Cronopios famas esperanza Χ. Κορτάσαρ Διήγημα που πεισματικά επιλέγει να μην λέει τα πράγματα με τ’ ονομά τους Παρακαλώ, ένα εισιτήριο. Ο άλλος του αποκρίθηκε, μετ’επιστροφής; Στάθηκε για μια στιγμή να συλλογιστεί τι έπρεπε να απαντήσει. Τη λύση την έδωσε το λεωφορείο που φάνηκε με τα νυσταγμένα του τα φώτα, μέσα από, ποιος ξέρει τι […]
blues alley
Απόστολος Θηβαίος | Η βόλτα και άλλα φροϋδικά
Δυο αφηγήματα Η βόλτα Η κυβέρνηση τους ενημέρωσε με μια σύντομη, συγκρατημένα επίσημη, επιστολή. Πάνε χρόνια που την περιμένανε, μα να που ήρθε τώρα. Άγνωστο γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια προτού ενημερωθούν. Αγαπητέ πολίτη, στα πλαίσια της τακτοποίησης των ιστορικών εκκρεμοτήτων, η πολιτεία σε καλεί να επισκεφτείς τις πατρογονικές εστίες. Μην αποστρέφεις το βλέμμα από το […]
Απόστολος Θηβαίος | Αρχαίοι Παραθερισταί
[…πες μου επιτέλους, Νίκο, πώς θα φωταγωγήσουμε το δευτερόλεπτο των χιλιετηρίδων;…] αφήγημα και μια επίκληση ύστατη Τινάχθηκε στον ύπνο του. Έβλεπε πάλι εκείνο τ’όνειρο πως ήταν λέει λιγοστός ο αέρας μες στα πνευμόνια του. Και πως αν δεν προσπαθούσε με όλες του τις δυνάμεις η ανάσα του θα κοβόταν. Έριξε μια ματιά τριγύρω, του φάνηκαν […]
Απόστολος Θηβαίος | Χαρτονένια σκάφανδρα
με ένα αφήγημα και ένα σχόλιο για το διήγημα “Τζακ” του Ανδρέα Καρκαβίτσα Μαθητεία Μισό αιώνα πίσω. Έτρεξε με όσες δυνάμεις του απέμεναν. Έστριψε στην γωνιά του δρόμου, έμενε μια τελευταία ευθεία. Μα ευθύς ένιωσε τα πόδια του βαριά. Δεν θα μπορούσε να τρέξει πια. Άκουσε το κουδούνι που χτυπούσε και ήταν πια βέβαιος πως […]
Απόστολος Θηβαίος | Να εμπορεύεσαι τα πάντα
έργο θεατρικό διά εξαπατημένον αρραβωνιαστικό (Σκηνικό πόλεως των αρχών του περασμένου αιώνα. Λαδοφάναρα ψηλά πάνω από τους λασπωμένους δρόμους. Κάθε τόσο συναντάει κανείς παρέες ζητιάνων, τριγύρω από αναμμένες φωτιές. Συνήθως προλαβαίνουν όσο περνά κανείς να γυρέψουν το κατιτίς τους. Μια αίσθηση σκοτεινιάς και κινδύνου τριγύρω. Ακόμη, σπίτια σε ρυθμούς αντίστοιχους με εκείνους των νεοκλασικών του […]
Απόστολος Θηβαίος | Η μεταμέλεια
Τον γύρεψαν στο λιοτρίβι, στα υποστατικά και σε όλες τις ρούγες. Μόνον στο καλύβι του δεν πήγανε. Μα αυτός ήσαν εκεί και μαστόρευε μια ψάθινη καρέκλα, με τόση προσοχή, με πόσο μελετημένες τις κινήσεις. Σαν τον είδαν δεν του μίλησαν ευθύς, επειδή γοητεύτηκαν και ένιωσαν πως μες στην τέχνη του θα’πρεπε να τον αφήσουν πρόσκαιρα. […]
Απόστολος Θηβαίος | Οφηλία again please
διδασκαλία διασκευής “…Οι αρχές είχαν συγκεντρωθεί σε μια ορισμένη περιοχή. Οι ντεντέκτιβ της κοντινής πόλης είχαν καταλήξει πως σε μια συγκεκριμένη ακτίνα, θα μπορούσαν με την κατάλληλη έρευνα, να βρουν τα στοιχεία, αν όχι τον ίδιο τον ένοχο. Είχε δοθεί εντολή σε όλες τις εξόδους των αυτοκινητοδρόμων να πραγματοποιούνται έλεγχοι. Ειδικά εκπαιδευμένοι αστυνομικοί, μαιτρ στην […]
Απόστολος Θηβαίος | Το καρτέρι
θέατρο […το φεγγαρίσιο πρόσωπό της το λαμπρύνουν δυο μαύρα μάτια κάτω από το φακιόλι…] (Ν. Εγγονόπουλος, “A Revoir:Theophilos”) (Μικρή, δασώδης έκταση πλάι στη λίμνη. Φύσης πυκνή και έξαλλη, δέντρα και άνθη και πουρνάρια φουντωτά, απ’όλα διαθέτει το τοπίο. Ήχοι πουλιών, φτεροκοπήματα, αγριόπαπιες και κοπάδια τσίχλες που κάθε τόσο σκορπίζουν και ύστερα επιστρέφουν, παίζοντας το […]
Απόστολος Θηβαίος | Ελαύνον το θηρίο
(έργο θεατρικό, προϊόν της βιομηχανίας της τουριστικής, που μιλά, λέει για την εποχή μας) (Καφενεδάκι γραφικό με ψάθινες καρέκλες πολυκαιρισμένες και τραπεζάκι μαρμάρινα, μιας άλλης αισθητικής, ολότελα ξεχασμένης πια. Πέρα μακριά η μέρα που ξανοίγει, κάτι αδέσποτα στο δρόμο που τεντώνουν το κουφάρι τους αράθυμα, σαν να λένε “άιντε να δούμε και σήμερα πώς θα […]
Απόστολος Θηβαίος | La injusticia es mejor, Rosa
[..οι αθώες καρδιές τίποτε δεν ξέρουν…] Έργο βασισμένο σε κάποια ρήση του Γκαίτε σύμφωνη με τα ήθη μιας εποχής (Καλαίσθητο σαλονάκι εποχής. Με όλες τις ανέσεις, καναπέδες με ταφταδένιες μαξιλάρες και γυριστά πόδια, φτιαγμένοι από το πιο σπάνιο ξύλο. Σερβάντες και καθρέφτες από υδράργυρο και επιχρυσωμένη κορνίζα. Στις τέσσερις γωνιές του σαλονιού, οι ψηλοί κηροστάτες […]
