Σοφία Νικολάου

Συνέβη ήσυχα. Όχι ήσυχα. Ύπουλα. Σαν ένα τσίμπημα στο πόδι από κάτι που δε βλέπεις, σαν ένα χέρι ελαφρύ στην τσέπη σου. Έτσι ένιωσα, νομίζω, όταν άνοιξες τα μάτια σου. Αιφνιδιασμένος. Ληστεμένος. Σε κοίταζα κι ήσουν εσύ, χωρίς αμφιβολία ήσουν εσύ δίπλα μου στο στρώμα, σ’ αυτήν που από καιρό έχω συνηθίσει για μεριά σου, […]

Η θεια παίρνει τον κατήφορο στο σοκάκι. Στο ‘να της χέρι βαστά μια φαγωμένη ξύλινη μαγκούρα και με τ’ άλλο βαστιέται απ’ τη φρεσκοασπρισμένη, πέτρινη μάντρα. Μες το κατακαλόκαιρο φοράει μαύρο πουκάμισο μακρυμάνικο και μαύρη φούστα πλισέ κάτω απ’ το γόνατο. Τα πόδια της σέρνουν πασούμια μπλε ανατομικά με μιαν αγκράφα σκουριασμένη στο δεξί, το […]