Αλέξανδρος Αδαμόπουλος | Η μύτη

Ήτανε κάποτε ένα κουνέλι αγριοκούνελο· όμορφο κι έξυπνο και δυνατό πολύ. Είχε κάτι μάτια σα δαφνόκουκα πλυμένα στη βροχή κι είχε δρασκελιές μαζί σαν εκατό ακρίδες· δυο φορές σαν όλα τ’ άλλα. Ήταν όμορφο σα μαχαιριά κι έξυπνο σαν το νερό που κυλάει. Όλα τ’ άλλα τα κουνέλια μια το ’θέλανε για λίγο, μια το […]

Ρογήρος Δέξτερ / Θεοδώρα Βαγιώτη | Σχεδία

Ρογήρος Δέξτερ  [Ο δυναμίτης κάτω απ’ τή γλώσσα] •σκοτίστηκα Αν θα με θυμούνται στο μέλλον Εκείνοι και η σκατένια μνήμη τους Που ώρες ώρες ξεθάβει Όλους μαζί τους πεθαμένους Για να θάψει πιο βαθιά τους ζωντανούς•και Αν θα φτάσω στο τέλος όπως λέει το όνειρο Σ’ ένα άδειο χωριό στα βουνά Σ’ ένα σταθμό με […]

Φοίβος Σταμπολιάδης | Οδός Πανεπιστημίου

ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ   Οδός Πανεπιστημίου. Στα μέσα της μεγάλης λεωφόρου, εκατό μέτρα πριν καταλήξει στη στρογγυλή πλατειά με τις πέντε διασταυρώσεις, υπήρχε ξεχασμένο ένα οικόπεδο ορθογώνιο. Όλοι πίστευαν ότι ήταν δημόσια έκταση ,πολλοί επέμεναν ότι θα γίνει κάποια στιγμή πάρκο, μια μικρή όαση για τις καυτές καλοκαιρινές μέρες και νύχτες  που τα γύρω κτήρια επέτειναν με […]

Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ένα ποίημα

άκουσέ με είμαι μια νότα κρεμασμένη στα σύρματα φεύγουν τα χελιδόνια τους κρατώ ένα λα ξεμακραίνουν νομίζουν πως φεύγουν κοίταξέ με είμαι το λουλούδι στο βάζο σου σε λίγο θα χάσω το χρώμα μου πράσινο λίγο ακόμα και δε θα μυρίζω πια εσύ δε με έκοψες; εσύ δε με θαύμασες; εσύ δε με έδειξες; απαθανάτισέ […]

Δημήτρης Καρπέτης | Κάποιος

Κάποιος βυθίζεται στις νύχτες τις πικρές, δρόμοι ανηφορικοί μ’ αναπνοές μικρές. Θλιμμένα πρόσωπα που καρτερούν να ανασάνουν. Κάποιος ξαποσταίνει στην άκρη του δρόμου σιωπηλός μακριά απ’ τα μάτια του κόσμου. Πίσω απ’ τα παράθυρα στέκονται κρυμμένες οι ανταύγειες της ζωής. Κάποιος πέταξε τη μάσκα της μετριότητας, ένας άνεμος που άρχισε να διαλύει τα λάθη της […]

Δώρα | Αναμονή

Βρισκόμουν χαμένη στο ψυχρό δωμάτιο ενός λαβυρίνθου νοσταλγικής ρέμβης ⸱ με το χλωμό φως από τον γυμνό γλόμπο της ανεστραμμένης οροφής των ματαιώσεών μας, με τις γκραβούρες στους τοίχους που απεικόνιζαν την πόλη μας σε χρόνια που δεν υπήρξε και με τους πολυκαιρισμένους καναπέδες γύρω από το τραπεζάκι, που το κοσμούσε μια γλάστρα με ψεύτικα […]

Νέος τίτλος από τις εκδόσεις Κίχλη | Ε.Τ.Α. ΧΟΦΜΑΝ, “Η ΜΝΗΣΤΗ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ”

Ε.Τ.Α. Χόφμαν Η μνηστή του βασιλιά Ένα παραμύθι σχεδιασμένο εκ του φυσικού Μετάφραση-Επίμετρο: Εύη Μαυρομμάτη Σελίδες: 272 • Σχήμα: 11,8 x 16,5 cm •  ISBN: 978-618-5004-94-1 • Τιμή: 12,5 €     Η δεσποινίς Αννούλα είναι αρραβωνιασμένη με τον όμορφο νεαρό Αμάνδο φον Νέμπελστερν. Ένα δαχτυλίδι όμως, που καταλήγει στο δάχτυλό της με τρόπο μυστηριώδη, […]

Αλέξανδρος Λαβράνος | Ανάμεσα στα σπαράγματα του Γιάννη Τζερμιά

Μια πρώτη ματιά στην έκθεση «Σπαράγματα» του ζωγράφου Γιάννη Τζερμιά.   Σφάγια, σφάγια, σφάγια, διαφορετικά τοποθετημένα στο χαρτί, μόνο ένα τμήμα τους εμφανές, μιλούν μονάχα μέσα από την ελλειπτικότητα της γραφής τους. Κάθε στοιχείο που λείπει από το ένα χαρτί εμφανίζεται σε ένα άλλο, όμως πάλι μερικώς, δεν ολοκληρώνεται, αναζητά μια επαφή, κι όταν βρει […]

Απόστολος Θηβαίος | Σπασμένος Ορφέας

Το κορίτσι του καρναβαλιού Χάθηκε πρόωρα, Λίγοι στίχοι Που συνήθιζε να λέει Απόψε θυμάμαι και με εξαντλούν       ΣΠΑΣΜΕΝΟΣ ΟΡΦΕΑΣ Σκηνή βγαλμένη από τα δράματα Που παίζονται Στις κάμαρες Των πιο ωραίων κοριτσιών     (Ένα κορίτσι πάνω στο πάλκο. Τα τραπέζια κάτω στην πλατεία είναι αδειανά. Μονάχα κάποιος, σαν χαμένος, σαν από […]