Αντρέας Μαντάς | Κύλινδροι Ασφαλείας #2

Στην κόψη του χρόνου. Όσο πιο εξελιγμένοι τόσο πιο ευάλωτοι. Απ’ το Μετρό μόνος θα βγω. Στο Super Market μ’ ένα τσούρμο θα μπω. Στη στάση θα σε δω. Σε σκέφτομαι να μαγειρεύεις μόνη στο σπίτι Να περιμένεις την ώρα της αληθινής αίσθησης. Την Aurelia. Κ’ γω να περπατάω σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, να κοντοστέκομαι […]

Αντρέας Μαντάς | Κύλινδροι Ασφαλείας #1

Hot Astrafiammante #2 Ξαναγύρισα. Ναι. Motown Clic(k) Δεν θέλω να πείσω κανέναν σχετικά με τη φιλοσοφία της αγάπης. Είναι αναγκαίο όμως. Η μάθηση δεν επαρκεί. Ξαναγυρίζω Εκεί Για να διαγράψω την απελπισία πέρα από την απελπισία. Στ’ όνειρό μου την ονόμασα Aurelia. Ένα μέρος της Alto Rhapsody του Brahms υψώνεται στον αέρα. Όλα είναι φόρμουλα […]

Αντρέας Μαντάς | Rip It Up #4

Ο Άγιος Αυγουστ(ίν)ος είναι από τους μοναδικούς θεολόγους – φιλοσόφους που θα μπορούσε κάποιος να τον πάρει στα σοβαρά. Σαν σπιράλ μοιάζει αυτός ο μήνας. Και η ερώτηση μία : Ποιος έχει το θάρρος να παραμείνει ζωντανός παρά τη γνώση της θνητότητάς του; Τα παιχνίδια του luchs με την fuchs κάνουν να πιστέψεις ότι ο […]

Αντρέας Μαντάς | Rip It Up #3

Desire Breaming From The Eyes. Οι συζητήσεις μοιάζουν να γίνονται στους κήπους της λεωφόρου Γκάμπριελ. Και σκέφτεσαι πως τα απόντα είναι με πλήρη βεβαιότητα παρόντα νόωοι. Το πρωί δεν σ’ αφήνουν να κοιμηθείς οι κορμοράνοι, οι γλάροι, ο κοκκινοπόδαρος καλαμοκανάς, η κουκουβάγια, η καρδερίνα. Ο νους μπορεί να καταστήσει παρόντα όλα αυτά τα πτηνά έστω […]

Αντρέας Μαντάς | Rip It Up #2

Ο καθρέφτης της αρχαιότητας πάνω στον οποίο αντικατοπτρίζεται η σύγχρονη συνείδηση και μαζί της όλοι εμείς που αποζητούμε το άπειρο έχει γίνει χίλια κομμάτια. Μ’ αυτά τα θραύσματα λειτουργούμε. Πάμπολλα κλισέ και κοινοτοπίες. Άπειρα κάγκελα, φράχτες, συρματοπλέγματα. Δεν θα μπορέσουν όμως να χωρίσουν τους εραστές από την οθόνη της ζωής. Οι σιωπές δεν είναι νεκρές, […]

Αντρέας Μαντάς | Rip It Up #1

Οι Φλαμανδοί ζωγράφοι, μεταξύ Μεσαίωνα και Αναγέννησης, χρησιμοποιούσαν το αίμα τους για ματιέρα αποτελεσματικότερης αισθητικής. Κάποια στιγμή, τις προσεχείς ημέρες, τα κουμπιά από το πουκάμισο μου θα εκσφενδονιστούν. Η περιέργεια μου αχόρταγη, προσγειώνεται πάνω μου σαν Πετρίτης. Ο Lead Belly με τον Brian Wilson παίζουν το παιχνίδι των αιώνιων ανθρώπων με τα αρυτίδωτα παιδιάστικα πρόσωπα […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #26

Νιώθω σαν ένας γάτος που γυρνώντας σπίτι μετά από διακοπές, αρχικά χώνεται στο καλάθι του και αμέσως μετά αρχίζει να επιθεωρεί τα γνωστά του μέρη. Θέλω να ξεχυθώ στους δρόμους για να δω αν όλα είναι στη θέση τους. Ολόκληρη η πόλη είναι ένα κόμικ. Ποιά πόλη; Ένα πλανητικό Μάνγκα. Όλα αυτά τα γιγάντια πρόσωπα […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #25

Ποιός μπορεί να προσθέσει στη γλώσσα τόση γη, ώστε η βαρύτητα της να μειωθεί και να απελευθερώσει το περιεχόμενο; Αυτό το γκρίζο μισοσκόταδο. Κ’ γω βρίσκομαι σ’ ένα πλήθος ανθρώπων πάνω σ’ ένα είδος ράμπας. Που είναι οι λόφοι; Κι αναρωτιέμαι αν θα πάρω κάποια στιγμή άδεια από την σταύρωση. Και θαμπώνουν τα μάτια της […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #24

Δεν γράφω ημερολόγιο. Γράφω ένα είδος ημερολογίου. Μιλάω για ζητήματα προσωπικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά. Μ’ ενδιαφέρει μ’ αυτές τις σημειώσεις να ξεκαθαρίσω για τον εαυτό μου την έννοια των αγαθών στη ζωή. Οι σημειώσεις αυτές είναι για να καταλάβω τις αλλαγές που γίνονται μέσα μου και στην κοινωνία. Η επανάσταση δεν συντηρείται. Συνεχίζεται. Ίσως η […]

Αντρέας Μαντάς | Δεύτερη Φάση / Work in Progress #23

Υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια στην στην άκρη του κέντρου του κέντρου της πόλης. Άντρας που βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου, μου λέει ο Irvine Welsh στον ύπνο μου. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουμε να πιστεύουμε, του απαντάω. Ο Φιλοκτήτης έχει καλύψει το πόδι του με paper – maché. Ο Syl Johnson πεταμένος στη Λήμνο. Και ο Μπύχνερ […]