ΑΛΗΤΗ! Ἀπόψε εἶν’ ἡ βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή. Μπορεῖς νά πᾶς νά κοιμηθεῖς σ’ ἕνα παγκάκι, Ἀλήτη! Πλάτυνε ἡ Σκέψη τή ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ, πόκανε ο άνθρωπος τή Γή κι ὅλο τό Σύμπαν: σπίτι. Δέν ἔχεις δάκρυα νά θρηνεῖς, οὔτε κουράγιο νά πονεῖς, οὔτε κραυγές ὑστερικές νά βγάνεις πέρα ὥς πέρα. Εἶσ’ […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Γιάννης Μαυριτσάκης | Κωλοδουλειά
Απόσπασμα από τις σελίδες, 43,44. Χρειάζομαι ένα καινούργιο ζευγάρι παπούτσια. Όλοι να κοιτάζουν τα πόδια μου. Να λένε να ένα ωραίο ζευγάρι πόδια, ανάμεσα σε όλα τα άλλα αυτό το ζευγάρι είναι το ωραιότερο, όλη μέρα πίσω από τους πάγκους, κρίμα τέτοια πόδια να κρύβονται, κοίτα πως στέκονται, το ένα πάντα ελαφρά λυγισμένο, κοίτα πως […]
Τίτος Πατρίκιος | Αναφορά στον Μαγιακόφσκι
Ανούσκα, σβήσε τη σόμπα μού φτάνει η ζέστα των ματιών σου θυμήσου το ουάν-στεπ, οι άλλοι ας αντικαθιστούν τον έρωτα με τσάι. Ανούσκα, τα χρόνια πέρασαν κι όμως εκεί στη γέφυρα του Νεβά στέκει δεμένος πάντα ένας άνθρωπος με τα σκοινιά των στίχων. Ανούσκα, με βόλεψε το ξενικό σου όνομα.
Υποδιοικητής Μάρκος | Οι άλλες ιστορίες
Ονειρεύεται ο Αντόνιο (σελίδες: 9,10) Ονειρεύεται ο Αντόνιο ότι η γη που δουλεύει του ανήκει, ονειρεύεται ότι ο ιδρώτας του πληρώνεται με δικαιοσύνη και αλήθεια, ονειρεύεται ότι υπάρχει σχολείο για να γιατρέψει την άγνοια και φάρμακο για να τρομάξει το θάνατο, ονειρεύεται ότι το σπίτι του φωτίζεται και το τραπέζι του γεμίζει, ονειρεύεται ότι η […]
Μίλτος Σαχτούρης | Τὰ δῶρα
Σήμερα φόρεσα ἕνα ζεστὸ κόκκινο αἷμα σήμερα οἱ ἄνθρωποι μ᾿ ἀγαποῦν μιὰ γυναίκα μοῦ χαμογέλασε ἕνα κορίτσι μοῦ χάρισε ἕνα κοχύλι ἕνα παιδὶ μοῦ χάρισε ἕνα σφυρί Σήμερα γονατίζω στὸ πεζοδρόμιο καρφώνω πάνω στὶς πλάκες τὰ γυμνὰ ποδάρια τῶν περαστικῶν εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι ὅμως κανεὶς δὲν τρομάζει ὅλοι μεῖναν στὶς θέσεις ποὺ πρόφτασα εἶναι […]
Θανάσης Τριαρίδης | Τα μελενια λεμόνια * η διαθήκη των γκαβλωμένων ανθρώπων
Βιβλίο τρίτο Ιδού, λοιπόν, το κόκκινο ρόδι Απόσπασμα. Σελίδες: 59,60. Είμεθα όλοι εντός του μέλλοντός μας. Δηλαδή: είμαστε εντός του μαύρου μνήματος, εντός του φωταγωγημένου θανάτου μας. Η πεινασμένη αλεπού ζυγώνει. Τρίβεις τα μάτια σου και πέφτουν φλούδες από ροδάκινο. Είμαστε· ξαπλωμένοι πλάι σε έναν ξεθυμασμένο κεραυνό που όμως. Καταρράχτης. Μικρή πράσινη γκάβλα, στήθη […]
Νίκος Α. Καραγεώργος | Η φαιδρή κηδεία του Οδυσσέα Λουντάντε
Απόσπασμα από το κεφάλαιο “Η νεκροφόρα”, σελίδες: 56,57. Το μαύρο πέλμα των ελαστικών στρίγκλισε στην άσφαλτο. Παρά τις διαβεβαιώσεις της Σοφίας προς την Καλλιόπη ότι η Φρόσω είχε μισθώσει για την κηδεία πολυτελή λιμουζίνα, η νεκροφόρα ήταν ένα συνηθισμένο όχημα, αρκετά παλιό όπως έδειχνα οι φθαρμένες λαμαρίνες και το σκασμένο σε μερικά σημεία του καπό […]
Jules Laforgue | Ἄλλη Θρηνωδία τοῦ Λόρδου Πιερρότου
Νά ποιά τό πᾶν θά μέ διδάξει περί Θήλεος! Καί θά τῆς πῶ, ἐν μέρει ὀξύς, ἐν μέρει ἵλεως: “Τό ἄθροισμα τῶν γωνιῶν τριγώνου ἰσοῦται, μέ δύο ὀρθές, γλυκειά μου – ἀκοῦτε;” Κι ἄν πεῖ ” Ὦ Θεέ μου, σ’αγαπῶ!”, ἄν ἐπιμένει, – “Ὁ Θεός ξέρει τούς δικούς του”. Ἤ, πληγωμένη: – “Τό θέμα μου […]
Δανάη Σιώζιου | Το Βέλος
Έλα να παίξουμε. Εσύ θα μου ξεκουμπώνεις ένα ένα τα κουμπιά κι εγώ θα σου λέω από ένα όνειρο για το καθένα. Γυμνή η πλάτη μου, θα δεις, σχηματίζει ένα τόξο. Αλύγιστο. Όταν μπορέσεις, σκάλισε μου, σε παρακαλώ, ένα βέλος. Δανάη Σιώζιου – Χρήσιμα παιδικά παιχνίδια – Αντίποδες, 2016
Marcel Schwob | Μίμοι
ΜΙΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ (Σελίδες:23,24) Ἄνοιξέ μας! Παιδί, παιδί, ἄνοιξέ μας! Εἴμαστε τά μικρά τῆς ξύλινης χελιδόνας. Εἶναι μπογιατισμένη, τό κεφάλι κόκκινο καί οἱ φτεροῦγες γαλάζιες. Ξέρουμε πώς τά πραγματικά χελιδόνια δέν εἶναι ἔτσι ͘καί, μά τή Φιλομήλα, νά ἕνα πού χαράζει μιά γραμμή στόν οὐρανό ͘ μά ἡ δική μας χελιδόνα εἶναι ξύλινη. Παιδί! Ἄνοιξέ μας, […]