Τα λιοντάρια αγέραστα τον περίμεναν στην πύλη του παλατιού. O ελαιώνας που διέταξε να φυτέψουν πριν φύγει για την Τροία, είχε θεριέψει. Απ’ άκρη σ’ άκρη ο κάμπος έλαμπε μ’ ένα ασημένιο φως κάθε φορά που ο αέρας κλυδώνιζε τα λιόδεντρα. Πήρε τον ανήφορο για το παλάτι. Όλη η πόλη τον επευφημούσε για τη μεγάλη […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Αργύρης Κόσκορος | Προσευχή επιζήσαντος
Στη ρουφηξιά οι παρειές του βαθούλωναν χαράσσοντας στο πρόσωπο το περίγραμμα των οστών. Στην εκπνοή ο καπνός έπαιρνε το χρώμα της γενειάδας του. Από το γκρίζο ξεχώριζαν μόνο η καύτρα του τσιγάρου κι ένα βλέμμα απλανές να κοιτά το παράθυρο σα σινεμά ρετρό. Έβλεπε το δρόμο απέναντι και το πάρκο με τα παιδιά να παίζουν […]
Μαργαρίτα Παπαμίχου | Τρεις μέλισσες την άνοιξη
Τόσο πολύ εγέρθητι για μιαν άνοιξη τόσο πολλή καρδιά για έναν άνθρωπο * Άνοιξε μου λέει κι εγώ άνοιξα καθόλου βολική αυτή η μέλισσα βουτάει στις λίμνες του καφέ μου λικνίζεται στα νέφη του τσιγάρου μου βασανίζει το πρωινό μου σκεπάζει τη μουσική γίνονται όλα δεύτερα μπροστά της μου επιβάλλει διαρκώς καινούριους όρους σίγουρα ήρθε […]
Θεοδώρα Βαγιώτη | Οι σαλτιμπάγκοι
Φως κόκκινο στην άκρη του δρόμου τρεμοπαίζει κάτω από τις δρασκελιές του ξυλοπόδαρου Σκοντάφτει ο αέρας πάνω στη μαργαρίτα που τρέχει να ξεφύγει απ’ την οργισμένη λίμπιντο του δωδεκάχρονου ήλιου Δείλιασε και σήμερα να πετάξει προς τον Βέγα Πικραίνομαι όταν το βασίλεμα γεννιέται με ρόδα περασμένα στο λαιμό του και την πληρωμή του πάνω από […]
Απόστολος Θηβαίος | Ω, Τζόναθαν – Μικρές ιστορίες με τέλος πικρό και γνώριμο
[«Κτισθείς κατά Θεόν, Εν δικαιοσύνη και Οσιότητι της αληθείας.» Έτσι έζησε, έγραψε και πέθανε ο Αλ. Παπαδιαμάντης Υπομένοντας Την ζωή και τα ρίσκα της Φυλάσσοντας την ιδέα της, Την πιο Ακατηγοριοποίητη] Δραστική Ουσία Το φάρμακο Τζόναθαν θα κάνει όλη την δουλειά. Εσύ μονάχα θα πρέπει να υπομείνεις. Την θέα με το παράταιρο και λυπημένο […]
Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος | Θρύλος
Προχώρησαν κι οι τρεις κατά τα τείχη. Ο πρώτος με το ραβδί έσκυψε και μπήκε. Ο άλλος με το κοντάρι έμεινε απέξω, ταΐζοντας τ’ αγριοπούλια. Ο τρίτος με το σουραύλι προσπέρασε, τραγουδώντας στίχους, σαν τούτους που τώρα σας λέω και που τα βράδια, σεργιανώντας πάνω στα τείχη οι ερωτευμένοι ακόμα σιγοτραγουδούν. ◊ Ο Αντώνης Θ. […]
Δημήτρης Καρπέτης | Οι “καλοσυνάτοι” Ηγεμόνες…
Κάτι έγινε, ακούγεται από μακριά η κλαγγή των όπλων, οσμή ανθρώπου νεκρού ζωντανού που έδωσε το αίμα του για μια ιδέα ο άνεμος φέρνει κατάματα. Κανένας δε σήκωσε το λάβαρο που κράτησες για χρόνια, κανένας δε σε τίμησε που πρόσφερες το είναι σου γι’ αυτούς τους φοβισμένους. Αδιάφοροι, ακόμα στέκονται και κοιτούν να ‘ρχονται κατά […]
Αριστοτέλης Καπερώνης | Πεδία ραγισμένα
Όταν συγχωρώ δεν είναι ότι συγχωρώ είναι ότι χαρτοπαίζω το θυμητικό με σιγουριά τυφλή κι όταν μελαγχολώ δεν είναι ότι μελαγχολώ είναι ότι φωνάζω τη μνήμη να βάλω ένα τέλος και δεν είναι ότι λυπάμαι είναι ότι αρνούμαι να μαζευτώ μες στα κομμάτια κι όταν αγαπώ δεν είναι ότι αγαπώ μα αλλιώς δε γίνεται. […]
Αλιέ Πεμπέ | Αυτοί που σε αγαπούν
Να πονάει το κορμί σου, να μην μπορείς να σταθείς στα πόδια σου και να νομίζεις πως θα σπάσει το κεφάλι σου. Ναι είναι πόνος! Να πονάει η ψυχή σού; να μην μπορείς να βρεις γιατρειά; να μην μπορείς να χωρέσεις πουθενά; Αυτό, τι πόνος είναι; Να είσαι μόνος μέσα στο πλήθος, να είσαι μόνος […]
Παρουσίαση των βιβλίων “Μαύρο νερό” του Μιχάλη Μακρόπουλου και “Λιτανεία του χρόνου” της Μελανίας Δαμιανού στο Ιδιώνυμο
Οι εκδόσεις ΚΙΧΛΗ και το βιβλιοπωλείο ΙΔΙΩΝΥΜΟ σας προσκαλούν στην παρουσίαση των βιβλίων ΜΑΥΡΟ ΝΕΡΟ του ΜΙΧΑΛΗ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΥ και ΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ της ΜΕΛΑΝΙΑΣ ΔΑΜΙΑΝΟΥ το Σάββατο 7 Μαρτίου στις 7.30 μ.μ. στο βιβλιοπωλείο ΙΔΙΩΝΥΜΟ. Για τα βιβλία θα μιλήσει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΡΑΝΤΩΝΑΚΗΣ,κριτικός λογοτεχνίας, συγγραφέας. Θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συγγραφείς.