Απόσπασμα από το κεφάλαιο: “Η κοινωνία της θετικότητας”, σελίδες: 17,18. Η κοινωνία της θετικότητας δεν επιτρέπει αρνητικά συναισθήματα. Έτσι, ξεμαθαίνεις ν’ αντιμετωπίζεις τις δοκιμασίες και τον πόνο, και να τους δίνεις μορφή. Κατά τον Nietzsche, σ’ αυτήν ακριβώς τη διαβίωση μέσα στο αρνητικό οφείλει η ανθρώπινη ψυχή το βάθος, τη μεγαλοσύνη και τη δύναμή της, […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Γιάννης Κοντός | Ο αφηρημένος από αγάπη ή τι γυρεύει στα μέρη μας η Έμιλι Ντίκινσον
Βάλε τα φτερά – τα λεπίδια σου στις θήκες και έλα να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Μην τεντώνεις το τόξο της ηλικίας σου, θα το σπάσεις. Μυρίζει μουσική. Με άλλο μάτι βλέπω τώρα τον υδράργυρο της φωνής σου. Όλη νύχτα έκοβα ξύλα, έκοβα λέξεις στον ύπνο μου. Έκανα μονόλογους και το χιονόνερο του ποιήματος μου τρυπούσε […]
Ζέτα Μπελαούρη | Οι διαστάσεις Ύψος και Βάθος
Το ταβάνι του κελιού της κοίταζε άνω κι εγκάρσια. Μια καρφίτσα ουρανός κι η κάτοψη των πουλιών ανάμεσα στ’ άχυρα. Ζέτα Μπελαούρη – Η ύλη της αντοχής – Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2015
Λένα Παππά | Μέσα σε καθρέφτες
Πόσες φορές μίσησα τόν ἀθῶο καθρέφτη, πού μοῦ ἐπέβαλλε τό πρόσωπό μου πού εἶχα ἀπαρνηθεῖ. Ὃταν ἀπουσιάζουμε οἱ καθρέφτες φέγγουνε λυπημένα στό κενό. Τί λαμπερή ὁ καθρέφτης μοναξιά. Λένα Παππά – Μέσα σε καθρέφτες – Ευθύνη 1984
Τσαρλς Μπουκόβσκι | Γυναίκες
Αφού γυρίσαμε στο Λος Άνζτελες, ζήσαμε σχεδόν μία εβδομάδα ηρεμίας και γαλήνης. Κάποια στιγμή, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο ιδιοκτήτης ενός νυχτερινού κέντρου στο Μανχάταν Μπιτς, ο Μάρτι Σίβερς. Είχα κάνει δημόσιες απαγγελίες εκεί., κάνα δυο φορές. Το κέντρο το έλεγαν Σμακ – Χάι. “Τσινάσκι, θέλω να ‘ρθεις να διαβάσεις εδώ την επόμενη Παρασκευή. Θα […]
Γιώργος Σαραντάρης | Συμβουλή σε μια νεράιδα
Προσπάθησε να πεθάνεις Ἀνάμεσα σ’ αὐτά τά τριαντάφυλλα! Ἐναπόθεσε ὅπως μιά λἀμπα Τό πνεῦμα Καί ἄκου στή σιωπή Τή ροή τοῦ αἵματος Ἄν ἡ προσευχή χαθεῖ Ἐσὐ θά μείνεις ὡραία! Μάης 1935 Γιώργος Σαραντάρης – Τα ιταλικά ποιήματα – Εκδόσεις Γαβριηλίδης,2015 Μετάφραση: Τηλέμαχος Χυτήρης
Jacques Prévert | Τραγούδι
Τί μέρα ἔχουμε σήμερα ἔχουμε ὅλες τίς ημέρες φίλη μου εἴμαστε ὁλόκληρη ἡ ζωή ἔρωτά μου ἀγαπιόμαστε και ζοῦμε ζοῦμε καί ἀγαπιόμαστε καί δέν ξέρουμε τί ἀκριβῶς σημαίνει ζωή καί δέν ξέρουμε τί εἶναι ἡ μέρα καί δέν ξέρουμε τί ἀκριβῶς εἶναι ἡ άγάπη. Jacques Prévert Μετάφραση: Ανδρέας Καραντώνης
Αλέξανδρος Κωνσταντίνου | Παράδοξο ἤ Ζηλεύοντας τό θάνατο
Ὁλόκληρος περίμενα κάποια γυναίκα νά μοῦ δώσει τά μαλλιά της να φτιάξω ἕνα ὄνειρο νά αἰχμαλωτίζω ἀνέμους Μά ἦρθε μόνο ἕνα πουλί μαχαιρωμένο μέ κάτασπρα ἐντόσθια -δέν ἦταν μαῦρα ἢ κόκκινα – ὁ θάνατος δέν βρῆκε τίποτα να πάρει Αλέξανδρος Κωνσταντίνου – Εκεί που μ’ έβγαλε η νύχτα – Εκδόσεις Πλέθρον, 1996
AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Η εκδίκηση του καλού
Εκδήλωση Αλληλεγγύης για τους Πρόσφυγες, Κυριακή 27 Μαρτίου 2016, 17:00-20:00, Κατάληψη Green Park, Mαυροματαίων 22, Πεδίον Άρεως. 14 ποιητές της νεότερης ποιητικής και 24 ηθοποιοί ενώνουν τη φωνή τους για τους πρόσφυγες. Διαβάζουν ποιήματα, την Παγκόσμια Ημέρα του Θεάτρου, σε μια εκδήλωση που έχει στόχο να μαζέψει τρόφιμα και χρήματα, τα οποία θα διατεθούν στην […]
Nicanor Parra | Αὐτό πρέπει νά εἷναι κοιμητήριο
ἀλλιῶς δέν ἐξηγοῦνται ‘κεῖνα τά σπίτια δίχως πόρτες καί παράθυρα ‘κεῖνες οἱ ἀτέλειωτες σειρές αὐτοκινήτων καί κρίνοντας ἀπό αὐτές τίς φωσφορίζουσες σκιές μᾶλλον βρισκὀμαστε στην κόλαση κάτω ἀπό ‘κεῖνο τό σταυρό ὑπάρχει σίγουρα μιά εκκλησιά Ποιήματα επείγουσας ανάγκης – Εκδόσεις Γαβριηλίδης Μετάφραση: Αργύρης Χιόνης