Νίκος Ι. Τζώρτζης

I Η ΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΟΥ (Πίναξ καθηκόντων) Να φορώ* μάσκα ύπνου (για να βλέπω), να φορώ ωτοασπίδες (για να ακούω). *επιτρέπεται η ολιγόλεπτη μόνο αφαίρεση μάσκας και ωτοασπίδων, αποκλειστικώς για τη λήψη φωτογραφίας «σέλφι» (για κάθε χρήση)   II ΚΛΕΙΣΤΟΦΟΒΙΑ Τριγύρω μόνο κάμπος και βουνά. Δάπεδο-κάμπος, τοίχοι-βουνά – κι η θάλασσα στο μυαλό μου. (Θεσσαλικός […]

G. P. G. P*. (Great Pacific Garbage Patch)  Πού πας, γαλάζιο κυματάκι, κάθε σακούλα και κουτί, κάθε μπουκάλι και καπάκι, πού τα πηγαίνεις και γιατί; Θέλω, με δίχως βοτσαλάκι, με δίχως χώμα, ποιητή, με δίχως πράσινο κλαδάκι, να φτιάξω μια στεριά πλωτή. Στου Ειρηνικού την απλωσιά τα πρώτα πλαστικά νησιά.   *Η Μεγάλη Σωρός Σκουπιδιών […]

I ΔΩΡΟΕΠΙΤΑΓΗ Ανοίγω το ψυγείο· ληγμένα ποιήματα, μουχλιασμένοι μύθοι· στην ψωμιέρα μπαγιάτικες σελίδες και στο μπάνιο στομωμένες λεπίδες (σκέψου – σκέψου, δεν κόβουν πια). Άδεια τα ντουλάπια. Θα πάω για διάβασμα. (Υπενθύμιση: να δω για σκέψεις μία συν μία δώρο – και να προσέχω τις ημερομηνίες λήξεως.) II Αυτοψία πρώτη. Στη θέση Λουτράκι Κριτσάς (ο […]

Όχι, δεν είναι ιδέα μου. Πήρα κιλά. Το βλέπω. Το νιώθω στα ρούχα μου. Εγώ, που προσέχω τόσο· που δεν τρώω τίποτα. Ναι, εγώ, μια κούκλα· όχι μια. Η κούκλα! Όλοι το λένε. Που φόρεσα συνολάκια, κομμάτια μοναδικά. Εγώ, που αν δεν αδυνατίσω… αν δεν, θα χάσω τη θέση μου, θα υπογειωθώ! Αχ, εγώ, η […]

I Αυτοχρηματοδοτούμενε Ποιητή, στον κυκαιώνα σου, λέγε, τι βλέπεις;   II ΣΤΙΧΟΠΛΟΚΟΣ   Ποντοπόρος (δια βίου) στο ατελές και ναυαγός (σπανίως) στο τετελειωμένο.  

Αυτοψία έκτη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): Ο ΒΑΤΟΣ Η τελευταία της σειράς, στην άκρη άκρη· φυτεμένη στη λίγη γη που περισσεύει, κοντά δυο μέτρα ψηλότερα απ’ το ρυάκι. Εκείνη στις επάλξεις κατάφορτη καρπό κι αυτός αγκαθοφόρος από κάτω της να σκαλώνει κοντά και πιο κοντά της. Στα χαμηλά κλαδιά της οι […]

I ΡΙΖΕΣ   Άνθη σαρκοφάγα είναι τ’ αγγίγματα που έχουν για ρίζες ερωτευμένα δάχτυλα.   II ΣΗΜΕΙΟ ΕΠΑΦΗΣ Εσύ κι ο κόσμος, κι εμβόλιμα το ποίημα, για να ενώσει, ή το αντίθετο, δύο ξένα σώματα. Ή αρμός ή χάσμα ανάμεσά σας.   Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από την Κριτσά. Γεννήθηκε στον παρακείμενο Άγιο Νικόλαο […]

I ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΦΙΛΙΑΣ (και φιλαναγνωσίας)   Ας είναι κι ένας μόνο στίχος μου ή μια λέξη του· λέξη-χάρισμα σαν περιδέραιο. Περιδέραιο ή θηλιά.     II A CAPPELLA (Έρως πλάγιος δεύτερος)   Τόσο καιρό που σου μιλώ ακούς κάθε μου λέξη, έτσι λες… Ακούς κάθε μου λέξη μόνο κι όχι τη μελωδία της για σένα […]

I Το ιδεώδες ύψος: στο κιονόκρανο.   II ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΑΚΟΝ Τι περιπέτειες κι οι δικές σου! Τι τρικυμίες! Τα κύματα βουνά πρώτα στον καφέ σου και μετά στο ουίσκι, όπως τα ανακάτευες.   III Σκόνη, και κάθεται παντού, κάθε μέρα· όσα απ’ τα λόγια μας δεν εισακούονται.   Ο Νίκος Ι. Τζώρτζης κατάγεται από την […]

Αυτοψία πέμπτη. Στη θέση Λιβάδα Κριτσάς (ο νεαρός αγροφύλακας σημειώνει): ΤΟ ΑΛΛΟ Το πρώτο νερό σταλιά σταλιά στη ρίζα τους, φερμένο από μακριά με κάνιστρα. Όλα – πέντε φυτεμένα στη σειρά – μεγάλωναν φύλλο το φύλλο και γίνονταν ελιές· όλα εκτός από σένα, που δεν εμπόργες να γενείς, έλεγε ο πατέρας. Εκτός από σένα. Μ’ […]