Peny Delta | Εκ της σαρκός | Εκδόσεις Βακχικόν

ΕΝΤΑΦΙΟ Τάφοι λευκοί θα γίνουμε κάποτε. Μάρμαρο Πεντέλης, λαμπυρίζον, θα ενδύει τα κορμιά μας. Ο ήλιος θα γλύφει επίμονα το σκληρό μας πέτρωμα. Επιμελώς η βροχή θα ξεπλένει τα πάθη μας. Αδιάφορα θα παραστέκουν τα κτερίσματα. Ολίγα άνθη πλαστικά, κάποια αγγεία, μια επιτύμβια στήλη. Θα είμαστε αυτό που πάντα θέλαμε. Αθώοι.   03:36 ΑΫΠΝΙΑ 03:36 […]

Peny Delta | Το κάδρο

Βρίσκομαι κρεμασμένη σε έναν τοίχο. Πού και πού περνάς, να ισιώσεις το κάδρο μου. Παρατηρείς πως γέρνω. Κάθε φορά και περισσότερο. Δεν φταίνε οι πρόκες, σου απαντώ : – πώς να βαστήξουν το κορμί μου. – Φταίει που ξέχασες, καιρό τώρα, να με βγάλεις από το κάδρο για μια βόλτα. Χτυπώ τα πόδια μου στις […]