Συντάκτης: AntonisTsokos
Νικόλας Περδικάρης | Δεσποινίς Φασόλι
Η μέρα αναπαύεται προτού καν αρχίσει. Κουλουριασμένη, άτονη, αφήνει τους άλλους να ξυπνήσουν πρώτοι. Άνθρωποι ψηλόλιγνοι, σαν την δεσποινίδα Φασόλι, που τα ευγενικά της χαρακτηριστικά ξεχειλίζουν στο πρόσωπο. Σου ανατρέπουν από την πρώτη στιγμή τις προκαταλήψεις. Η δεσποινίς Φασόλι δεν έχει πατρίδα. Όμως, παίρνει κάθε μέρα το αυτοκίνητό της· να φτάσει κάπου. Καρούλια λιγότερο ανθεκτικά, […]
Ρίτα Μπούμη-Παπά | Υπόγειο
Τους ήλιους δεν εμέτρησες που σε ζητήσαν τόσα χρόνια πού είσαι κόρη με τα γαλάζια τσίνορα; Σ’ έκρυψε στο φουστάνι της η μαραμένη γυναίκα πέντε χειμώνες σ’ έθαψαν με χιόνι λασπερό. Βαθιά στη γη υποτάχτηκες όπως μια ρίζα ψηλά τεντώνεσαι για να καλημερίσεις ένα λουλούδι που βασιλεύει στον καιρό του διψά η καρδιά σου για […]
L O N E L Y F R E A K S Ε Ι Κ Α Σ Τ Ι Κ Ε Σ Φ Ω Τ Ο Γ Ρ Α Φ Η Σ Ε Ι Σ
Οι Lonely Freaks είναι μια ενότητα από φωτογραφικά στιγμιότυπα –ηλεκτρονικά επεξεργασμένα- αφιερωμένα στο Μοναχικό και στο Ιδιαίτερο. Το αρχικό φωτογραφικό ύλικό αποτέλεσε τη βάση εκκίνησης που στη συνέχεια ερμηνεύτηκε εικαστικά με Ψηφιακά Μέσα με σκοπό να αποκαλύψει κατ’ αρχάς και να δυναμοποιήσει μετά μια εσωτερική -και το πιο πιθανόν αυθαίρετη- πραγματικότητα. Ποιοί είναι όμως οι (Digital ) […]
Γιώργος Αναστασόπουλος | Δύο ποιήματα
[Πανσέληνος στο Σμόλικα] Στριφογυρίζω με δυσκολία αναζητώντας μια θέση βολική. Ρίζες και πέτρες τρυπούν την πλάτη και τα πλευρά. Μια ανόσια έλξη ταλαιπωρεί το νου, θέτοντας ανούσια διλήμματα. Παρουσίες και απουσίες σε μια στιγμή γίνονται ένα. Νομίζω ότι ξημέρωσε και κάνω να σηκωθώ. Κάνω λάθος! Το φως δεν είναι της αυγής, τούτη η νύχτα είναι […]
Χρήστος Ζάχος | Μια άλλη μέρα
Σηκώθηκα κάποια στιγμή από το κρεβάτι, όχι πρωί βέβαια, ντύθηκα όπως πάντα και αποφάσισα να μην πιω καφέ. Ούτε πλύθηκα, αλλά σαφώς κατούρησα. Είχα τα μαλλιά μου ανάκατα και τις χαρακιές από το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου. Έβγαλα το περίστροφο από το συρτάρι – το οποίο μου είχε χαρίσει κάποιος και δεν το είχα […]
T. S. Eliot | Ραψωδία σε μια νύχτα με αγέρα
Μεσάνυχτα Ως πέρα εκεί που αγγίζει ο δρόμος Πιασμένα στης σελήνης κάποια σύνθεση, Ξόρκια ψιθυρίζοντας του φεγγαριού Της μνήμης διαλύονται τα στεγανά Κι όλες οι ξεκάθαρες της σχέσεις, Οι αποκλίσεις κι οι ακρίβειές της. Κάθε φανάρι που προσπερνώ του δρόμου Σαν τύμπανο χτυπά καταστροφής Κι απ’ τα σκοτεινά μεσοδιαστήματα Τα μεσάνυχτα ταρακουνούν τη μνήμη μου […]
«Ποίηση στο φως» – Μαρία Κυρτζάκη
Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017, 7:30 μμ poems ‘n crimes των Εκδόσεων Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17, Μοναστηράκι (60 μέτρα από το μετρό), τηλ.210-3228839 Ποίηση στο φως Μια συνομιλία νεότερων ποιητών με το σημαντικό ποιητικό έργο παλαιότερων φωνών. ΜΑΡΙΑ ΚΥΡΤΖΑΚΗ Συνομιλούν οι Ελένη Γαλάνη, Εύα Σπαθάρα, Γιώργος Ψάλτης Eπιμέλεια εκδηλώσεων: Αγγελική Λάλου
Γεωργία Τριανταφυλλίδου | Δανεικά αγύριστα
ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΛΗ (νά εἶναι ἢ νά μήν εἶναι;) I. Τοῦ εἶπα πώς ἒπρεπε νά κρυφτῶ. Ἐκεῖνος ἀπάντησε πώς ἒτσι εἶναι, πώς πρέπει νά κρύβουμε τά μάτια. Καί τοῦ εἶπα πώς ἒπρεπε νά κοιμηθῶ. Ἐκεῖνος ἀπάντησε πώς ἒτσι εἶναι, πώς πρέπει νά κοιμίζουμε τά ὂνειρα. Τοῦ εἶπα πώς ἒπρεπε ν’ἀνάψω φῶς καί νά ντυθῶ. Ἐκεῖνος ἀπάντησε […]
Κώστας Ουράνης | Ζωή
Κάποιες φορές, σα βράδιαζεν αργά στην κάμαρά μας, τ᾿ ωχρὸ κεφάλι γέρνοντας στην αγκαλιά μου απάνω και με θλιμμένο ανάβλεμμα στυλὰ κοιτάζοντάς με, «θα με ξεχάσεις;» ρώταγες «καλέ μου, σαν πεθάνω;» Δε σ᾿ απαντούσα. Τη φωνή την πνίγαν οι λυγμοί μου, κι᾿ έσφιγγα με παροξυσμό τ᾿ αδύνατο κορμί σου, σα να ῾ θελα μες στη […]