ ΜΙΚΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΑΚΙΑ ΚΑΙ ΠΕΤΑΧΤΗΚΕ ΣΤΟ ΑΠΟΧΩΡΗΤΗΡΙΟ Μόνο τις ἀλήθειες πού δέν ἀποδεικνύονται, κι αὐτές ἀκόμα πού εἶναι «πλαστές», αὐτές πού δεν μποροῦμε νά τραβήξουμε μέχρι τά ἄκρα τους δίχως να τίς ἀρνηθοῦμε ἤ νά ἀρνηθούμε τον ἑαυτό μας, μόνον αὐτές πρέπει νά δοξάζει τό ἔργο τέχνης. Δέν […]