Τὀν μεγαλύτερό μου ἐχθρό μετά τήν ἀυπνία καλῶ κι ἀπόψε πάλι εδῶ γιά νά μέ συνετίσει Πρόκειται ν’ ἀποφανθεῖ γιά τό ληθαργικό μου παρ’ ὅτι ἄγρυπνος διαρκῶς σέ παρελθόν ἀπό νέους νυχτερινός κολυμβητής ἀμυδρολόγου μάζας πού βαθμηδόν ἐμβαπτίζεται σέ καμφορά τῆς νύχτας ὄπου ὄντα ἀνυπόστατα τόν σπρώχνουν ἐκτός χρόνου Καί φῶς, τί φῶς ρευστό, τό […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Ε.Χ. Γονατάς | ΤΡΕΙΣ ΔΕΚΑΡΕΣ
ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΕΙΜΑΙ ΞΑΠΛΩΜΕΝΟΣ στή μικρή γέφυρα. Μιά τεράστια γαλάζια μολόχα φέγγει στό ἄσπρο χωράφι. Ἀρνιά σκύβουν στίς ρίζες της καί γλείφουν τό χιόνι πού τίς σκεπάζει. Ὁ ἀγροφύλακας, μέ σκοῦφο στό κεφάλι καί χοντρές μπότες, περνάει μπροστά μου, μουρμουρίζοντας ἀδιάκοπα τήν ἴδια φράση σάν προσευχή: ” Ἡ πιτυρίδα τῶν δέντρων εἶναι τα πουλιά”. Ἐ.Χ. […]
Νικόλαος Κάλας | ΤΟ ΜΕΤΑΧΘΕΣ
Νοερά. Ταίριαζα νέα τριαδική διάταξη τῶν καθισμάτων τόῦ Café de la Place Blanche περιμένοντας νά ‘ρθει ἡ Eliza Breton. Εἶχα ἐπιτακτική ἀνάγκη νά κάνω ἀναγωγή στή δεκαετία τόῦ Τριάντα – σοσιαλισμός καί ὑπερρεαλισμός. Ἀργότερα βρεθήκαμε μέ τήν Eliza στήν ἑσπερίδα τῶν Adami. Ἡ χήρα τόῦ Andre Breton εἶχε μπλεχτεῖ σέ γόρδιο δεσμό αὐτόκινήτων στή Rive […]
Μιροσλάβ Πένκοφ | Ανατολικά της Δύσης
Απόσπασμα από το διήγημα “Οι ληστές του σταυρού”. Σελίδες, 156, 157. Ο Γκόγκο κι εγώ έχουμε μετατρέψει τις κλοπές σε κάτι σαν ανθρωπιστική αποστολή. Κλέβουμε από γενναιοδωρία, με μεγάλη απροθυμία, με αποστροφή. Δεν το κάνουμε για τους εαυτούς μας, εννοείται, γιατί αυτό θα ήταν πρόστυχο. Κλέβουμε για τον αδερφό του Γκόγκο. Του αγοράζουμε ηρωίνη, τον […]
Juan Vicente Piqueras | Δρόμοι της Αθήνας
Οι μανταρινιές της Πινδάρου. Η κίνηση της Ιπποκράτους. Τα ταξί στο Θησείο. Οι πουτάνες της Αριστοτέλους. Τα σκουπίδια της Σοφοκλέους. Τα μπαχάρια της Ευριπίδου. Τα δακρυγόνα στο Σύνταγμα. Και παρότι ξέρω πως κανείς δεν μπορεί να διασχίσει δύο φορές τον ίδιο δρόμο, εγώ διέσχιζα δύο φορές τη μέρα την οδό Ηρακλείτου. Μετάφραση: Κώστας Βραχνός
Αργύρης Χιόνης |Ἔχων σώας τάς φρένας & ἄλλες τρελές ἱστορίες
Απόσπασμα από το διήγημα “ΠΕΡΙ ΜΑΧΑΙΡΙΩΝ”. Σελίδα, 77. Ἕνα μαχαίρι ἄξιο τῆς προέλευσης καί τοῦ προορισμοῦ του πρέπει νά ἔχει αἰχμηρή λεπίδα ἀπό σφυρήλατο ἀτσάλι καί λαβή ἤ μανίκι ἀπό κέρατο, κόκαλο ἤ ἐλεφαντόδοτο. Αὐτό τό εἶδος ἀναζητᾶ ὁ ἄξιος ἐραστἠς τῶν μαχαιριῶν, κι ὅταν τό βρίσκει (σπανίζει γάρ), σάν νά ‘ναι ὄν […]
Τάσος Λειβαδίτης | Πανσέληνος
«Μητέρα, της λέω, μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα — δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;» Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό. Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση. Τάσος Λειβαδίτης – Βιολέτες για μια εποχή – Κέδρος, 1985
Χόρχε Λουίς Μπόρχες | Η τέχνη του στίχου
Απόσπασμα από το κεφάλαιο 6. “Το πιστεύω ενός ποιητή”. ΣΚΟΠΟΣ ΜΟΥ ήταν να μιλήσω για το πιστεύω του ποιητή, αλλά, κοιτάζοντας τον εαυτό μου, ανακάλυψα ότι έχω μόνο ένα ασταθές είδος πίστης. Αυτή η πίστη μπορεί να είναι ίσος χρήσιμη σε μένα, αλλά όχι σε άλλους. Πράγματι, σκέφτομαι ότι όλες οι ποιητικές θεωρίες είναι απλά […]
Νίκος Καρούζος | Ομιλίες του επταημέρου (ΣΑΒΒΑΤΟ)
ΣΑΒΒΑΤΟ: Θα βροντήξω τον ήλιο θα τον φέρω πιο κάτω! Θα φωνάξω κόσμο και θα στήσω ξόανα για νά ‘βγει μονάχη της απάν’ απ’ τα βουνά η θλίψη. Πρέπει να ρίξουμε τον θάνατο στο πηγάδι.
Ντουρς Γκρυνμπάιν | Στάχτη για πρωινό
(Γιά τίς ἡμερήσιες ἐφημερίδες) Ἔφαγα στάχτη γιά πρωινό, τή μαύρη σκόνη πού πέφτει ἀπ’ τις ἐφημερίδες, Ἀπ’ τις φρεσκοτυπωμένες στῆλες, ὅπου ἕνα πραξικόπημα δέν ἀφήνει κηλίδες Καί ἡ δίνη ἀκινητεῖ. Ὅπως ἐκείνοι πού τρῶνε ἠχηρά μ’ ἀνοιχτό τό στόμα, ἔτσι Μοῦ φάνηκε πῶς μιλούσαν οἱ Μοῖρες οἱ λαλίστατες, καθώς στά ἀθλητικά ἄρχιζε Ὁ πόλεμος πού […]