Τα δάχτυλα των ποδιών μας θα παίξουν κλίμακες, Μετά από το παιχνίδι των αναγραμματισμών, ένας ποιητής νησιά θεωρεί από πορσελάνη υστερίας. Στους δρόμους μετρήστε τους ορόφους, από τον όγδοο των καινούργιων κατοικιών πέφτουν, πέφτουν οι έρωτες. Ανάμεσα στις ηπείρους θα βάλουμε πέτρινα αναχώματα. Πάντως το Ζερόμ τ’ όνομα ενός λουλουδιού ακόμα δε θα είναι. Μετάφραση: […]
Συντάκτης: AntonisTsokos
Bertolt Brecht | Οι νέες εποχές
Οι νέες εποχές δεν αρχίζουν ξαφνικά και με τη μία. Ο παππούς μου ζούσε ήδη στην καινούργια εποχή˙ το εγγόνι μου θα ζει οπωσδήποτε μέσα στην παλιά. Το καινούργιο κρέας τρώγεται ακόμα με παλιά πιρούνια. Τα αυτοκίνητα δεν τα ξέραμε˙ ούτε τα τανκς. Τ’ αεροπλάνα δεν πετούσαν πάνω από τις στέγες μας˙ ούτε τα βομβαρδιστικά. […]
Χριστόφορος Τριάντης | Καταβασία
Ήμασταν νέοι, στις στοές κατεβήκαμε. Τα μονοπάτια έσβησαν πίσω μας. Και μπροστά μας οι βράχοι έκρυβαν φόβους και κραυγές. Τα δέντρα έχασαν τον δρόμο τους και μας συντρόφευαν, συνοδοιπόροι μας έγιναν στην καταβασία. Οστά σκονισμένα βγήκαν απ’ τους τάφους να σταματήσουν την πορεία . Μα, οι νεκροί δεν έχουν πια λόγο στη μνήμη. Ορφάνεψαν τα […]
Νικόλας Περδικάρης | Τατού
Καταχωνιασμένο στη μνήμη μου ένα σκαρίφημα της παιδικής μου ηλικίας. Παιδική ηλικία δεν υπάρχει, θα έλεγα. Μονάχα μικροί άνθρωποι μέσα στο χρόνο, ανυπεράσπιστοι. Γι’ αυτό και το δείγμα σχεδίου σαν τατουάζ στην πλάτη μου δεν με αναπαριστά στ’ αλήθεια ως ανήλικο αγόρι. Γλυκό, κοντό, χοντρουλό, με φακίδες στο πρόσωπο. Αντίθετα δείχνει, σ’ όποιον μπορεί να […]
Θωμάς Γκόρπας | Το λάθος
Να μη χαθούμε μες την ερημιά του κόσμου έλεγε χαθήκαμε μες σε κατάμεστο ξενυχτάδικο άγγελοι μετανάστες σε αθηναϊκό υπόγειο ουρανό. Το πρωί μου τηλεφώνησε να μάθει αν τη θέλω ακόμα. Δε σ’ ακούω της είπα πάρε το μηδέν. Αλλά εκείνη πήρε λάθος… Πήρα λάθος μου είπε να με συγχωρείτε.
Oliverio Girondo | Καφέ-Σαντάν
Οι νότες του εμβόλου διαγράφουν τροχιές βεγγαλικών, διστάζουν στον αέρα, σβήνουν πριν συντριβούν στο έδαφος. Βγαίνουν κάτι μάτια ελώδη, με άσχημη μυρωδιά, δόντια χαλασμένα από γλυκερά ρομάντζα, πόδια που κάνουν τη σκηνή να βγάζει καπνούς. Το βλέμμα των θαμώνων έχει μεγαλύτερη πυκνότητα και περισσότερες θερμίδες από οποιοδήποτε άλλο, είναι ένα βλέμμα διαβρωτικό που διαπερνά […]
Μιχαήλ Μπαχτίν | Δοκίμια ποιητικής
II. Το εκφώνημα ως μονάδα της γλωσσικής επικοινωνίας. Η διαφορά της μονάδας απ’ τις μονάδες της γλώσσας (λέξεις και προτάσεις) Η γλωσσολογία του 19ου αιώνα, ξεκινώντας με τον Βίλχελμ φον Χούμπολντ, χωρίς να αρνείται την επικοινωνιακή λειτουργία της γλώσσας, προσπάθησε να τη μεταθέσει σε δεύτερη μοίρα ως κάτι επουσιώδες˙ σε πρώτο πλάνο προωθήθηκε η […]
Ασημίνα Ξηρογιάννη | Απλή αριθμητική
Όταν δεν μετράς τη σιωπή σωστά, αυτό, ισοδύναμο είναι του θανάτου. Χρειάζομαι την απουσία των λέξεών σου για να χτίσω το ποίημά μου. Χρειάζομαι όμως και την παρουσία σου για να χτίσω τη ζωή μου. Να σε νιώθω κοντά – και να είσαι. Όταν χάνω το μέτρημα, να με διορθώνεις. Ασημίνα Ξηρογιάννη – Λίγη […]
Χριστόφορος Τριάντης | Μητρώα
Στα μητρώα γράφτηκαν πολλοί για να πάρουν μερτικό απ’ την αθανασία. Κι αφού τους δώσανε αριθμούς για αναγνώριση (και σωτηρία) στα απολυμαντήρια τους χώσανε, για να βγάλουνε απ’ τα σωθικά τους : ιδέες κι όνειρα . Και αφού απόμειναν φτωχοί από τρυφερότητα, ετοιμαστήκανε (επιτέλους) στην ερίτιμη αθανασία να τρυπώσουνε, μήπως οι σάρκες τους και τα […]
Σοφία Κιόρογλου | Άγιος Ηλίας Φονταμίνσκι
Κεφάλια σημαδιών οι Εβραίοι, σε μέγγενη οι τένοντες Αλύγιστοι, να θυμίζουν υποταγή και υποδούλωση Σε επίγειους εξουσιαστές που δεν γνωρίζουν καλοσύνη Είναι από μαγιά σαν αυτή που οι άγιοι ζυμώνονται Στην άλλη ζωή γνώριζες καλά ότι οι Ναζί δεν έχουν εξουσία Επέλεξες την ίδια μοίρα με αυτούς που έπεσαν σε μέρες οργισμένες Σταλμένος στο Άουσβιτς, […]