Ποίηση

Καισαριανή Με ρωτούν που γεννήθηκα και απαντώ ανάμεσα στον Άρη Βελουχιώτη και τον Κωστή Βάρναλη, την γενέθλια ημέρα του Χίτλερ, σ’ ένα παλιό προσφυγικό με νέα κουφώματα, κάπου στην Εθνικής Αντιστάσεως, λέξη που ηχούσε στ’ αυτιά μου από τα μικράτα μου. Ρωτούσα τι είναι η Αντίσταση; Τελικά, έμαθα. Είδα μπροστά μου το αίμα στον τοίχο, […]

Συνδεσιμότητα Μες στα κουτάκια παίζουμε με τα κιβάκια. Πιανόμαστε στα δίκτυα κάθε αράχνης φωσφορίζουσας που δείχνει ελκυστικά το μαύρο της στόμα για πολύχρωμο. Πύλη που ανοίγει ψυχεδελικές θύρες. Μα είναι δικλείδες: σε κρατάν δέσμιο σε κυκλώματα άυλα π’ όμως σε βαραίνουν με μεγατόνους μοναξιάς.   Πόροι Μες στων κεφαλαίων τα κτερίσματα σκαλίζουμε σωρό ως δούλοι […]

Η μοναξιά που σε κατέχει είναι τρέλα, είναι θάνατος καθημερινά σ΄αγκαλιάζει σφιχτά με τα τεράστια χέρια της τ΄ανήμπορο σώμα σου συνθλίβεται, καταρρέει μα πάλι σηκώνεσαι σιγά – σιγά στα πόδια σου αρχίζεις να περπατάς. Η μοναξιά είναι κατοχή και θέλει αντάρτικο.   Ο Γρηγόρης Σακαλής γεννήθηκε και ζει στη Νάουσα. Σπούδασε Νομικά στο Α.Π.Θ. Έχει […]

Ο ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ Σε είδα τα χαράματα να ρίχνεις δίχτυα σε σκοτεινά νερά απελπισμένα γαντζωμένος από το παραγάδι Έβαζες τις ελπίδες σου σπαρταριστές στον πάγο λέγοντας προσευχές για να συντηρηθούνε Στο φως του πρωινού μετά διασταυρωθήκαμε σε μια σκάλα Ανέβαινα εγώ, κατέβαινες εσύ Στο χέρι εγώ διπλό εσπρέσο ντεκαφεινέ με γάλα σόγιας και […]

Χαρτογραφούμε τη ζωή με την απόγνωση, και με του αίματος τις πινελιές. Δομήσαμε την κοινωνία με λάθη συνεχόμενα… και μετά ήρθε η παγωνιά κι οι στέρφες μέρες. Σταμάτησα να μιλώ να ξαποστάσω στάθηκα, προσπαθώ ν’αντιληφθώ την ηχώ από την κατακρήμνιση των δακρύων. Σπονδή προσφέρω για μια διαφυγή από τον όλεθρο της κενής πραγματικότητας. Η αισιοδοξία των […]

Από λιοπύρι πέρασα και του βουνού τα χιόνια δάση και περιβόλια ανέμου συνοδός Ξεφύλλισα φθινόπωρα σεργιάνισα μπαξέδες έδεσα μενεξέδες αρώματα στο φως Των χρόνων περιδιάβηκα αθέριστα χωράφια  μεστά του λόγου στάχυα σου στέλνω θησαυρό   Ο Άγγελος Ερατεινός γεννήθηκε στη Χίο το 1950. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: Κινάθισμα (1982), Της Καρδιώτισσας (1988), Το σκοτάδι […]

Περπατά στον ξένο τόπο Προσπερνά τους ξένους χτύπους από αρρύθμιστες καρδιές Πατά τα φύλλα που πέφτουν κι ας μην είναι φθινόπωρο Τα ίδια της τα βήματα ακούγονται απρόσιτα Κοιτά πεισματικά τη γη Στη γη δεν την περιεργάζονται αμφίσημα σαν να έχει δύο σώματα ένα για εκείνους που τη γέννησαν ένα για εκείνους που της πήραν […]

Κάτι σκονισμένα έπιπλα και ένα κουρασμένο χέρι ακουμπισμένο στον ίσκιο ενός πεύκου Μεσημέρια καλοκαιριού με την ηχώ της σιωπής να επιπλέει στην αμμουδιά των σκέψεων… Κάτι μεθυσμένα καλοκαίρια που η θάλασσα λίκνιζε το ατίθασο κύμα της στην αλλόκοτη χορογραφία μιας προσμονής… Κάτι από γεύση καλοκαιριού ο ηλιοκαμένος στίχος που μπολιάζει με ελπίδα τις πληγές των […]

Έλα στου χωριού τη γούρνα να σε πάω, που πλέαμε μαζί τα καραβάκια , με το ωραίο σου πρόσωπο δίχως κάκια, κι’ εγώ με κοντό πανταλόνι να γελάω. Που σε πιτσίλισα στα μούτρα και μεθάω, με του μάγουλού σου τα λακκάκια, σα μόρφασες και μού ‘δειξες χειλάκια ρόδινα, κι’ αθώα στιχάκια. Τα φυλάω! Μια αθώα […]

Αφήσαμε για πάντα την ψυχή μας σ’ εκείνο το καλοκαίρι. Σπάνια γελούσες τόσο πολύ κι άφηνες το σώμα σου να κυματίζει πάνω στο δικό μου. Τότε που η θάλασσα, ο αέρας και η γη, τα δέντρα και τα ψάρια, όλα μας υποδέχτηκαν μ’ ευγνωμοσύνη. Κι εμείς, αχόρταγοι έφηβοι, τα κλείσαμε όλα μέσα μας. Αφήσαμε για […]