
Προσπάθεια μεγάλη
Προσπαθείς καλύτερος να γίνεις·
προσπάθεια μεγάλη καταβάλλεις.
Πάθη κι αδυναμίες από της ματιάς το κέντρο παραμερίζεις,
και το μάθημα των περασμένων σφαλμάτων
ηχηρά στον εαυτό σου κάθε τόσο υπενθυμίζεις.
Προσπαθείς· κι η μεγάλη προσπάθεια εξάντληση στην ψυχή φέρνει.
Μνήμες και Ερινύες το μυαλό κάθε τόσο κουράζουν,
κι οι καινούργιες αρχές ταξίδι ατέλευτο συχνά σου μοιάζουν.
Προσπαθείς· κι εκεί που κάτι καταφέρνεις,
ό,τι πολεμάς θαλπωρή κοντά σε σένα ξαναφέρνει,
τη φύση σου ολοφάνερα θνητή ακόμη καταφέρνει.
Τη ρίζα του κακού καλά γνωρίζεις,
τον αγώνα ενάντιά της κάθε τόσο κηρύσσεις·
τη νίκη όμως να κατακτήσεις τρόπο αλήθεια δεν βρίσκεις,
και πόση δύναμη σου απομένει ούτε καν που ορίζεις.
Χαμογελούσες
Κάποτε χαμογελούσες·
στην αλήθεια γοερά γελούσες,
κι εκείνο το γέλιο φανέρωνε πως ήσουν αληθινά εσύ.
Στο δρόμο πορευόσουν και μονάχη χαμογελούσες·
συμβάντα κι ανθρώπους αστεία αναλογιζόσουν
και με θέρμη πολύ και χωρίς αναστολή, για ώρα μακρά γελούσες.
Τότε όλα φαιδρό κι ευφρόσυνα τα θωρούσες·
δίχως περισσά, δίχως καν τ’ αναγκαία,
όλα κάπως όμορφα και χαρωπά στα μάτια σου αντανακλούσες.
Και τώρα τι;
Ήδη συλλογίζεσαι πως ο ήχος του γοερού γέλιου ξένος,
κι ενίοτε τρομαχτικός, στα μηνίγγια σου κτυπάει.
Σε περιμένω
Εσένα περιμένω.
Προσμονή καιρό για σε είχα,
κι όμως αναπάντεχα τον ερχομό σου έμαθα.
Πλησιάζεις·
πως δε θ’ αργήσεις και για πάντα κοντά μου θα μείνεις το ξέρω.
Όμως ανυπόμονα σε περιμένω,
ωσάν το πλησίασμα σου με αδάμαστην αδημονία
την καρδιά και τον νου μου γιομίζει.
Έρχεσαι·
στο δρόμο βρίσκεσαι, και τη ζωή μέσα μου και μαζί μου από τώρα γεύεσαι.
Όμως την έκπληξη πως θ’ αντικρύσω αρνούμαι να σκεφτώ,
ωσάν ο ερχομός σου της ζωής τ’ αναπάντεχα πιο πολύ εντείνει,
και στις στιγμές νόημα αλλιώτικο ακούραστα αποδίδει.
Σε περιμένω·
στη σφαίρα του μαγικού και του δεδομένου της ανθρώπινης φύσης
τη μορφή σου, όπως εγώ θέλω και μπορώ, ήδη την θωρώ.
Η Παναγιώτα Τσάτσου – Γιώτα, για φίλους και οικογένεια – γεννήθηκε το 1976 στο Θεσπρωτικό Πρέβεζας. Κάτοχος τεσσάρων πανεπιστημιακών πτυχίων, εργάζεται από το 2009 ως ακαδημαϊκός στην Μεγ. Βρετανία, με ειδίκευση στο ψηφιακό χάσμα και τον ρόλο των νέων ψηφιακών τεχνολογιών στην καθημερινότητα και την κοινωνική ένταξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Η ερευνητική της εργασία έχει δημοσιευθεί σε πλήθος βιβλίων και επιστημονικών περιοδικών ανά τον κόσμο. Η Παναγιώτα ξεκίνησε τη συγγραφή ποιημάτων ως νεαρή φοιτήτρια, πριν 30 έτη, και δημοσίευσε την πρώτη ποιητική συλλογή με τίτλο “Άνθρωπος & Χρόνος: Προσδοκίες και Ματαιώσεις” (Εκδόσεις Όστρια) τον Δεκέμβριο 2024.
