Συντάκτης: AntonisTsokos
Ιωάννης Ξέστερνος | Δύο ποιήματα
ΕΝ ΕΡΗΜΩ Χρειάστηκε να διασχίσω όλη την έρημο του οισοφάγου σου για να σε φιλήσω. Τέτοια αμαρτωλή όαση δεν καταπίνεται χωρίς τα ηλιοκαμένα χείλη σου. Στα σπλάχνα σου απλώνεις δίχτυα προστατευτικά να μη βαπτιστώ αύτανδρος στους ωκεανούς των κυττάρων σου. ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΑΦ’ ΥΨΗΛΟΥ Επιτέλους άνοιξες το παράθυρο ν αντικρίσεις τον αχτένιστο Απρίλη με την […]
Σοφία Πολίτου-Βερβέρη | Η δολοφονία του αυτόματου πιλότου
Το κορίτσι είναι ντυμένο πορσελάνη, στο ένα χέρι κρατάει το υπερσύγχρονο μικρόφωνο, ενώ με το άλλο κρατιέται στην καρότσα του αυτοκινήτου που το έστησαν για να τραγουδήσει. Το κορίτσι βρίσκει την ευκαιρία και ξεδιπλώνει τη συνηθισμένη μελωδία -της έταξαν πληρωμή γι’ αυτήν της την παράσταση- όμως, τελικά, ουδείς γνωρίζει τους στίχους. Το κορίτσι […]
Δημήτρης Καρπέτης | Αναζητώ απαντήσεις
Η οχλοβοή της απογοήτευσης διογκώνεται, η πορεία προς το τίποτα συνεχίζεται με βήματα γοργά. Περιφέρομαι σέρνοντας τη ζωή ένα κουφάρι άδειο. Τα γεγονότα φράσουν το δρόμο, το ύφος του σκυθρωπού ανθρώπου κυριαρχεί. Ουρλιάζουν τα λησμονημένα όνειρα προσπαθούν να ξεσηκώσουν τις πράξεις από το λήθαργο χρόνων. Δεσπόζουν οι ρυτίδες στα σκονισμένα πρόσωπα. Η βροχή μελαγχολική μαστιγώνει […]
Συνέντευξη του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου στο «Μονόκλ» με αφορμή το βιβλίο του «Τα όχι του ΝΑΙ»
‘Τα όχι του ΝΑΙ’ 2η έκδοση Εκδόσεις Οδός Πανός ISBN 978-960-477-379-4 Συνέντευξη στον Αντώνη Τσόκο Κύριε Αδαμόπουλε, πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ‘Οδός Πανός’ το καινούργιο σας βιβλίο με τίτλο «Τα όχι του ΝΑΙ». Πόσο εύκολη ήταν η απόφαση για την έκδοσή του λαμβάνοντας υπόψη ότι περιλαμβάνει αναφορές στην προσωπική σας ζωή; Αν γράφεις ειλικρινά, […]
Απόστολος Θηβαίος | Συγνώμη Λόλα
Ιδού, η βρώμικη σκηνοθεσία της ζωής Το ραδιόφωνο ουρλιάζει. Και οι γονείς, όλοι τους μαζεμένοι στο γαλάζιο μου στενό, τα έχουν χαμένα. Κάθε τόσο μετακινούνται προς το ηχείο του τρανζίστορ που δίνει τις τελευταίες λεπτομέρειες της υπόθεσης. Οι μητέρες κρατούν σφιχτά στον κόρφο τους τις παλιές, σχολικές ποδιές και οι πατεράδες καπνίζουν και συλλογίζονται […]
Τέσσερα ποιήματα της Audre Lorde | Μετάφραση: Λίνα Φυτιλή
«Καλύτερα λοιπόν να μιλάς έχοντας κατά νου ότι δεν είναι γραφτό μας να ζούμε» Α. L. Πεθαίνω για όλα τα μυστήρια πράγματα Ο δήμιος λειψός από τη φωτιά δεν είναι ούτε περισσότερο όμορφος ούτε λιγότερο σοφός. Θεραπεία Προσπαθώντας να σε δω τα μάτια μου σαστίζουν’ δεν είναι το πρόσωπό σου που ψάχνουν δείχνοντας […]
Παύλος Καστανάρας | Ρέκβιεμ για ένα σύννεφο
Καμιά παγκόσμια σύγχυση δε θα μπορέσει να εξαλείψει έστω και ένα σύννεφο κανένα σύννεφο δε θα διαλυθεί η ανθρωπότητα θα πει το «ναι» το «ναι» που που δίδαξε ο Δουβλινέζος Τζόυς γράφοντας σε μια άγνωστη γλώσσα μια γλώσσα άγνωστη μα τόσο οικεία οικεία σαν το δράμα που μας περιβάλλει στο περιβόλι αυτού του κόσμου που […]
Απόστολος Θηβαίος | Η απαντοχή
Γαλάζιο φως, κάμαρη φτωχική. Από κάτω η λεωφόρος που πεθαίνει και που καίγεται Η καλύτερη αρετή της είναι όταν σιωπά, με το πλήθος στην νησίδα, απελπισμένο και ανυπεράσπιστο. Και κάθε μέρα να κυλά προς την παλαιότητα, ένας δρόμος ολοένα και σοφότερος. Σκόρπια σπίτια, τρεμάμενα φώτα, δύσκολες ζωές και ευτυχία. Οι ανθρώπινες ζωές στεφανώνουν την λεωφόρο. […]
Γιώργος Δήμος | Περὶ Παιδείας
Κάθομαι σχεδόν ακίνητος πάνω στην κρύα σιδερένια καρέκλα. Γύρω μου υπάρχουν καλώδια. Εκατοντάδες καλώδια, μικρά και μεγάλα, τυλιγμένα σαν φίδια το ένα γύρω από το άλλο. Τα καλώδια προεκτείνονται και μπλοκάρουν το οπτικό πεδίο μπροστά μου. Με αφήνουν στο σκοτάδι, ανήμπορο να κουνηθώ, πάνω στο παγωμένο μου κάθισμα. Δεν ήμουν εδώ από την αρχή, κάποιος […]