Αλέξανδρος Λαβράνος | Ανώνυμη χώρα

ΟΥΤΙΣ [Απόσπασμα] Αβέβαιος, κατέβηκα με βέβαιη τρέλα ανάμεσα στους νεκρούς τον Όμηρο, τον Πεσσόα, τον Ρεμπώ τον Σινάτρα, τον Γκεβάρα, τον Χριστό Παρόλο που μοιάζω να πεθαίνω, γεννιέμαι. Ανακαλύπτω έναν λόγο σαν έργο του Μοντιλιάνι. Γυμνός, οπιούχος, απλός, μακρυλαίμης με δυο άδειες θέσεις στα μάτια. Τοποθετεί καθένας τα δικά του. Ένα βλέμμα χάος λύνει τους […]

Συζήτηση με αφορμή το «Μυθιστόρημα» του Θωμά Συμεωνίδη στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

  Παρασκευή 4 Μαΐου 2018, 2:00 μ.μ. Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης, Περίπτερο 13, Αίθουσα Μονόκερως. Ο Δημήτρης Δημητριάδης, συγγραφέας – μεταφραστής, η Αμαλία Κοντογιάννη, θεατρολόγος, και ο Θωμάς Συμεωνίδης σε μια συζήτηση για το μυθιστόρημα με αφορμή το νέο βιβλίο του Θωμά Συμεωνίδη «Μυθιστόρημα».

Μαρίκα Συμεωνίδου | Παράξενη εξήγηση 22

[Εκείνος κι εκείνη] Εκείνος την πολιορκούσε Εκείνη χαμογελούσε Εκείνος την επιθυμούσε Εκείνη χαμογελούσε Εκείνος την απατούσε Εκείνη χαμογελούσε Εκείνη ξέχασε τη φωνή του Εκείνος τα γενέθλιά της Εκείνη ξέχασε τη γιορτή του Εκείνος την ευγένειά του Εκείνη τον αρνήθηκε Εκείνος την εκδικήθηκε Εκείνη γέλαγε, γέλαγε Εκείνος έκλαιγε, έκλαιγε Κι έλεγε «Μην την πιστεύετε – Ποίημα […]

T.S. Eliot | Έρημη χώρα. Προύφροκ. Οι κούφιοι άνθρωποι

  [Απόσπασμα από τον πρόλογο του Γιάννη Αντιόχου]  Πιθανόν να είμαι από αυτούς τους λίγους που δεν προτίθενται να χαρακτηρίσουν τη μετάφραση των συγκεκριμένων ποιημάτων του Τ. Σ. Έλιοτ ως μια επίπονη εργασία ή να προσδώσουν σ’ αυτό το μεταφραστικό έργο τον χαρακτήρα μιας μεγάλης, συστηματικής και πολύπλοκης ενασχόλησης με τις χιλιάδες σελίδες των ακαδημαϊκών […]

Εσμεράλδα Γκέκα | Pulchritudo Bestiae

[Έρωτας και ψυχή] Τέρας: Αφού στα Τάρταρα μ’ αφήνεις στη σκέψη μου αφρός θε να γενείς άκου μονάχα πριν να φύγεις την ιστορία αγάπης του Έρωτα και της ψυχής. Έρωτας: Απόγονος ενός πτηνού του χρόνου που αποδημούσε σ’ άλλο υπαρκτό σ’ έναν δικό του νότο και χύθηκε σαν κρόκος κι έγινε πυρήνας το Τυχαίο αλώνοντας […]

Raymond Carver | Δωμάτια όπου οι άνθρωποι ουρλιάζουν και πληγώνουν ο ένας τον άλλο

[Να πίνεις και να οδηγείς] Είναι Αύγουστος και δεν έχω διαβάσει ούτε ένα βιβλίο εδώ και έξι μήνες εκτός από κάτι που λεγόταν Η υποχώρηση από τη Μόσχα του Κολενκούρ. Όπως και να ‘χει πάντως, είμαι ευτυχισμένος που οδηγούμε το αυτοκίνητο με τον αδερφό μου και πίνουμε Old Crow από το μπουκάλι. Δεν έχουμε κάπου […]

Ρώμος Φιλύρας | Μια παρουσίαση από τον Γιάννη Δάλλα

ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΕΓΩ ΝΕΚΡΟΣ Καί ἐγδυνόσουνα. Κι ἐφτερούγιζαν γύρω σου χιλιάδες ἔρωτες μέ μικρά φτερά κι ἔβλεπα πέταλα ρόδων νά σκορπιοῦνται στά λευκά σου σεντόνια καί τόν ἐαυτό μου ἀνάποδα στό προσκέφαλό σου νά μετρῶ τοῦ ταβανιοῦ σου τά σχέδια ὥσπου νά ΄ρθεις. Ἤρθες; Ἄς παίξει ἡ μουσική τό ἐμβατήριον τῶν μεγάλων ἐμπνεύσεων, ἄς ἀνακρούσει τό […]

Αντώνης Τσόκος | Ένα ποτήρι ακόμη, Τσαρλς

[Πένθιμα αναμενόμενο] Πρέπει να βρούμε τρόπο να γεφυρώσουμε τον έρωτα ανάμεσά μας. Δεν πάει άλλο. Με κούρασε η πτώση στο κενό. Έχω στα χέρια μου τα Άνθη του Κακού. Στο κεφάλι μου ένα φρικτό πονοκέφαλο. Δεν ξέρω αν πρέπει να πιω μια ασπιρίνη ή να ερωτευθώ την πρώτη Μαρία που θα βρεθεί μπροστά μου. Είναι […]

Θωμάς Συμεωνίδης | Μυθιστόρημα

  11. Θυμάται που εκείνη κούτσαινε και μετά είχε σταθεί και ήταν σαν να έβγαινε μέσα από το ανοιξιάτικο τοπίο. ΑΥΤΟΣ την κοιτούσε και εκείνη με δυσκολία κατηφόριζε το μονοπάτι μέσα στην πλαγιά. Κούτσαινε και στεκόταν κάθε λίγο, έλεγε, Το πόδι μου πονάει, και μετά έλεγε κάτι άλλο. Καιρός που είχε περάσει. Φορούσε χρώματα της […]