Είναι μέρα. Μία από κείνες τις μέρες που θα άνοιγες την αγκαλιά σου και θα ξεχύνονταν από μέσα η γλύκα όλου του κόσμου, τα ζουμιά κάθε λογής μυρωδιάς, αποσταγμένης στο μοναδικό σου άγγιγμα. Είναι μέρα, ακόμα μια μέρα από κείνες που φαντάζομαι ότι είσαι εδώ και σ’ αγγίζω. Φουσκώνει ο αέρας και παίρνει τις σκέψεις […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Αλιέ Πεμπέ | Πρώτη του Μάη
– Πρώτη του Μάη γιορτινή, κι εμείς δεν είμαστε μαζί. – Θα ‘ρθει κι η μέρα η γιορτινή, μην χάνεις την ελπίδα ούτε στιγμή. – Κάνε όνειρα, γράψε στο χαρτί, έρχομαι για πάντα στην δική σου την ζωή. – Έρχομαι κι εγώ, πετώ να σε βρω, ορκίζομαι πως για την υπόλοιπη ζωή, στεφάνια θα φτιάχνουμε […]
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #35
Τελευταία Μέρα του Απρίλη Έσκαψε πολύ τις ψυχές μας αυτός ο μήνας./ Πρόσωπα σαν την βροχή./ Η Shirley Knight, μας είπε να έχουμε ανοιχτά τ’ αυτιά μας, όταν τελειώσει αυτή η βροχή./ Ο καιρός ζητάει πιο πολλά, περισσότερα, τα οποία δεν ξέρει να τα ονομάσει./ Οι γυναίκες ονειρεύονται φωτιές στους δρόμους, με τα λευκά ραβδιά […]
Αντρέας Μαντάς | Τριακοστή έκτη μέρα
30 Απριλίου Μέρα Τριακοστή Έκτη Το καλό με τον ενστικτορεαλισμό, είναι ότι δεν χρειάζεται καμία τελετή μύησης. Και όχι. Δεν βουλιάξαμε στα δωμάτια σαν γέρικα πουλιά. Ούτε και θα γίνει αυτό. Κουράστηκα να βλέπω αυτή την πόλη να μπαλώνει το δέρμα της συνέχεια. Έσκαψε πολύ τις ψυχές μας αυτός ο μήνας. Πρόσωπα σαν την βροχή. […]
Απόστολος Θηβαίος | Του σώματος η μνήμη, μιας Κυριακής η συννεφιά
Τούτο το κείμενο βασίστηκε στην παράξενη Σύμπτωση που συνοδεύει τις ζωές δυο κορυφαίων Ελλήνων, του Κωνσταντίνου Καβάφη και του Βασίλη Τσιτσάνη. Βλέπετε, οι δυο τους ανήκουν σε εκείνη Την σπάνια τάξη των ανθρώπων Που χάθηκαν την ίδια με την γέννησή τους μέρα. Τούτο το στοιχείο τους καθιστά πρόσθετα ιδιαίτερους, Κάτι σαν σύμβολα και λόφους ιερατικούς […]
Τζακ Κέρουακ – Ρεμπώ | Σε μετάφραση: Ρογήρου Δέξτερ
ΤΖΑΚ ΚΕΡΟΥΑΚ “ΡΕΜΠΩ” Αρθούρε! Δε σε φωνάζουν Ζαν! Γεννήθηκες το 1854 βρίζοντας στη Σαρλ- βίλ ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη φρικιαστική δολοφονικότητα των Αρδενών – Δεν ξαφνιάζομαι που έφυγε ο πατέρας σου! Μπήκες λοιπόν στο σχολείο στα 8 – Καταρτισμένε εσύ […]
Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης | Ημερολόγιο Εγκλεισμού #34
Διάλειμμα για Διαφημίσεις Αν και διάβασα πολύ, ήπια ακόμα περισσότερο. Έγραψα πολύ λιγότερο απ’ τους περισσότερους ανθρώπους που γράφουν, αλλά ήπια πολύ περισσότερο απ’ τους περισσότερους ανθρώπους που πίνουν. Μπορώ να λογαριάζω τον εαυτό μου μεταξύ εκείνων για τους οποίους ο Μπαλτάσαρ Γκραθιάν, αναφερόμενος σε μια ελίτ ευδιάκριτη μόνον ανάμεσα στους Γερμανούς –αλλά εν προκειμένω […]
Αντρέας Μαντάς | Τριακοστή πέμπτη μέρα
29 Απριλίου Μέρα Τριακοστή Πέμπτη Μ’ αρέσει που ζω την ζωή μου σα να είμαι ήρωας ταινίας του Max Ophuls. Όλη αυτή η ρητορική για το ποιές πρέπει να είναι οι αξίες, για το πώς πρέπει να αναλύσεις τις καταστάσεις ή τους ανθρώπους, δεν μ’ ενδιαφέρει καθόλου. Ο τρόπος που ζούμε σ’ αυτόν τον πλανήτη […]
Χρήστος Ωραιόπουλος | Ξερά στάχυα
Όταν______/_____//_____/______ με δεις, τα μαλλιά μου θα έχουν Μεγαλώσει. Ξέχνα εκείνο το κοντό που δεν μπορούσες καν να τραβήξεις, καθώς έσφιγγες και σφάλιζες ηδονικά τα δόντια. Το άλλοτε ξυρισμένο -σαν σεντόνι στρωμένο στην εντέλεια- μούτρο μου, Θα έχει γεμίσει άγρια καστανόξανθα στάχυα και θα σου θυμίζει χορταριασμένο κήπο ενός γέρου που πέθανε ή καθηλώθηκε στο […]
Χρήστος Χ. Σακελλαρίδης | Τέσσερα ποιήματα
[Κοπάδια] Ξεκίνησε το ρολόι σημαίνει πως είσαι εδώ μένουν στο σπίτι μετακομίσεις της μνήμης οι οικογένειες σπόροι που ταξίδεψαν Με μένος του λένε μάθε. Μίλα μας. Φόρα τα χρώματά μας. Μην ξεχνάς. * Όμως εκείνος έγινε σκιάχτρο από μέλι υγρό ξύλο ο ύπνος των πουλιών γελαστός αίλουρος του δρόμου αυτόνομος σπάγγος της οροφής χειριστής κολλημένων […]